Nieuws 2011

 

 

 

   

 Candy-pups                Puppies Fee x Caelen                 Dagboek Miracle-pups

30 december 2011 Hieronder staat onze digitale kaart van dit jaar. Via deze weg willen wij iedereen een super 2012 wensen!

En kijk ook op:   http://sendables.jibjab.com/view/zYmvHNRAdtJurxn5 

Ook nog enkele foto's gekregen van nakomelingen van onze Jasper. Altijd leuk!! Één van deze Duitse nakomelingen heeft zijn "zuchtzulassung" gehaald. Daarover meer op de pagina van de JasperxKlara pups.

Elmo (Qobold-Sian vd Bestthorritzen)

Qenne (Qenne-Sian vd Bestthorritzen)

Qashie (Qashie-Sian vd Bestthorritzen)

29 december 2011 Mark heeft rondom kerst en oud en nieuw lekker vrij genomen. Voor de honden is dat dan extra genieten, want dat betekent elke dag met de auto op stap, dus veel verschillende gebieden en heeeeeeeeeeeele lange wandelingen. Gisteren gingen we naar het Lage Bergsche Bos in Bergschenhoek, de honden vonden het helemaal geweldig! Na afloop reden we naar het Ackerdijkse Bos in Delft waar ik Marian zou treffen. Zij had daar een nestreunie georganiseerd voor het nest van Fee, nu bijna 8 maandjes oud en alle pupjes (op eentje na) zouden aanwezig zijn. Ik ben bij de maak van het nest geweest, heb de puppytest ervan gedaan en heb een aantal pups uit het nest op puppytraining gehad. Het leek mij dus erg leuk om ze allemaal weer terug te zien. Ook de vader van het nest was aanwezig, dus dat vond ik uiteraard ook gaaf om Caelen weer te zien! Marian, dank je dat ik erbij mocht zijn, ik heb ervan genoten!

Vandaag kreeg ik ook nog wat fotootjes van Joep (J.'s Gorgeous Miracle) binnen. Freek, bedankt!!

27 december 2011 Zo, de kerst is alweer achter de rug. Ook op tweede kerstdag hebben wij heerlijk gewandeld, dit keer weer eens met de hele roedel van 9! Lekker ruim twee uur de polder in. Ik vind het heel knap hoe goed Yonas dit nog volhoudt en hoe wonderbaarlijk tolerant hij is naar de jongste dame van het stel: Nikki. Nikki is wel eens stout en als je haar dan vermanend toespreekt komt ze het hevig kwispelend goedmaken en dan maakt ze het ook goed met echt iedereen, dus gaat ze ook de honden die op dat moment naast me staan helemaal aflebberen. Yonas staat 9 van de 10 keer dicht naast mij, dus hij was steeds de klos. En maar die bek aflikken van Yonas. Één keer trok hij zijn lip een klein stukje op, maar dat was alles, verder deed hij gewoon net of ze niet bestond. Ik was super trots op hem! Hij lijkt sowieso binnen de roedel wel wat gematigder te worden.

In de afgelopen weken heb ik weer wat fotootjes mogen ontvangen van Jackanape's pupjes, iedereen hartstikke bedankt daarvoor!! Allereerst van Doeschka (J.'s Tic-Tac). Zij is regelmatig aan het strand te vinden waar zij naar hartelust geniet. Ook van Yentl (J.'s Jelly Bean) kreeg ik een foto, liggend voor een prachtige kerstboom.

Doeschka

Yentl

Ook foto's van de Miracle-pups kwamen binnen in mijn mailbox. Dobber (J.'s Gentle Miracle), Ziva (J.'s Pretty Miracle), Fendi (J.'s Lovely Miracle) en Milord (J.'s True Miracle) laten zien hoe goed het met ze gaat.

Dobber eind november als Casanova (links) en in december met Rudolp-the-red-nosed-reindeer (rechts)

Milord met zijn grote broer Faro

De zusjes Fendi (links) en Ziva (rechts)

Vandaag zijn de zusjes Lizzy en Luna weer samen wezen trainen. Dit keer gingen we naar Bergschenhoek waar we een beginnetje wilden maken met het drie-lijnen-patroon. Een oefening die moeder Holly altijd helemaal geweldig heeft gevonden! Maar dochter Lizzy is -in tegenstelling tot haar moeder- niet zo van de herhaling. Dus oefeningen als baseball, pilework en de T, die zijn allemaal niet zo heel erg aan haar besteed. Ik vind evengoed wel dat ze ze af en toe toch echt moet doen, want juist die oefeningen vormen de basis voor het dirigeerwerk van "later". En zo dus ook het drie-lijnen-patroon. We hebben de eerste twee lijnen ingetraind en sloten af met een combi van lijn 1 en lijn 2: ik stuurde Liz op lijn 2, stopte haar af en stuurde haar naar links op lijn 1. Dat deed ze in één keer!!! Knappe meid. Tenslotte nog één rechte lijn zonder afstoppen door naar achter op lijn 2 en hiermee vond ik het voor Liz mooi geweest. Zus Luna is meer als moeder Holly en kan eindeloos op dezelfde lijn worden gestuurd.

Luna gaat echt super zitten op de fluit, als door een wesp gestoken. Lizzy stopt ook wel heel netjes op de fluit, maar blijft er dan maar een beetje bij staan. Lizzy is zo'n hondje waarbij je als voorjager creatief moet zijn, alles wat je tot dan toe op je honden kon toepassen, werkt bij haar dus gewoon niet. Dus een stukje inlopen zodat ze gaat zitten, nee hoor, het commando "zit" zeggen, nee hoor, nou ja, misschien na drie keer, maar dat wil je ook niet... Dus ik doe nu iets heel anders, iets wat ik nog niet eerder toepaste, maar wat ik ooit eens van iemand hoorde en heb opgeslagen in mijn achterhoofd. Je weet immers nooit wanneer je zoiets kunt gebruiken Als ik haar stuur en haar moet afstoppen, dan doe ik nu dus het volgende: ik blaas op de fluit, Lizzy stopt, ik zeg "braaf", loop rustig naar haar toe, bij haar aangekomen manouvreer ik haar (m.b.v. een snoepje) in een rechte zit voor, geef haar een beloning en loop weer rustig terug naar mijn startpositie. Zo gaan wij een eventuele strijd uit de weg, blijft de fluit leuk en zit ze gelijk goed voor het vervolgcommando. En voor de lijn van de voorjager is het ook nog eens prima, want ik leg aardig wat meters af op die manier

Op het eind deden we nog een dubbele markeer om de druk er even af te halen. Ja, lekker getraind met Liz!

25 december 2011 Vanmorgen heerlijk aan de wandel gegaan in de polder met prachtig weer! De honden en wij hebben genoten van onze 2 uur durende wandeling, door de velden, door bos en door ondergelopen terrein. Door de vele regen van de afgelopen dagen/weken staan veel gebieden echt onder water. Onze honden vinden het geweldig om juist die gebiedjes mee te nemen in de wandeling, lekker door het water racen! Ook Yonas heeft genoten, de volle 2 uur lang!

Gisteren hadden we onze laatste jachtdag dit jaar. Ik had wederom Holly en Lizzy meegenomen en mijn moeder had Abby bij zich. Als we door de klei op linie liepen had ik Holly los om voor de voet te jagen. Abby en Lizzy bleven beide aan de lijn en moesten netjes meelopen. Met Abby ging dit aardig, met Liz is dit een hels karwei Liz kruipt dan zowat in mij en ik breek dan steeds bijna mijn benen over haar, waarop ik (ietwat boos) zeg dat ze dat niet mag doen en zij dus alleen maar verder in mij wil kruipen. Als we door de begroeiing of de boomgaarden liepen, dan mochten ook Liz en Abby los om te zoeken tijdens het oplopen en dat deden ze allemaal super, Lizzy ging soms net iets te ver weg en dan floot ik haar weer even terug en gaf haar weer het commando tot zoeken. Dit vindt ze echt geweldig en doet ze ook steeds beter. Jammergenoeg heeft Lizzy wederom geen apport gehad, de geweren stonden steeds net niet op de juiste plek of de fazanten vlogen steeds net de verkeerde kant op. Hier baal ik wel van, want ik had Liz heel graag warm wild ervaring willen laten opdoen dit seizoen. Holly en Abby hadden wel wat te doen, maar ook niet echt veel.

Vrijdag gingen Marian en ik weer met Fee en Holly naar Almere voor de training bij Sander. Jeetje, wat hebben onze honden weer super werk laten zien!!! Er waren dit keer ook twee andere -voor ons onbekende- combi's bij en dat vind ik wel heel fijn, want dat verhoogt bij mij en Holly toch altijd net iets die spanning en daar moeten wij beide mee leren omgaan. De eerste oefening begonnen we dus wat voorzichtig, maar brachten wij evengoed samen tot een heel goed einde! De oefening bestond uit een markeer en twee blinde lijnen, waarbij de ene blinde lijn eindigde met een territoriumfluit en de andere blinde lijn met een verloren zoek. Weer waren dit mooie afstanden en Holly en Fee deden dit echt goed.

De tweede oefening was met een sleep, een markeer op de terugweg en een blinde lijn. Holly moest op de sleep worden gedirigeerd en kwam onderweg onder de wind van de werper van de markeer. Ik moest hier dus wat gaan handelen, want ze had bedacht dat ze naar de werper zou gaan. Ze liet zich hieraf dirigeren en kwam op de sleep en dat was geen kleintje hoor, maar ze deed het heel mooi! Fee was de enige van de vier honden die geen last had van de verwaaiing van de werper en gewoon naar de sleep ging. De andere twee apporten kwamen vrij makkelijk binnen.

De derde oefening was er één met een nieuw iets voor onze meiden: een verleidingssleep, ofwel een sleepje dat nergens toe leidt en dus genegeerd diende te worden. Er viel vooraf een markeer, maar eerst moest een verloren apport worden gehaald, dan de markeer en tenslotte nog een blinde lijn. In eerste instantie leek het erop of Holly van de sleep geen last had en liet ze zich mooi het bos insturen dat achter de sleep lag. Eenmaal goed aan het zoeken in het bos, kreeg ze toch die verwaaiing van de sleep in haar neus en kwam al zoekend naar de bron van die verwaaiing het bos weer uit. Even op de kont en weer terug het bos insturen en binnen no-time had ze de dummy. Wow! Daarna de markeer, die lag heel makkelijk voor de wind dus was zo binnen. Tenslotte nog een blinde lijn op links, ook weer langs die verwaaiing van de sleep, maar Holly luisterde goed en liet zich goed de juiste kant opsturen en vond de dummy! Ik vond dit echt kicken!!! Fee deed de verloren dummy ongeveer hetzelfde, eerst ook nauwelijks last van de sleep lijken te hebben en dan ineens al zoekend het bos weer uitkomen. Maar ook Fee luisterde super, wat gaat zij toch ongelooflijk mooi zitten op die fluit! Dus ook Fee haalde vlot alle apporten binnen.

Nog een laatste oefening om het af te leren De honden moesten vooruit worden gestuurd richting bos, in het bos moesten ze een sleep oppakken, die sleep ging door het bos, dan een weiland over en een volgend bos in. Op dat weiland stond Sander. Hij gooide een markeer, voor ons uit zicht (!), als de honden met de sleep op de terugweg kwamen. Holly deed dit echt goed! Zat zo op de sleep, liep deze vlot uit, pakte de eend, registreerde de markeer, gaf de eend van de sleep af en liet zich gelijk weer terugsturen de juiste kant op voor de markeer van de kraai. Wat een lekker gevoel gaf het toen Holly met de kraai de dekking uit kwam. Holly krijgt echt weer zelfvertrouwen!! Tevreden reden Marian en ik weer terug naar huis, met recht trots op onze twee knappe meiden!

18 december 2011 Gisteren zijn mijn moeder en ik met Holly, Abby en Lizzy op jacht geweest hier in Rhoon. Er zou niet specifiek op de hazen worden gejaagd, dus ik wilde dit keer ook graag Liz meenemen. Holly en Abby hebben de hele middag los voor de voet gejaagd en dat deden ze beide prima. Voor Abby een eerste keer op zo'n jacht, maar Abby bleef ook netjes dichtbij en ging niet te ver voor de linie uit. Holly heeft toch weer wat hazen en een eend binnengebracht en Abs had een mooie beurt op een fazant. Lizzy heeft de hele middag aan de lijn naast mij moeten lopen en neem maar van mij aan dat dat geen gemakkelijke opgave is voor een hondje als Liz. Helemaal toen ze de hazen op zag gaan. Omdat ik eigenlijk niet weet of mijn Liz hazenrein is, durfde ik het niet aan om haar op die velden los te laten. In de spruiten heeft ze wel een stukje los gelopen en ook -net als Abs en Bol- voor de voet mogen jagen. Dat vond ze super en ze bleef ook netjes in de buurt. Er zijn geen beurten voor haar geweest, maar niet getreurd, ze heeft ontzettend veel opgestoken door alles te bekijken én.... volgende week mogen we weer, dus wie weet!

17 december 2011 Vandaag kregen Tess en Nikki de uitslag van hun EG examen en beide hondjes zijn netjes geslaagd. Nikki met 66/90 pnt en Tess met maar liefst 88/90 punten. Tess was daarmee ook de beste van de EG!! Van harte pap en Marguerite! Vorige week kreeg ik ook twee uitslagen door van Candy-pups. Senna slaagde glansrijk voor haar VGBO examen (Voortgezette Golden Basis Opleiding). Met Tabor hebben wij deze cursus ook gedaan in het verleden en ik vond het super: een combi van gehoorzaamheid en apporteerwerk. Susan van harte met de knappe Senna! Zusje Tess uit België deed het ook al zo geweldig, door haar Brevet Gehoorzaamheid te halen, met de complimenten van de keurmeesters. Karen van harte joh! Het lijstje is weer bijgewerkt: Candy-pups

10 december 2011 In november ontving ik o.a. onderstaande foto van Frodo (Jackanape's Time Will Tell). Frodo woont in België. In het nest vond ik hem het reutje dat het meeste op onze Jasper leek. Vandaar dat hij de naam kreeg "Time Will Tell" (de tijd zal het leren). En nu zijn de Time-pups alweer bijna 6 jaar. Frodo lijkt inderdaad nog steeds op Jasper, maar heeft een mooier hoofd. Ja, ik vind hem nog steeds leuk Lieve, bedankt voor de update en de foto's!

Gisteren zijn Marian en ik met Fee en Holly weer de auto ingestapt om te gaan trainen. Dit werd onze derde training bij Sander. Het was geweldig. We kwamen aan en gingen wat boerenvelden op. Holly had direct het idee dat wij op hazenjacht gingen en stond al helemaal op scherp. We begonnen met de baseball, maar dan met afstanden waar je U tegen zegt Daarna een sleep met enorme harde wind. En verder nog wat mooie lange lijnen met hindernissen en markeers. Marian en ik hebben genoten van onze hondjes. Holly was helemaal in goede doen, liep zelfs bij één lijn een paar keer door de zitfluit heen en als ze dan stopte maar het vervolgcommando kwam niet snel genoeg naar haar zin, tja, dan bedacht ze zelf wel even een richting. Ze was daar dus een beetje stout, maar alleen bij die ene hele verre lijn, verder heeft ze echt super geluisterd! Fee ging weer als een trein, mooi zitten op de fluit, een super sleep, ja, wij waren trots! Sander bedankt!! Halverwege de training ging er een haas op en Holly had dat niet gezien, maar rook ineens waar het haasje zich de hele tijd schuil had gehouden. Eenmaal het hazenleger ontdekt, was ze er nog meer van overtuigd dat er ook echt geweren het veld op zouden komen en dat er echt wel een haasje voor haar geschoten zou worden. Nee, Bol, volgende week weer

7 december 2011 Vandaag vieren we feest, de Candy-pups zijn 1 jaar oud!! Raf, Tess, Nikki, Tess, Doeschka, Yentl, Senna en Abby van harte gefeliciteerd! Maak er een mooie dag van! Ook Gina (moeder Miracle-pups) is vandaag jarig. Zij is vandaag 5 jaar geworden. Gien, van harte he!

Hieronder een paar recente fotootjes van enkele Candy-pupjes:

Abby jr. op het strand              Senna in het prachtige Oostenrijk

Raf en Tess, de Belgen                       De Hollandse Tess in de duinen

2 december 2011 Afgelopen woensdag zijn mijn moeder en ik met Abby en Holly meegeweest op jacht in België. Nou, je moet er wat voor over hebben. De heenreis alleen duurde namelijk al 3,5 uur..... Maar eenmaal aangekomen wisten de honden gelijk wat de bedoeling was. Op één van de eerste driften kreeg Holly een kans op een loper. Ze rende hem achterna en dacht hem op een gegeven moment te pakken te hebben, maar ze had enkel een pak veren in haar mond en de fazant wist te ontkomen. We hebben hem gelaten voor de nazoek. Toen de drift was afgeblazen gingen we opzoek naar de fazant. Volgens een andere voorjager moest de fazant ergens schuin rechts achter liggen, dus wij braaf met onze hondjes die kant opgelopen. Maar Abby had allang door dat wij fout zaten en dook resoluut linksaf richting een omgevallen boomstam en had zo de fazant te pakken. Knappe Abs! Op een andere drift heeft Abby weer heel mooi nazoekwerk laten zien, waar we het eigenlijk allemaal al hadden opgegeven! Abby stond verderop op een post, maar kwam ons helpen met de nazoek. Holly en nog wat andere honden konden de fazant niet vinden en we stopten ermee, de bramen hadden zoveel van onze hondjes gevraagd, dat die echt kapot waren. Abby zocht nog even en had enorme interesse in één bepaalde braamstruik. Maar goed we haalden de honden terug en liepen richting de auto's. Abby dook toch weer de dekking in en was driftig in de bramen aan het zoeken. Niet veel later kwam ze weer triomfantelijk met de nog levende fazant aangelopen. Zij had het wederom geflikt! Op de dag heeft ze ook nog een markeer binnengebracht en dat was het voor Abs. Holly had op één drift in de middag geluk en stond bij een goed geweer. Dit geweer leverde ons zes fazanten op. Twee heb ik haar tijdens de drift laten halen, omdat die nog leefden en duidelijk zichtbaar vielen, maar de andere heb ik laten liggen voor de nazoek, die waren kickdood of lagen zo dat ze niet heel makkelijk te halen waren. Deze zes waren de enige fazantjes voor Holly die dag. De "buit" voor de hondjes viel dus een beetje tegen, maar desalniettemin hebben ze mooi werk laten zien en waren de meiden tevreden na afloop.

We hebben een mooie fazant mee naar huis gekregen voor wat foto's. En dan kon ik Liz ook kennis laten maken met een fazant. Nou, dat heeft Liz prima gedaan, eerst probeerde ze hem aan een vleugel mee te nemen, maar dat ging toch niet zo makkelijk en toen pakte ze hem maar gewoon bij zijn lijfje op. Knappe Liz!

Abby:

Holly:

Lizzy:

En nog even de drie meiden Holly, Abby en Lizzy:

27 november 2011 Vandaag was de Winner in Amsterdam. Sky stond ingeschreven in de puppyklas. Ik had hem inmiddels al bijna 3 maanden niet gezien en was dus enorm benieuwd hoe hij er uit zou zien. Zaterdag werd hij gebracht. Nou, onherkenbaar! Wat was hij gegroeid! Logisch natuurlijk, want toen ik hem voor het laatst zag was hij 4,5 maand en nu dus 7,5 maand, precies zo'n leeftijd dat er veel gebeurt Sky was gelijk al aan de beurt en was toen nog vooral bezig met alles en iedereen om hem heen. Het showen ging dus niet helemaal naar mijn smaak, maar kennelijk kon het de keurmeester niet schelen, want we kregen een super mooi rapportje mee en mochten 's middags in de erering terugkomen, want Sky was Beste Pup van het Ras! In de erering ging het al veel beter, hij liep netter en stond al veel makkelijker. Okee, er werd niet naar ons gekeken, maar achteraf was het toch een hele goede oefening voor hem. Ik had mijn camera mee om na afloop nieuwe kop- en standfoto's te maken voor mijn site, maar ben dus glad vergeten om zelf foto's te maken van Sky achter bordje nummer 1. Van Marijke Wapenaar en Edith Fege kreeg ik gelukkig wat foto's van hem in de ring. Hartstikke bedankt daarvoor! Ik heb weer ontzettend van hem genoten, wat is hij een makkelijk ventje! Hij vindt echt alles en iedereen leuk, is niet snel onder de indruk van al die herrie op zo'n show, is super makkelijk in de bench langs de ring en ook hier bij mij thuis was hij zo op zijn gemak. Hij heeft alle speeltjes door de kamer versleept en ging 's avonds de bench in alsof het de normaalste zaak was. Ook vanmorgen kwam hij er weer uit, alsof hij hier gewoon woont. Kortom: een echt makkelijk hondje zoals ik hem meemaak. Isabel, bedankt dat ik hem weer mee mocht nemen hè!

(Foto Edith Fege)

 

 

 

 

7 months, excellent breedtype. Pleasing temperament. Head of good proportions. Good eye. Excellent dentition. Clean neckline set into well laid shoulder. Correct ribcage. Strong loin. Good strength in hindquarters for his age. Moved very positively with good profile and tail carriage.

De foto's na afloop voor de RAI

25 november 2011 Even wat nieuws dat nu eens niet over de honden gaat. Ik wil dit toch even melden, gewoon omdat ik supertrots ben op die grote broer van mij!!! Gister was het dan eindelijk zo ver, mijn broer mocht zijn proefschrift verdedigen. De titel van het door hem geschreven boek: Perspectief op herstructurering, Een onderzoek naar het belang van organisatie en management van de wijkontwikkelingsmaatschappij. Ik heb niet eerder een promotie meegemaakt en moet zeggen dat het geheel zeer indrukwekkend is. Promovendus Michiel geflankeerd door twee paranimfen, een zaal vol met mensen en een tafel met de promotiecommissie, die uiteindelijk beslist of Michiel daadwerkelijk gepromoveerd is na zijn "praatje". Het verdedigen is zeker geen gemakkelijke taak, de vragen van de commissie zijn kritisch en de leden zijn niet snel tevreden met een antwoord, maar Michiel hield zich prima staande tot de bekende spreuk "hora est!" en toen was het tijd voor de commissie om zich terug te trekken en zich te beraden over Michiel's promotie. En hij heeft het geflikt hoor! Wat een prestatie! Hij gaat vanaf heden door het leven als Doctor Ingenieur Michiel Bastiaan Kort. En dat naast zijn drukke baan en zijn drukke leven als papa van drie! Ik vind het ongelooflijk knap. Michiel, ook via deze weg van harte!!!!!

22 november 2011 De workingtest van afgelopen zondag. De Tollers hadden er wederom een mooie dag van weten te maken, leuke proeven, fijne keurmeesters en prachtig weer! Okee, aan dat laatste kan de NSDTRCN niks doen, maar het was toch fijn Het eindresultaat van ons "meidengroepje" viel na afloop een beetje tegen, maar we hebben toch een heel gezellige dag gehad en de hondjes hebben allemaal wel ergens mooi werk laten zien. Zo heeft Lizzy op proef D een prachtige markeer laten zien, pats boem er bovenop. Zo haalde Abby bij proef C de land markeer waar vele honden moeite mee hadden in één streep binnen en liet ze zich bij proef A vol vertrouwen in de juiste richting sturen voor de verloren zoek en vond de dummy dan ook binnen no-time. Zo heeft Lot het waterapport bij proef C prachtig en op één commando opgehaald. En Luna heeft op proef D laten zien dat een dummy die je niet hebt zien vallen, gewoon als een i-proef binnen kan komen. Super zoals Luna dirigeerbaar is!!! Die kan volgend jaar al zo op voor de A, die dirigeer zit er in ieder geval al in. Ook haalde zij op proef E de eerste verloren zoek binnen de 20 seconden binnen. Helaas lieten wij allemaal ook wat steekjes vallen en was Lizzy uiteindelijk de enige die haar diplomaatje haalde en echt met de hakken over de sloot, we hadden 60 puntjes...

Saskia haalde met Santa een tweede prijs in de A, wat een super prestatie! Van harte Sas!

19 november 2011 Oh oh, ik kom echt tijd te kort om mijn site bij te werken. Van de pupjes heb ik nog zo veel foto's liggen, maar het komt er gewoon niet van. Ook volgende week een hele drukke week op de planning, dus het zal nog even moeten wachten. Danny heeft haar site wel bijgewerkt, dus daar is eigenlijk alles ook wel te vinden. Gelukkig maar De pupjes zijn inmiddels allemaal naar hun nieuwe huis en de berichten zijn tot nu toe allemaal positief, dus dat is natuurlijk heerlijk!

Afgelopen dinsdag zijn mijn moeder met Abby en mijn vader met Holly mee geweest op jacht in België, op de fazanten. Ze hebben alle vier een prachtige dag gehad en de dames hebben mooi werk laten zien. Holly heeft al wel wat meer ervaring met aangeschoten wild en is snel met oppakken. Abby is slechts één keer eerder meegeweest op jacht en dat was op de duiven. Ze kreeg die dag slechts één kans en durfde toen de nog fladderende duif niet op te pakken, want levend wild laat je met rust, zo heeft zij altijd geleerd. Maar dinsdag heeft Abby meerdere nog levende fanzanten keurig binnengebracht. Eerst moest ze wel even bekijken hoe ze het nou moest oppakken, maar ze kreeg het vlot door en deed het daarna steeds makkelijker. Wat heeft deze meid een hoop geleerd!!

Vandaag mocht ik dan eindelijk zelf met Holly mee op jacht. Het was zwaar lopen door o.a. de klei, maar het weer was prachtig en Holly heeft het weer lekker gedaan. Drie hazen mocht ze binnenbrengen. Verder heeft ze weer mooi voor de voet gezocht door de kool en de spruiten en heeft daarbij enkele fazanten en hazen opgestoten. Dat vindt ze echt het einde.

Morgen doen Liz en ik mee in Ottersum, onze eerste keer in de B1. Dit jaar heeft toch vooral de nadruk van mijn training en proeven nog bij Holly gelegen en Liz heeft dan begin dit jaar wel haar B gehaald en we hebben ook wel getraind, maar workingtesten zaten er eerder nog niet in voor Liz. Ik ben heel benieuwd hoe we het er morgen vanaf gaan brengen. Ook mijn moeder en Abby, Mariska en Luna en Marian en Lotte doen morgen mee. We maken er een gezellig dagje van!

Holly is in de tussentijd ook nog eens loops geworden. Inmiddels zit ze op de 11de dag, versiert ze wanneer mogelijk de beide mannen, heeft ze al dagen haar staart opzij en wordt het voor haar en Jasper nu dus echt te "gevaarlijk" om nog samen te zijn. Omdat ik haar nog mee wilde nemen op jacht, is ze niet eerder uit logeren gegaan, maar morgen gaat ze dan toch de deur uit. Als twee honden zo goed weten hoe het moet en er beide wel pap van lusten, tja, dan moet je de kat niet op het spek binden! Dus Holly zal eventjes een weekje bij mijn ouders gaan logeren.

9 november 2011 Afgelopen zondag was dus de workingtest in Oldenzaal. Een mooie dag! Abby deed mee in de B1 en Holly in de B2, ook Holly's dochter Luna was er, zij deed voor de eerste keer mee in de B1. Abby heeft 1 dummy gemist, jammergenoeg, maar heeft verder toch keurig werk laten zien. Ik werd in het veld door verschillende mensen aangesproken dat "dat hondje van mijn moeder" toch zulk fantastisch werk had laten zien op de dubbele markeer proef. Iedereen was ervan onder de indruk!! Gaaf is dat om te horen. Abby heeft een dubbele markeerproef echt als één van de weinigen als twee strakke strepen afgewerkt! Dat de keurmeester hier maar 17 pnt voor gaf, snapt verder niemand, maar ja... Abby deed het echt perfect! Abby haalde haar B1 certificaat met 70 pnt. Luna haalde haar B1 certificaat met maar liefst 77 pnt. Heel knap Maris! Dit moet ik met zus Liz nog maar voor elkaar zien te krijgen Holly heeft het ook heel goed gedaan en haalde met 72 pnt haar B2-certificaat en daarmee een 4de plaats!!! Holly heeft alle apporten binnengebracht, maar ja, het dirigeren vergt nog wat aandacht. We komen er wel, maar op een proef loopt ze geen strakke lijnen voluit, maar steeds korte stukjes, toch wat onzekerheid. Ik was behoorlijk relaxed zondag, had door alle puppydrukte geen tijd gehad om me ergens over op te winden van te voren, dus ik denk wel dat dat een hele goede invloed heeft gehad op Holly. Maar ook dan is dat dirigeren nog lang niet zoals op training en dat kost ons punten. Niks aan te doen, ik was blij met wat ze liet zien! Vooral op de waterproef, waar veel B2 combi's strandden, blonk mijn Bolleke uit en haalde daar de volle bak!

Holly heeft een heerlijk weekend achter de rug: zaterdag op jacht op de hazen en fazanten en zondag op workingtest (met duiven, konijn, haas en eenden), wat wil een Flatje nog meer?!

Nog even en alle pupjes zijn weer uitgevlogen. Dat betekent natuurlijk ook dat Gina weer terug gaat naar huis. Gina heeft dan bijna acht weken hier in huis gewoond. Hoog tijd dus voor wat foto's met haar huidige roedeltje.

V.l.n.r. Yonas, Jasper, Freya, Holly, Lizzy en Gina

Yonas, Jasper en Freya

Holly, Lizzy en Gina

Lizzy met op de achtergrond Gina die zich eens lekker uitleeft

Gina en Danny

5 november 2011 Vandaag zijn Holly en Gina voor het eerst dit seizoen meegeweest op jacht. Mijn moeder ging met Holly en Danny ging met Gina. Ik was lekker thuis bij de pups. Holly en Gina hebben beide lekker gewerkt. Ik was zo trots toen ik hoorde dat Holly een aangeschoten haas heeft meegebracht. Vorig seizoen durfde zij dit nog niet. Zodra de haas begon te schoppen en gillen, haakte Holly af, daar is zijn veel te soft voor. Maar het is haar dit seizoen dus wel gelukt en nog heel vlotjes ook, met de complimenten van het geweer! Ook nog o.a. een aangeschoten fazant binnengebracht, maar nog levend veerwild is voor haar toch makkelijker dan haarwild. Met aangeschoten veerwild heeft zij eigenlijk nooit moeite gehad. Ja, een dag om met trots op terug te kijken. Ik hoop dat er nog een paar mogen volgen.

Morgen doen Holly en ik mee in Oldenzaal. Best moeilijk om de pups een hele dag uit handen te geven, maar ik wilde met Holly persé nog een workingtest lopen dit jaar.

26 oktober 2011 Vandaag is mijn broer papa geworden van een zoon. Hij heeft al twee prachtige dochters, maar nu dan ook een heerlijke knul. Die zal het straks nog moeilijk krijgen met twee oudere zussen Michiel en Bregje, van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon! Marijn en Jascha, van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie broertje Daco!

Daco net geboren

Al een tijdje ligt het verslag van de MAP klaar, maar ik kwam er steeds niet toe om het op de site te zetten. Nu dus wel, dus zie hier het verslag van mijn moeder van de MAP in Oldenzaal met Abby! Mam, bedankt!

MAP FRC 25 september 2011 Oldenzaal

Voor de eerste keer zouden Abby en ik meedoen aan een MAP. Spannend! Vol goede moed vertrokken we met ons groepje naar de eerste proef bij keurmeester Tonnie van Duren: Schuin rechts over water is een eend blijven liggen. Links voor wordt een fazant aan de waterkant kick dood geschoten. Fazant is nooit een probleem voor Abby, maar zeg nooit nooit. Volgens Tonnie was ze er links en rechts vlak langs gegaan, maar ze nam hem niet mee. Over water mochten we niet meer, ze had al een 0.....

De hoop op een MAP diploma was dus al vervlogen, maar het kon nog wel een mooie dag worden. Ik had  wel even de spanning van het “Waarom neemt ze de fazant niet mee?" Ze zou toch wel de andereapporten doen?

Opnaar de volgende proef bij keurmeester Hans Kingma: U staat op post en er wordt een duif geschoten. Als uw hond op de terugweg is, wordt een tweede duif geschoten. We zaten hier een tijdje te wachten en ik zag toch wel aardig wat hondjes de mist in gaan. De duiven vielen in een ruigte, het natuurlijke pad leek een graspad waar lokkers stonden, maar dan kwam je er niet. Bovendien was de tweede valplek achter de eerste. Willem stond bij deze proef foto’s te maken en ik had nog wel zo van te voren gezegd dat hij er niet mocht staan als ik aan de beurt was. Maar hij liep pas weg toen ik al bij de keurmeester was, waarop ik zei dat hij dan maar moest blijven staan. Het eerste schot was gevallen en ik stuurde Abby weg. Na 20 meter draaide ze zich om om te kijken of Willem misschien nog iets ging gooien (wat hij op onze training altijd doet). Ik stuurde haar door en ze verdween in de ruigte om perfect te markeren. Ook de tweede had ze perfect gemarkeerd. 90 punten.

De derde proef was bij keurmeester Ben Maas: op het gras ligt een zieke haas. Als de hond aan het werk is, wordt er een eend kickdood op het water geschoten. Ik lijnde Abby op naar de haas, maar ze nam mijn lijn niet goed aan. Ik haalde haar terug en stuurde haar opnieuw. Achter haar klonk een schot. Ze draaide zich om, maar zag de eend niet vallen die in het water viel, achter prikkeldraad en bramen. Ik stuurde haar door naar de haas, die ze bij me binnenbracht met een extra ondersteuning, omdat ik onderweg dacht dat ze hem misschien even neer wilde leggen. Toen stuurde ik haar naar de eend. Hier moest ik wel even handelen om haar onder het prikkeldraad door bij de juiste plek te krijgen, waar ze te water kon om de eend te vinden. Het verdiende geen schoonheidsprijs, maar alles was binnen. 55 punten.

Voor de vierde proef moesten we even wachten, omdat de proef omgezet moest worden. Boven de locatie waar volgens het boekje geschoten moest worden, liep een survival kabelbaan en de gedelegeerde vond het niet verantwoord om op die plek te schieten. De proef bij keurmeester Hans Kingma ging als volgt: Als u op post staat wordt een eend geschoten, die ligt tegen de oever aan de overzijde van een water. Voor u in het bos is een konijn blijven liggen. Ik lijnde Abby op en ze verdween op een pad uit zicht. Ze volgde het pad iets te lang, maar ze kwam terug, dook het bosje links van het pad in en kwam terug met het konijn. Ik had de eend niet zien vallen, kon haar dus niet naar de goede plek sturen. Ik stuurde haar over water (Ik had daar twee commando’s voor nodig. Omdat de kant nogal steil was, liep ze in eerste instantie naar de waterkant en aarzelde toen even.) en gaf haar een zoek commando. Even later kwam ze met de eend. Ik kreeg daar 65 punten, nogal zuinigjes vond ik dit, te meer daar ik later van de gedelegeerde hoorde dat hij daar van de B honden veel mooier, vrijer werk had gezien dan van de A honden die naar de plek van de eend gedirigeerd werden.

De vijfde proef, keurmeester Henk Companjen: Als u op post staat wordt er een gans geschoten in een bos achter u. (Je zag de gans niet vallen, maar hoorde de plons in het water). De gans voor u is de jager niet zeker van. Ik stuurde Abby vooruit, ze verdween uit zicht en even later kwam ze terug met de gans. De keurmeester gaf een compliment:  “Zo makkelijk is het dus als het goed gaat”. Daarna de tweede gans. Ik stuurde haar uit en ze verdween uit zicht. Ze kwam nog even met haar hoofd tussen twee braamstruiken uit waarna ik haar weer een “Apport” gaf. Binnen no-time was de tweede gans toen ook binnen. 90 punten.

Op naar de laatste proef bij keurmeester Henk Slijkhuis: Op een vlot voor u wordt een eend geschoten en op de terugweg wordt er nog een eend geschoten vanaf een bosje op een uitloper van het land rechts. Als voorjager kon je je hond daar niet zien, maar de hond kon de eend in het water markeren. De keurmeester wilde de steadiness van de hond testen en Abby moest lang blijven zitten, wat ze keurig deed. Op mijn “Apport” stoof ze weg, maar bleef bij de rand van het water (weer zo’n steil kantje) even staan. Ik gaf haar weer een "apport" en de eend kwam vlot model binnen. Ze markeerde keurig de tweede eend en apporteerde die snel. De keurmeester zei dat hij het streng zou aanrekenen, dat ze de eerste keer weigerde te water te gaan. We kregen 65 punten.

De MAP zat er op, 5/6 was voldoende. We hadden prachtig weer, mooie, soms best pittige proeven en een gezellige groep, dus alles bij elkaar een mooie, leerzame dag. Met twee andere voorjagers gingen we terug naar de locatie van de eerste proef. Hun honden waren daar niet over water gegaan (slechts vier honden uit onze groep hadden een voldoende bij die proef). Er stond nog een krat fazanten, we konden de proef nog eens overdoen. Abby had daar ook wel wat aansporing nodig om over water te gaan, dus of dat voldoende zou zijn geweest? Maar de fazant pakte ze nu zonder aarzelen op. Rara hoe kan dat?????

Aan het eind van de dag bleken slechts 10 B diploma’s en 3 A diploma’s gevallen te zijn. Ook op de eerste A proef waren er heel wat nullen. Alle 13 wil ik hierbij van harte feliciteren, ze hebben het niet cadeau gekregen!

2 oktober 2011 Inmiddels gaat het met Yonas eigenlijk weer als vanouds. Hij loopt weer heerlijk elke wandeling mee, ja, ook die lange wandelingen in de polder met zijn zwempartijtjes na afloop. Hij geniet met volle teugen, het lijkt zelfs wel of hij meer geniet dan voordat het even zo slecht met hem ging. Nou, zo gaan we zijn 12de verjaardag gewoon halen hoor! Rare jongen die Yonas! Je krijgt hem niet zomaar klein

Op 25 september heeft Abby meegedaan aan de MAP van de FRC in Oldenzaal. Abby's eerste MAP. De eerste proef leek goed te gaan, maar of Abby kon de fazant niet vinden of ze heeft hem niet willen meenemen. Beide mogelijkheden klinken raar in de oren, maar goed, ook Abby is maar gewoon een hondje. Wat jammer was van deze proef was dat als het eerste apport niet binnen kwam, dan mocht het tweede apport niet meer gehaald worden. Na de eerste proef heeft Abby verder heel mooi werk laten zien en verder dus wel alle apporten binnengehaald en na afloop ook nog even die fazant die ze schijnbaar niet mee wilde nemen. Nu pakte ze hem zonder aarzelen op. We zijn evengoed erg trots op Abby, want er zaten veel waterproeven bij en die heeft ze toch mooi gedaan! Ze is dus duidelijk gegroeid het afgelopen jaar. Misschien dat mijn mams nog een verslagje schrijft van de dag.

Vandaag zijn vier zusjes (Nikki, Tess, Doeschka en Abby junior) van het Candy-nest begonnen met de vervolgtraining bij Guus van Maarseveen. Ik ben benieuwd hoe de meisjes zich gaan ontwikkelen. Zusje Senna traint ergens anders en doet het erg leuk.

24 september 2011 Gisteravond zijn de pups van Gina en Cassio geboren. Alles hierover kun je vinden in het dagboek van de Miracle-pups: Dagboek

16 september 2011 Afgelopen maandag ging het zo slecht met Yonas, dat we al bijna de dierenarts hadden gebeld voor de laatste afspraak.... Maar op dinsdag zag je dat de vele rust Yonas duidelijk goed begon te doen en woensdag stond Yonas alweer te stuiteren -zij het op drie poten- dat hij het niet meer eens was met die korte rondjes die hij nu kreeg! Tja, stuiteren.... En dat maakt het nu net zo moeilijk bij Yonas. Hij heeft nog zo veel energie, nog zo'n spirit, maar zijn lijf laat het echt afweten. Hij krijgt nog steeds enkel plas- en poeprondjes en dat is al niet eens meer de straat uit, maar gewoon hier tegenover het huis. Hij begint dan vol enthousiasme aan zijn rondje, om na een meter of 30 al weer in te gaan houden en na zijn plasje eigenlijk al weer naar huis te willen........ In huis is hij wel weer helemaal vrolijk en blij. De andere honden en dan met name Holly en Jasper -en in iets mindere mate ook Lizzy- zijn van slag door de huidige gezondheid van Yonas. Holly en Lizzy benaderen hem heel onderdanig en gaan al kruipend naast hem liggen. Jasper is juist helemaal hyper, echt "over-the-top" en weet zich geen raad met die sterke beer die nu niets meer uitstraalt. Ja, die Yonas, zoals ik al eens eerder aangaf, hij is geen makkelijke en drukt een enorme stempel op de roedel en dat merk je nu dus ook weer heel duidelijk.

Vanmorgen zijn we dan naar de specialist geweest. Zijn voorvoeten, ja, die artrose is echt erg en dat kan gewoon niet meer beter worden en bezorgt hem veel pijn. Zijn achterhand wordt steeds zwakker en de dierenarts heeft daar ook naar gekeken en constateerde dat zijn achterhand aan het verlammen is. Zijn reflexen zijn sterk afgenomen. Het was mij zelf ook al opgevallen dat als je zijn achterpoten op zijn tenen neerzette, dat hij dat niet gelijk corrigeerde. Inmiddels corrigeert hij zijn linkerpoot al helemaal niet meer. Deze verlamming kan meerdere oorzaken hebben, de meeste oorzaken -zoals bijvoorbeeld een hernia of een ontsteking of tumor in de wervelkolom- gaan echter gepaard met veel pijn en Yonas heeft geen (!!!) pijn aan zijn achterhand. Daarom denkt de specialist aan DM, degeneratieve myelopathie. Deze verlamming zal steeds verder gaan. Door de verlamming van zijn achterhand, komt er ook weer meer druk te staan op zijn voorhand en dat is nou net funest voor die voorvoeten. De afspraak bij de specialist was in eerste instantie gemaakt voor een bult tussen zijn tenen die open was en maar niet dicht wilde gaan. Maar naar alle waarschijnlijkheid komt dit dus ook "gewoon" door die toegenomen druk op de voorhand. Zijn voeten gaan daardoor anders staan en zijn tenen schuren daarom meer langs elkaar. We gaan nog wel proberen om die plek dicht te krijgen met een zalfje, maar het wordt langzaamaan een vicieuze cirkel..... Nu is het dus zaak om Yonas goed in de gaten te houden. Zolang hij nog vrolijk en blij is, is zijn tijd nog niet gekomen.

Volgende week staan de pupjes van Gina alweer op de planning! Wat is dat snel gegaan. Nieuw leven, altijd weer mooi om naar uit te kijken! Vreugde en verdriet liggen dan toch weer zo dicht bij elkaar.

12 september 2011 Morgen op de 13de is onze Yonas 11 jaar en 7 maanden. Onze Yonas, van geest nog zo'n typische Flatcoatpuber, maar van lichaam steeds zwakker en vooral steeds pijnlijker.... Dik 11 jaar heeft hij het toch aardig gered op die artrose voetjes van hem. Wel hebben we een aantal keer nieuwe foto's laten maken en het oordeel was steeds dat hij behoorlijk wat pijn moest hebben, maar Yonas is hard en had altijd nog volop lol in het leven, zolang er maar gebald of getraind werd.

En dat is nu sinds een maand echt aan het veranderen. Hij wil niet graag naar buiten, want lopen doet hem pijn. Hij geniet niet meer zoals voorheen van de lange polderwandeling, want lopen doet hem pijn. Hij wil graag slapen en hij wil graag liggen. Tuurlijk weet ik dat slapen en liggen hoort bij een ouder wordende hond, maar bij Yonas is het echt van nu, van dat hij dus ook meer pijn heeft. Dat is voor mij een teken dat het niet enkel zijn leeftijd is.

Al een paar maanden moet ik hem op de ochtendwandeling (zo'n ruim half uurtje op een grasveld) echt voortrekken, hij heeft het niet naar zijn zin. Maar de wandelingen de polder in met als afsluiting een balletje in het water, ja, dat wilde hij nog maar al te graag. Maar ook die zin verdwijnt nu een beetje... We geven hem nu een plas- en poeprondje en laten hem verder wat meer met rust, maar op dat rondje (de straat uit naar een veldje) loop ik echt stapvoets met Yonas achter me aan....

Hij zit al aan de maximale pijndosering. Extra pijnbestrijding geeft geen extra pijnverlichting, maar wel meer kans op de bijwerkingen van de pijnstillers. Aan pijnbestrijding kunnen we verder dus niet zoveel meer doen. Volgens onze specialist is pijn door artrose in de voeten ook het moeilijkste te bestrijden, vanwege de enorme druk die op die gewrichten staat... Daarbij is ook zijn achterhand nu serieus zwakker aan het worden.

Ik heb het de laatste dagen vaak over hoe we nu verder moeten. Ik vind dit zo moeilijk. Het is niet zoals met onze andere honden, daar was het zo duidelijk, die waren ziek of op en gaven het zelf op een gegeven moment echt aan. Maar Yonas is aan de ene kant nog zo goed voor een ruim 11,5 jarige, maar aan de andere kant doet het zo'n pijn om hem zo pijn te zien lijden

Vrijdag gaan we weer langs bij de dierenarts. We gaan eigenlijk voor een bult die open is en maar niet dicht wil, maar ja, ik denk dat ik ook maar even een serieus gesprek met  de dierenarts moet voeren. De dierenarts heeft hem een tijd terug voor het laatst gezien en toen zei hij al dat Yonas veel pijn moest hebben, maar ja, zolang hij zelf nog wil gaan we gewoon door.

Weet je, als hij die klote artrose in die voorvoeten niet had gehad, dan weet ik zeker dat hij nog jaren had meegekund...

Zaterdag is hij meegeweest de polder in met lekker zwemmen na afloop. Hij vond het het einde! Elke keer kwam hij weer vragen of ik zijn balletje nog een keer het water in wilde gooien. De rest van de dag heeft hij tevreden liggen slapen. Tja, en die lol betekent dan dat hij dagen daarna dus niks meer kan. Dus dan ga ik met hem alleen en zijn balletje in zijn bek een kort plas- en poeprondje doen en verder ligt hij alleen maar te slapen. Maar ja, ik wil hem die lol niet onthouden, want zonder deze balspelletjes zoals zaterdag is er voor hem echt niks meer aan.

We overleggen vrijdag met de dierenarts. Zolang we hem nog kunnen verblijden met een zwempartijtje, is er dus echt nog lol voor hem. Maar we beseffen maar al te goed, dat als het in dit tempo verder verslechtert, dat hij zijn 12de verjaardag niet meer zal vieren... Dan is het zelfs de vraag of we de volgende maand nog met hem mogen halen...

5 september 2011 Vandaag hadden Holly en ik onze laatste KNJV-proef van dit seizoen. We hadden ook nog ingeschreven voor Bleiswijk op 16 september, maar die heb ik afgezegd. Holly haalde vandaag in Vlietland haar B, maar deed de hele dag wat rare dingetjes. Kan gebeuren, Holly is immers ook maar gewoon een hond en geen robotje We mochten op voor het dirigeren, maar het was drama, dit keer was het zelfs weer erger dan de vorige keer. En dat is zo frustrerend.... De laatste maanden train ik regelmatig een i-proef en ik doe dit bewust steeds op voor haar nog onbekend terrein. Ik zet hem dan ook bewust uit op afstanden van 150 tot 200 meter, want als het op die afstanden lukt, dan lukt het korter bij zeker! En tijdens die trainingen gaat ze als een trein, ze loopt als een speer haar lijnen, gaat als door een wesp gestoken zitten op mijn fluit en neemt elke keer mijn hand aan. Maar zodra we dit mogen laten zien op een proef, dan stort mijn hondje in als een plumpudding.... Na de dirigeerproef van vandaag heb ik de knoop doorgehakt, dit was het dit jaar voor ons. Het heeft geen enkele zin om op deze manier door te gaan. Dus direct na thuiskomst heb ik Bleiswijk afgezegd. Jammer, maar helaas.

4 september 2011 Vorig weekend was de KNJV-proef in Enkhuizen. Holly had er weer zin in, maar helaas haalden we een 0 voor de markeer. Geen twijfel over mogelijk hoor, een andere keurmeester had hier ook geen 6-je meer voor gegeven, het was gewoon niet goed. Jammer, we mochten dus niet door voor de dirigeer. Heb nog wel naar alle 18 kandidaten gekeken en toen baalde ik alleen nog maar meer dat Holly en ik daar niet stonden...... Ik zeg absoluut niet dat het makkelijk was, zeker niet, maar het was te doen: een mooi overzichtelijk veld, afstanden volgens het boekje en keurmeesters die fair keurden. We hebben mooi dirigeerwerk gezien en 9 combi's slaagden er in om een A te halen.

Gisteren was de tweede clubmatch van de FRC, helemaal in Friesland. Om 4.15 uur ging de wekker en om 5 uur gingen we met een volle auto naar Gaasterland. Nikki en Sky zouden geshowd worden. Over Nikki hebben we lang getwijfeld of we haar maar niet beter konden terugtrekken, ze is namelijk heel mager op het moment en ze besloot vorige maand om in twee weken tijd al haar haar eraf te gooien en ja, dan bedoel ik dus echt AL haar haar Maar ach, het was in de puppyklas, dus toch wel leuk om haar te showen. Nikki showt echt als een zonnetje, ze staat zo makkelijk, met een staartje dat altijd recht naar achter steekt, ze laat hem nooit hangen. Ze kreeg toch wel een mooi rapportje met een Veel Belovend als eindoordeel en een tweede plaats. Okee, er waren maar twee teefjes, maar het rapportje was toch wel leuk. Wel kregen we -terecht- de opmerking dat ze echt te mager is. Sky deed het keurig voor een eerste keer. Zijn staartje staat geen seconde stil, zo leuk. Hij liep keurig, stond al best aardig, dus ik was al dik tevreden. We kregen een pracht van een rapport, alles aan hem was "fraai"! Met een Veel Belovend en een tweede plaats (van de vier aanwezige reutjes) mochten wij de ring weer verlaten en ik was natuurlijk erg tevreden. Helemaal niet gek voor zo'n eerste showtje!

 

 

 

 

 

 

 

Rapportje Nikki: 8,5 maand oude pup. Typisch vrouwelijk hoofd. Goede hals. Gebit krap scharend. Voldoende voorhandhoeking, goede achterhand. Is in lichaam naar mijn smaak wat te mager, zichtbare zitknobbels. Moet nog meer beharing krijgen. Elegant bone. Jeugdige gangen. 2VB

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rapportje Sky: Reutje van 5,5 maand (ik heb toch echt 4,5 gezegd  ). Uitmuntend type. Fraai donker oog. Goed gebit. Fraaie lange hals. Fraaie toplijn en staartaanzet. Fraai bone. Goede vacht. Voeten mogen wat sterker. Gangwerk achter goed voor de leeftijd. Fraai totaalbeeld. 2VB

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook mocht ik Cassio (de papa van ons aanstaande Miracle-nest) nog showen in de gebruikshondenklas en hij kreeg een 1U. Hij showde lekker, ik heb weer van hem genoten, wat is hij toch een makkelijke en lieve reu!!

25 augustus 2011 Afgelopen weekend was de certificaatdag van de FRC in Almere en Holly en ik waren er weer bij. Holly haalde weer een mooie B met 80 punten en mocht weer dirigeren. De aanpak van de afgelopen week had zin gehad, nog niet voldoende voor een A, maar ik zag verbetering. Ze kwam minder snel op mij ingelopen. Het is nog niet opgelost, maar het ging wel beter. Luna (J. Lucky at Love) was er ook en haalde weer een mooi B-certificaat. Maris, van harte! Ook Floyd (J. Feeling Lucky) deed mee, maar hij had net twee weken voor de certificaatdag bedacht dat hij niet meer blind over zou gaan en dat deed hij zondag dus ook niet. Jammer, volgende keer beter.

Deze week een heel leuk mailtje gekregen van één van de Duitse pups van Jasper. Qashie was op een show geweest en had daar een 1U in de jeugdklas gehaald. Verder stuurde zijn eigenaar mij onderstaande mail. Altijd leuk om zulke berichten te krijgen! Danke Ulrike!

" Qashie ist jetzt 16 Monate alt und ein ganz toller, lieber Kerl. Er arbeitet/trainiert für sein Leben gern und es macht viel Spaß mit ihm. Wir waren jetzt schon beim Schnupper Workingtest und da hat er seine Sache recht gut gemacht. Klar, wir müssen noch viel üben, aber ich denke wir werden das ein oder andere an Prüfungen schaffen. Er ist sehr anhänglich und verschmust und hat es am liebsten, wenn er möglichst überall mit hin kann – egal ob ins Geschäft zur Arbeit oder unter die Dusche – Hauptsache dabei!!! "

Qashie, 16 maanden

14 augustus 2011 Gisteren hadden Holly en ik onze tweede KNJV proef dit seizoen. Holly werkte de hele dag weer als een trein en we haalden een B met 79 pnt. We mochten dus weer door voor het dirigeren, maar Holly liet hetzelfde gedrag zien als de vorige keer.... Dus geen A en een voorjager die echt niet meer weet hoe dit gedrag te doorbreken is.... Het is zo zonde, op training is ze echt zo knap en ze heeft alles in zich om een A te lopen. Met Yamy lukte mij het wel, terwijl Holly vele malen beter dirigeerbaar is dan Yamy ooit was, maar op de proef komt het er gewoon niet uit....

Mark is lekker op vakantie en ik had gisteren dus geen oppas voor de honden. Mijn moeder was met mij mee naar de proef en mijn vader had andere verplichtingen waar hij maar maximaal drie honden bij kon gebruiken, dus moest het hele zooitje maar mee. Mijn vijf en Phoebe waren dus mee naar Biddinghuizen. Gelukkig viel het weer mee, het was niet te warm in de auto. Ze hebben zich keurig gedragen en na de dirigeerproef van Holly zijn we lekker met alle zes even een boswandeling gaan maken. Daar waren ze wel aan toe. En wij ook Na de wandeling gingen we weer terug naar de locatie van de prijsuitreiking. Er zijn drie A-diploma's gevallen en de derde prijs was voor een Flatcoat! Hans en Zelda, van harte!

26 juli 2011 Vandaag zijn mijn moeder en ik na de training met Saskia nog even een rondje gaan wandelen door Bergschenhoek. Wij hadden er zeven mee en Sas had haar vier honden ook mee. Totaal liepen we dus met 11 Flatjes, zo mooi!

V.l.n.r. Florés, Santa, Phoebe, Abby, Yonas, Jasper, Freya, Holly, Lizzy, Grace en Lana

Even speciale aandacht voor de oude dame die erbij was: Lana! Op de foto al bijna 13,5 jaar oud.

24 juli 2011 Eindelijk ook eens de tijd genomen om alle foto's van Kaprun door te nemen en een kleine selectie op mijn site te plaatsen. Ook de inmiddels traditionele foto die Danny en ik elk jaar proberen te maken met een streek"produkt" ontbreekt natuurlijk niet Hieronder Tiroler Holly in 2009 en daarnaast haar dochter in Tiroler outfit in 2011. Meer foto's van Kaprun 2011 zijn te vinden in Lizzy's foto-album op haar eigen pagina.

Tiroler Holly in 2009      Tiroler Lizzy in 2011

 

20 juli 2011 Gina is vandaag voor de eerste keer gedekt. Meer info, zie  Dagboek Gina x Cassio

17 juli 2011 Vandaag was het dan zover. We gingen de eerste wandeling maken met Nikki en de hele roedel, dus ook met onze brombeer Yonas. Een beetje spannend was het wel, maar Nikki is een slim meisje en schat toch meestal wel goed in bij wie ze wat kan maken. En inderdaad, de wandeling was een succes, we hebben heerlijk bij ons door de polder gelopen. Nikki liep vaak voorop, die voelde zich heel wat met zo'n enorme roedel om zich heen We hebben snel nog even een foto gemaakt van alle negen Flatjes op een rij. Het resultaat staat op de homepage en bij "Over ons".

15 juli 2011 Vandaag is onze Freya jarig!! We vieren haar 8ste verjaardag! Hieperdepiephoeraaaaaa!

Afgelopen weekend hadden Holly en ik onze eerste proef van dit jaar, de KNJV proef van de Tollers in Lunteren. Een prachtige proef en een hond die er super veel zin in had. Holly liep de B met 78 punten en toen mochten we weer onze eerste poging van dit jaar voor de A ondernemen. Op training gaat het echt lekker en lijkt ons probleempje van vorig jaar bijna opgelost, maar helaas kwam het op de i-proef weer helemaal naar boven: zodra Holly een paar keer is bijgestuurd en ze nadert het zitpunt, dan komt ze bij de volgende keer dat de zitfluit klinkt als een dove en blinde ingelopen en is met geen mogelijkheid meer te stoppen. Ze was hartstikke vrolijk, dus in hoeverre dit nou onzekerheid is, of dat ze toch "gewoon" stout is, ik weet het niet. Maar ik weet wel dat ik het even niet meer zag zitten na die proef. Ik had er echt vertrouwen in en als je dan op de i-proef ziet dat we nog geen stap verder zijn dan waar we vorig jaar op onze laatste KNJV-proef zijn geëindigd, ja, dan zakt de moed je even in de schoenen. Maar we gaan er weer hard tegenaan. Onze volgende proef is pas weer in augustus, dus analyseren en trainen, meer kan je niet, toch?

Gina is inmiddels al voor haar eerste onderzoekje in Sleeuwijk geweest. Even een bacteriologisch testje en een kijkje naar binnen. De eerste progesterontest staat gepland op haar 8ste dag, dus volgende week dinsdag. Spannend hoor!

12 juli 2011 Eerder dan verwacht is Gina loops geworden!!

4 juli 2011 Vandaag vieren wij de 11de verjaardag van onze Phoebe, onze Dikkie-Dik, onze oude doos, gewoon onze Phoebs! Jippie

1 juli 2011 Ook het teefje uit het nest van Jasper en Klara heeft HD A en is ED vrij!!! En ook haar ogen zijn prima in orde: PRA, Cat. en Gonio vrij! Super goede uitslagen waar wij erg blij mee zijn! Kijk op Jasper x Klara

30 juni 2011 Afgelopen weekend had de FRC de allereerste Groen & Grijs Wedstrijd op de agenda staan. Deze wedstrijd is bedoeld voor honden van 9 tot 18 maanden (Groen) om kennis te maken met het hele workingtestgebeuren en voor honden van 8 jaar en ouder (Grijs) om nog een leuke Vutwedstrijd te doen. De groepen waren samengesteld uit zowel groene als grijze honden, zodat de groentjes ook nog wat konden opsteken van de "oude rotten". Saskia de Kort en ik hadden ons gebogen over de proeven, bijgestaan door mijn ouders. Verder heeft het hele bestuur van de FRC zowel voor de dag als op de dag zelf behoorlijk de handen uit de mouwen gestoken. Wat mij betreft is het een hele geslaagde dag geworden. Het weer liet wel wat te wensen over, maar de proeven waren leuk en liepen grotendeels zoals we in gedachten hadden. Ik heb super leuke jonge hondjes aan het werk gezien en vertederende veteranen bewonderd die nog steeds vol passie hun dummy wisten te vinden. We konden die dag ook rekenen op een geweldig team van helpers en ook een fotograaf, die ondanks het weer van zaterdag hele mooie foto's heeft weten te maken. Iedereen hartstikke bedankt voor deze mooie dag!

De uitslagen zijn te vinden op de FRC site. Daar staat ook een link naar een fotoalbum, waarin binnenkort alle prachtige foto's van fotograaf René Dijkman te bewonderen zijn! Hieronder even een klein voorproefje.

23 juni 2011 Meer foto's van de clubmatch. Ze zijn gemaakt door Danny, tenzij anders vermeld bij de foto.

Alle teefjes in de babyklas:

Nikki:

Tess:

Yentl:

De drie zusjes in de ring (foto Femma Blom):

De drie zusjes na afloop, v.l.n.r. Nikki, Tess en Yentl:

En nog even samen met mama Abby en oppasnichtje Lizzy op de foto, v.l.n.r. Tess, Lizzy, Abby, Nikki en Yentl (foto rechts door Femma Blom):

Gina (foto links door Femma Blom):

17 juni 2011 Vandaag gingen we op bezoek bij "onze" Sky. We hadden Liz ook gezellig mee. Liz bleef eerst nog even in de auto, zodat we Sky eens goed konden bekijken en op de foto konden zetten en daarna mocht Liz hem ook komen bewonderen. Nou, dat vonden ze beide wel wat. Ze hebben heerlijk gespeeld. Wat een lekker ventje is Sky, een eeuwig kwispelend staartje en een heel open en vrolijk karaktertje. En die oogjes!!! Oh oh, die stralen werkelijk één en al ondeugendheid uit! Dat belooft wat  De foto's zijn te vinden bij Sky en Sky's foto-album

16 juni 2011 Van alle reuen uit het nest van Jasper in Duitsland (Jasper x Klara) zijn nu de HD en ED uitslagen bekend. Allen zijn ze HD A en ED vrij! Het teefje wacht nog op de uitslagen. So far, so good! Ben erg blij met deze resultaten.

Langzaamaan druppelen er wat foto's binnen van de clubmatch van de FRC. Voor nu eerst even de foto's van Nikki (met dank aan Danny!!!), want wat waren wij trots op ons sprietje, zij showde zo leuk!

 

13 juni 2011 Zo, we zijn weer thuis. Zo'n 9 dagen ben ik weg geweest. Samen met mijn Liz en met nog veel meer andere mensen en honden hebben wij weer een hele mooie tijd gehad in Oostenrijk, in Kaprun bij Haus Tirol om precies te zijn. Een geweldige vakantieplek met een super gastvrouw en gastheer en een prachtige omgeving waar je heerlijk kunt wandelen en trainen! Alice en Hilbert, hartelijk dank weer voor de goede zorgen! Harry en Mimi, bedankt weer voor een perfecte organisatie! Danny en Serge, uiteraard ook bedankt voor de vele kilometers die ik weer met jullie mocht doorbrengen! We hebben weer een aantal mooie trainingsdagen gehad en ook gewoon wat dagen waarop we heerlijk hebben gewandeld en hebben relaxed. Ondanks dat mijn Lizzy op dit moment niet echt top werkt, hebben we toch samen van het werken in andere terreinomstandigheden genoten. De ene keer wat meer dan de andere keer, maar ja, dat hoort er dan bij. Lizzy is pas gesteriliseerd, maar je kunt nu helaas toch nog merken dat dit haar periode was geweest van loopsheid en schijndracht en tja, dan is het markeervermogen wat ver te zoeken op sommige momenten. Ach, hier komen we wel weer doorheen, maar het was wel even slikken dat dat nou net nu zo moet zijn. Lizzy heeft zich verder prima vermaakt, heeft lopen rennen en spelen met vriendin Gina en heeft een nieuwe vriendschap gesloten met reu Colin. Jeetje, wat heeft ze met hem lopen racen door de tuin! Ook pupje Cathy viel erg bij haar in de smaak en daar heeft ze de eerste dagen ook mee gespeeld. Totdat een ander pupje haar intrede deed en die twee pups enkel nog oog voor elkaar hadden Verder kon Liz het eigenlijk met alle honden wel vinden, mijn meisje is daar niet zo moeilijk in Uiteraard heb ik ook weer genoten van de reu van Alice en Hilbert: James. Hij is een zoon van onze Yamy en zijn werk lijkt toch wel erg sterk op hoe Yamy te werk kon gaan. Alles komt binnen! Met stijl èn drive, maar wel zoals James het wil hahaha

Bij thuiskomst lag de brief van de FRC in de bus met daarin de goedkeuring van ons fokplan met Gina en Cassio. Nu is het wachten op Gina's loopsheid, die zich hopelijk volgens schema zal aandienen. Maar ja, moeder natuur....

Nog een leuk nieuwtje: op onze reuenpagina staat nu ook onze Sky!! Hij woont bij Aad en Isabel. Zij hadden een broertje van onze Lizzy en wij hebben afgesproken om samen aan een nieuwe reu te beginnen. Ik ben mede-eigenaar en zal hem uit gaan brengen op shows. Isabel zal met hem de jachttraining gaan doen. We hopen op een mooie toekomst voor onze Sky!

2 juni 2011 Vandaag was de clubmatch van de KC Rotterdam. Wij zijn hier al vaker naartoe geweest en steeds met een heel leuk resultaat. Ieder jaar dat wij er stonden, stonden er meerdere Flatjes in de ring. Dit jaar echter waren onze Lizzy en Nikki de enige twee. Dat houdt dan automatisch in dat Nikki Beste Baby van het Ras is geworden en Lizzy mocht later die dag de erering in als Beste van het Ras. Niet echt een knappe prestatie, zo zonder concurrentie, maar ik was toch wel erg tevreden over hoe de twee meisjes het deden en hun rapportjes (gekeurd door mw. Groeneweg-de Klerk) zijn prachtig. Als eerste van de twee mocht Nikki de erering betreden voor Beste Baby van de Show. Ze deed het zoooo mooi, ik was echt zo blij met haar, maar de keurmeester keurde haar geen blik waardig.... Jammer. Helemaal aan het eind van de rasgroepenkeuring was dan eindelijk groep 8 aan de beurt en mocht ik de erering in met Liz. Ook Lizzy deed het heel mooi, eigenlijk mooier dan tijdens de raskeuring, ze liep mooi, stond netjes en kwispelde er rustig bij. Maar ook met Liz leverde dit niets op. Jammer hoor, maar niets aan te doen, zo gaat dat op shows. Het was een prachtige dag, misschien wel veel te warm voor een buitenshow, maar de hondjes hebben het prima uitgehouden en zijn na afloop getrakteerd op een heerlijke wandeling langs het water. Zowel Liz als Nik hebben heerlijk gezwommen. Een welverdiende duik!

Morgen vertrek ik naar Kaprun, Oostenrijk. Ik doe daar weer mee aan de Flatcoattrainingsweek. Dit wordt mijn derde jaar. De eerste twee keer ben ik met Holly meegegaan. Dit jaar zal Lizzy met mij meekomen. Ben heel benieuwd hoe Liz het toch wel vreemde terrein zal vinden. Het is nu dus een ruime week stil op deze site. Tot volgende week!

30 mei 2011 Even een kort berichtje. Vandaag deden de drie zusjes Nikki, Tess en Yentl voor het eerst examen, namelijk die van de puppycursus bij de KC Delft. Alledrie de dames hebben het keurig gedaan en zijn met vlag en wimpel geslaagd! Van harte gefeliciteerd pap, Marguerite en Adrie en Femma!! Wij zijn trots op jullie!

29 mei 2011 Vandaag de clubmatch van de FRC. Wij hadden alleen maar onze Nikki ingeschreven en ik mocht natuurlijk ook Gina showen, waar wij eind dit jaar fokplannen mee hebben. Nikki deed het super en haalde een mooie 2de plaats in de babyklas. Zusje Tess deed het ook al zo goed en haalde een 3de plaats in de babyklasse. Beide meisjes hadden een Very Promising/Veel Belovend. Zus Yentl kreeg een schitterend rapport met maar 1 minder mooie opmerking: ze wilde niet lekker lopen vandaag en dat leverde haar een Promising/Belovend op. Volgende keer beter voor Yentl, dat weet ik zeker. Marguerite, Adrie en Femma, bedankt voor jullie komst! Daarna met Gina in een grote openklassse. Gina deed het hartstikke mooi, Danny had flink geoefend. De keurmeester was van haar gecharmeerd en dat leverde een 3de plaats op met een Uitmuntend. Super Gientje! Knap gedaan! Danny, van harte hè! De reu die wij voor Gina hebben uitgekozen, Cassio, was ook weer van de partij en deed het geweldig. Hij werd aan het eind van de dag zelfs Clubwinnaar 2011

27 mei 2011 Jeetje, wat hebben wij het druk op het moment. Gisteren bijvoorbeeld om 10 uur in de ochtend van huis gegaan, heel eventjes rond 7 uur thuis geweest om te eten en vervolgens de deur weer uit om in de avond pas ruim na 10-en weer thuis te komen. Okee, we doen wel allemaal leuke dingen, maar even een dagje thuis is ook wel lekker, nietwaar? Afgelopen woensdag lekker met Liz getraind en dit keer was de dummylauncher mee. Goh, wat is dat gaaf!!! Voor Liz was dit een allereerste keer kennismaken met de launcher en ze deed het super. Ze was steady en stil en markeerde geweldig. Ze had het helemaal door: het schot klinkt en dan vliegt er wat door de lucht en dat komt veeeeeeeeel verder neer dan gewoonlijk het geval bij een markeer! Vooral de bal/kogel op de launcher was gaaf. Die komt al heel ver van het schot af terecht en rolt daarna ook nog een flink stuk door. Omdat zo'n bal enorm snel vliegt, had ze die dus net niet geheel gevolgd door de lucht, maar de plof was duidelijk te horen. Ze stormt op de plek van de plof af, zet daar haar neus aan en werkt het spoor uit. Heel mooi om te zien. Zou ze zo ook ooit op jacht het spoor van een loper kunnen uitwerken? We zullen zien!

Gisteravond hebben we dan eindelijk de pupjes van Fee bewonderd. Super leuk! De fotootjes zijn te zien op Puppies Fee x Caelen. Morgen trouwt mijn neefje en daar zijn wij ook de hele dag zoet mee. Dan hebben we zondag de clubmatch, waar onze Nikki en de zusjes Tess en Yentl aan mee doen. Ook zal ik Gina showen. En dan maandag ga ik eindelijk naar Limburg om de pupjes van Moira te bewonderen. Isabel is al een aantal keer geweest en is erg tevreden over het nestje. Ik ben heel benieuwd en hoop dat Isabel en ik een heerlijk ventje in onze armen mogen sluiten. Hij zal binnenkort te bewonderen zijn op de reuenpagina.

Dan nog nieuws van vandaag: Vandaag viert Abby haar 4de verjaardag! Ik heb haar niet gezien vandaag en heb dus nog niet voor haar gezongen, maar dat komt wel goed hoor Abby, van harte! Morgen zou onze Yamy haar 12de verjaardag vieren als ze nog in ons midden was geweest. Even een momentje om bij stil te staan. Zus Yony viert het morgen wel en ik ga ervan uit dat ze lekker verwend zal worden. Teunie, van harte met jullie Yony!!!

22 mei 2011 Vandaag was de diplomadag van de Goldens in Simonshaven. Lizzy (Jackanape's Happy Go Lucky) en zus Luna (Jackanape's Lucky at Love) waren ingeschreven. Hun eerste poging voor een B. Beide meiden gaan de laatste tijd echt als een trein. Lizzy had vrijdag op training echter weer even één van haar buien, dus de spanning zat er bij mij wel even goed in. Luna is zo'n werkpaardje, niet te geloven. Zij heeft de will-to-please van mama Holly en de ballen van oma Freya, ze doet het dus op zo'n dag graag heel goed en is niet onder de indruk van alles en iedereen om haar heen. Luna heeft dus een heel mooie eerste B gehaald met 71 punten! Maris, ik ben zo trots op jullie twee, van harte joh! En Lizzy, ja, da's toch net even anders hè. Zij heeft echt niet de will-to-please van haar mama Holly Nee, Liz verzint op zo'n dag graag dingen om het vrouwtje te laten zweten. Dus zo ook vandaag. Ze was wat verplaatst bij de down uit zicht, ze klooide met het kort apport, moest twee keer ingezet worden voor de verloren zoek en meer van dat soort flauwe dingetjes. Ja, ik weet het, ik ben ontzettend verwend met mijn Holly, die op een gegeven moment gewoon steeds een C liep met zo'n 49 à 50 punten en ook voor de B onderdelen hoge punten haalde. Liz is gewoon weer een heel ander hondje en daar moet ik nog steeds wel wat aan wennen. Maar ik zie -gelukkig- ook het positieve ervan in. Holly is veel gevoeliger en heeft dus echt vier pogingen nodig gehad om haar B te halen, die moest echt wennen aan de B-onderdelen op een proef met een zenuwachtig vrouwtje aan de andere kant van het lijntje. Holly en ik moesten er echt ingroeien samen. Lizzy heeft daarentegen maar één poging nodig gehad en haalt hem dus gewoon gelijk. Kijk, dat doet ze dus echt weer veel beter dan haar mama! Lizzy heeft een eerste B-diploma gehaald met 65 punten. Het diploma is nu dus binnen. Later gaan we er nog wel eens wat mooiers van maken

Ook Djarno (Jackanape's Prime Time) was aanwezig en haalde ook weer zijn B-diploma! Ik vind het altijd super om hem even te zien, hij heeft een speciaal plekje in mijn hart. Djarno, de herplaatser, met helaas toch wel een behoorlijke gebruiksaanwijzing. Ron, van harte met het diploma en bedankt voor de goede begeleiding die jullie aan Djarno geven!

10 mei 2011 Vandaag kwamen de eerste gezondheidsresultaten binnen van Jaspers nest in Duitsland. Het begin is goed: HD A2 en ED vrij. Nu duimen dat de rest ook zo mooi is!

8 mei 2011 Gisteren waren de Candy-pups alweer 5 maandjes oud. Het gaat echt snel! Alle pupjes groeien voorspoedig op en het wisselen is alweer bijna achter de rug. Zaterdag hebben we geprobeerd wat nieuwe fotootjes te schieten van onze Nikki. Nou, dat valt nog niet mee. Omdat ze niet bij mij woont, maar bij mijn ouders, is ze duidelijk nog niet gewend aan mij en mijn camera Zodra ik dus op mijn knieën ging zitten om haar op de gevoelige plaat vast te leggen, kwam Nikki na zo'n drie seconden meestal vrolijk aangehuppeld om mij even van een knuffelbeurt te voorzien. Lekker wijfie! We hebben ook nog geprobeerd om haar in stand te zetten, maar daar hebben wij duidelijk nog te weinig op geoefend, dus eerst maar eens oefenen en dan weer met de camera op stap. Dat oefenen moet wel hard gebeuren, want onze Nikki doet mee aan de clubmatch eind van deze maand! Ook de zusjes Tess en Yentl zijn ingeschreven.

Ze kan heel mooi en lief kijken

Maar ze kan ook de meest rare gezichten opzetten

2 mei 2011 We zitten alweer in mei van 2011, ik weet het, het klinkt zo cliché, maar wat gaat het toch hard! Op 7 mei zijn de Candy-pups alweer 5 maandjes oud. (Nederlandse) Tess, Nikki en Yentl volgen saampjes de gehoorzaamheidscursus van de KC Delft en zien elkaar dus wekelijks. Na de cursus mogen de zusjes nog even heerlijk spelen met elkaar en het is dan één kluwen pups. Wat een lol hebben ze met zijn drietjes. In april zijn mijn vader en ik met Hera, Lizzy en Nikki naar België afgereisd om fotomodellen te bieden voor een fotoshoot voor het Belgische blad "Woef". Wij hadden dit afgesproken met Karen. Eenmaal aangekomen bij Karen was het een heerlijk weerzien met Raf en de Belgische Tess. Maar jeetje, wat lijken die twee op elkaar en wat lijken ze ook op Nikki! Soms wat het gewoon niet meer te zien wie nou wie was. De fotograaf heeft van de drie pups geprobeerd foto's te maken, ben heel benieuwd in hoeverre die foto's gelukt zijn! Het was een hele klus om die drie samen te laten zitten. Tessje bleef meestal braaf op haar plekje, maar Raf en Nikki hadden duidelijk andere plannen

Verder heeft Nikki zwemles gekregen. Toen Nikki een maandje of drie was, hebben we met haar rennen-roepen gedaan met een klein slootje ertussen. Nikki rende toen zo enthousiast op mijn vader af, dat ze de hele sloot niet zag en zo finaal koppie onder ging. Dit heeft toch een behoorlijke impact op haar gehad. Ik was de boosdoener, aangezien ik haar vasthad vlak voor het misging en de waterkant had het ook gedaan. Nikki vermeed dus daarna elke situatie waarbij ik haar wilde oppakken en daarnaast vermeed ze ook elke waterkant. Hmmmm, dat was natuurlijk niet de bedoeling. We hebben het even laten bezinken en zijn er anderhalve week terug verder mee aan de slag gegaan. Ik had iets met haar goed te maken en we hadden saampjes iets te doorbreken. Dus korte broek aan en Nikki op de arm en zo samen het water in gelopen. Haar overtuigen om in het water te komen als je erin staat, dat had al geen zin meer, want ze kwam gewoon niet dichter bij de kant, ze keek wel uit! Dus moesten we het wel anders doen. Ik heb haar rustig in het water gelaten. Even daar vast houden (terwijl ze nog makkelijk kan staan!) en zorgen dat ze er pas weer uit mocht als ze helemaal relaxed stond. Dan mocht ze zelf naar de kant rennen en werd er even flink gespeeld. Herhalen, herhalen, herhalen.

Daarna naar een ander watertje waar ze naar de overkant kan zwemmen. Eerst ook weer zoals hierboven. Daarna ging mijn moeder naar de overkant en die ging helemaal uit haar dak om Nikki bij haar te krijgen. Hiervoor liep ik wel met Nikki op de arm zo ver te water dat ze al echt met de voetjes van de vloer was. Eerst rustig te water laten, even laten relaxen op de plek en dan loslaten naar mijn moeder. En daar ging ze hoor!! Vol vertrouwen! Bij mijn moeder kreeg ze een spelapportje en dan weer snel herhalen. Steeds ietsjes verder aan mijn kant te water gelaten en elke keer zwom ze uit zichzelf naar mijn moeder en wij bouwden na elke keer een feestje.

Tenslotte nog geprobeerd of ze al zover was dat ze zelf te water wilde gaan als ik -in het water staande- een speeltje richting kant gooide. En ook dat deed ze, maar nog heeeeeeeel voorzichtig. Zo, dit was mooi voor zo'n eerste zwemles na die nare eerste waterervaring.

De volgende dag zijn we direct weer terug gegaan naar datzelfde plekje. Mijn vader ging gelijk aan de overkant staan en ik liep met Nikki op de arm te water. Zodra ze hem zag, zwom ze vol vertrouwen naar de overkant. Ik liep steeds een stukje minder ver te water en tenslotte sprong ze zelf van het kantje af om over te zwemmen!!! Wow!!! Ik was op dat moment zoooooooooo trots op die kleine spriet, dat wil je niet weten!!! Zij heeft echt even wat overwonnen! Wij natuurlijk helemaal uit ons dak en dan kan ze zo heerlijk al kwispelend en kontschuddend tegen je aan vleien.

Inmiddels is ze verschillende waters overgezwommen en al zelfs waters van een meter of 15 tot 20 meter breed! Super, zoals ze dit heeft opgepikt. Ook voorwerpen uit water apporteren vindt ze nu helemaal geweldig. Ik ben heel blij met dit resultaat.

Afgelopen paasmaandag (25 april) ben ik met Marian meegeweest naar de show in Leeuwarden. Lotte stond ingeschreven in de openklas teven. Zij deed dit super en haalde in een zware klasse een mooie 4de plaats met een "uitmuntend". Marian, van harte hè! Ik heb genoten van de show, er waren 52 Flatjes ingeschreven. Onder andere ook Caelen, de vader van de pupjes van Fee (van Marian), en hij werd reserve Beste Reu!!! Ja, hij is al een tijdje één van mijn favoriete reuen, dus ik vond het super dat hij dit haalde. Caelen valt op door zijn geweldige gangwerk, echt om te smullen. Yvonne en Sijkje, van harte met dit resultaat!

Fee houdt ons intussen allemaal in spanning! De 63ste dag is geweest, maar Fee is nog niet bevallen hoor. Nee, zij wil die kleintjes nog wat langer in de buik houden Ik ben toch zo benieuwd wat zij voor ons verborgen houdt en kan eigenlijk niet wachten tot ze geboren worden.

De pupjes bij Moira -waar wij een reutje van krijgen samen met Isabel- zijn aankomende donderdag alweer 3 weken oud. Isabel mag ze donderdag al bewonderen en heeft beloofd wat fotootjes voor mij te schieten

De trainingen met Liz en Holly zijn alweer in volle gang. Het eerste blok van 10 lessen zit er alweer op en het tweede blok is zojuist weer ingegaan. Lizzy had de eerste helft van het eerste blok zeer veel moeite met de strakke "puntjes-op-de-i" methode en ging zich op alle mogelijke manieren afzetten tegen mijn leiding. Poe hee, dat kostte spreekwoordelijk heel wat bloed, zweet en tranen. Inmiddels heb ik echt de indruk dat Liz en ik onze draai hebben gevonden en ze gaat echt lekker. We doen op de training veel basiswerk. Zo doen we veel baseball, pilework en liniewerk. Liz kan mooie lijntjes lopen en ook zo zeven keer achter elkaar met de juiste (linkse of rechtse) draai met doorsturen. Ook Holly vindt dat spelletje geweldig! Ook markeren we veel en dat vergt bij de beide dames nog wat oefening. Afgelopen vrijdag bleek bij Liz heel duidelijk dat als we de markeer uitzetten zoals op de diplomadag, dus de verwaaiing tussen dummy en helper in, dan markeert ze dus niet goed. Een meter of 10 voor de dummy breekt ze haar lijn af en gaat echt ver van de valplek af. Staat de wind echter van de helper af, dan markeert ze doorgaans on-the-spot. Heel raar en voor mij nu even niet te verklaren. We gaan er aan werken. Vandaag ben ik met mijn moeder op stap geweest en heb een aantal dummies voorzien van zo'n zwart-wit wappertje en we zijn gaan markeren met zijwind zoals op een diplomadag. Nou, het viel me niet tegen. Het kan absoluut beter, maar het was al mooier dan op de vrijdagtraining. Verder nog pilework gedaan, over water en verloren zoeken. Abby, Holly en Lizzy hebben hun best gedaan. Morgen weer de eerste les van Holly's A-training en Holly heeft er duidelijk zin in. Na onze trainingsstilte rond haar loopsheid, kunnen we eindelijk weer aan de slag. Holly is met pasen weer thuisgekomen en het normale leventje is weer begonnen

17 april 2011 Wat een heerlijk weekend hebben wij achter de rug. Geen enkele verplichting dit keer en we troffen het in dit vrije weekend enorm met het weer. Zaterdag zijn Mark en ik met de vier (Holly is nog steeds uit logeren) zo'n 2,5 uur aan de wandel geweest in het Ackerdijkse Bos in Delft. Een paar dummietjes mee om hier en daar wat verloren zoekjes te oefenen in verschillend terrein en verder gewoon heerlijk wandelen en genieten van het mooie weer. Vandaag zijn we ook weer lekker lang op stap geweest, bijna 2 uur. Ook nu weer dummietjes mee, maar meer dan één over watertje hebben we niet gedaan, het was gewoon heerlijk wandelen en zwemmen voor de hondjes. Dit keer waren we in het Abtwoudse Bos in Delft. De auto geparkeerd aan de kant van de Makro en vervolgens helemaal door gelopen naar de andere kant van het spoor aan de kant van de KC Delft, bijna bij de Abtswoudseweg. Heerlijk! Het enige minpuntje van dit mooie weer is dat het overal zo vreselijk druk is. Dus soms moesten we de honden echt aanlijnen vanwege de drukke fietspaden. Maar over het algemeen hebben ze heerlijk los kunnen rennen. En dat allemaal terwijl er een heerlijk zonnetje schijnt. Ja, het voorjaar is begonnen!

16 april 2011 Oh, wat heb ik een leuk nieuws te melden! Uit ons nestje van Abby zou het enige geboren reutje naar Aad en Isabel gaan en ik zou mede-eigenaar blijven. Toen het reutje niet in orde bleek, veranderden in één klap al onze plannen. Aad en Isabel hadden erg uitgekeken naar de komst van hun Abby-pupje, maar het lot besliste anders. Raf verhuisde naar België en hoewel dat voor ons even slikken was, zit hij daar absoluut fantastisch op zijn plek! Het gaat goed met hem en hij krijgt alles wat een Flatcoat pupje nodig heeft. Maar goed, Aad en Isabel zaten nog steeds zonder pupje.... We zijn gaan rondkijken en kwamen uiteindelijk bij twee nestjes terecht. Het eerste nestje van deze twee is afgelopen donderdag geboren en daar zit tot onze grote vreugde een pupje voor ons bij! Een paar weken terug zijn Isabel en ik bij deze fokker op bezoek geweest om kennis te maken. Het was erg gezellig en de moederhond beviel ons uitstekend. Toen Isabel afgelopen vrijdagochtend het verlossende telefoontje kreeg, waren wij dan ook erg blij. Het reutje zal -net als het plan was met Raf destijds- bij Aad en Isabel gaan wonen en ik mag mede-eigenaar zijn. Ik zal hem gaan showen en Isabel gaat lekker met hem aan de slag met de jachttraining.

Het reutje is geboren bij Moira, van de kennel "from Destiny's Child". Zijn moeder "Escada" is een heel lief en mooi Flatcoat teefje. Zijn vader "Pepsi" heb ik mogen ontmoeten toen ik met Marian in het hoge Noorden was voor de dekking van Fee. Pepsi is een enthousiaste, temperamentvolle reu met een prachtig uiterlijk. Als bekend is welk pupje voor Isabel is, dan komt hij op de website te staan met zijn foto's en gegevens. Nu mag hij nog even incognito door het leven

Escada, de moederhond

9 april 2011 Vandaag zat Holly op de 9de dag van haar loopsheid en sinds een dag of twee was ze al bezig met het versieren van de mannen. Een reu is gemakkelijk te corrigeren als deze te veel avances maakt. Maar als een teef wil, oh oh, dan kom je er niet zo maar met een verbale correctie. En als Holly wil al helemaaaaal niet! Holly weet precies met één blik de reuen achter haar aan te lokken naar het kamertje bij het balkon en daar gaat ze ze dan versieren. Dus sinds gisteren zaten ze dan echt gescheiden. Omdat wandelen dan ook niet meer samen gaat, althans niet echt relaxed, ben ik vanmorgen met Jasper een flink stuk gaan fietsen en daarna met Holly en de rest de polder in. Tja en toen kon ik er echt niet meer onderuit en hebben we voor de rust in huis Holly toch maar even uit logeren gebracht. Zonder Holly kwamen we weer thuis. Jasper keek even de gang in of ze er toch niet achteraan kwam, maar nee, ze was er niet en Jasper viel toen in een diepe slaap. Heerlijk, de rust is er weer, geen versiertrucjes meer, geen oogje in het zeil houden. Nou moet ik mijn Bol helaas wel een dikke week gaan missen, want Holly is zo'n teef die zich niet maar één dag laat dekken, maar gerust een hele week! En ik kan merken dat het ook voor Yonas te veel wordt op zijn leeftijd. Die wil nog maar al te graag ingaan op Holly's aandachtvragerijen en dan staat hij na afloop zwaar te hijgen.... Nee, het is voor de meeste partijen zo even de beste oplossing.

6 april 2011 Eergisteren, op 4 april, zijn de pups van Jasper en de Duitse Klara alweer 1 jaar geworden. Papa Jasper (nou ja, ik natuurlijk ) heeft zijn kids een heuse verjaardagskaart gestuurd! Aanstaande zondag heeft het Q-nest van de "Von den Bestthorritzen"-kennel een nestreunie waar hopelijk alle vijf de pupjes bij aanwezig zullen zijn. Ik hoop op een aantal mooie foto's van de pubers. Wij kunnen er helaas niet bij aanwezig zijn.

3 april 2011 Eindelijk is het gelukt om de filmpjes van mijn camera af te halen. Helaas vertoont de camera kuren en is de kwaliteit niet al te best, maar het gaat om het idee. Hieronder de filmpjes van Crufts. Een filmpje van Broc's moeder Abby, zij werd met haar bijna 10 jaar 5de in de veteranenklas teven. Daarnaast een filmpje van Broc zijn vader die hier al bijna 13 jaar is en meedeed in de veteranenklas reuen. Het lopen ging niet helemaal meer zuiver, hij begon goed, ging toen lichtjes mank en eindigde weer mooi. Maar he, voor een hond van deze leeftijd, die nog zo geniet van zijn dagje uit, ach, dan hoor je mij niet klagen En dan natuurlijk nog twee filmpjes van Broc zelf. Hij was jammergenoeg wat uit vacht. Hij is hier nog net geen 2 jaar oud en je ziet duidelijk dat hij nog veel tijd nodig zal hebben voor het plaatje helemaal af is.  Maar oh, wat is hij toch een heerlijke Flat reu! Voor wie het even kwijt was: Broc is de vader van ons Candy-nestje.

               Filmpjes verplaatst naar Broc's foto-album!

2 april 2011 Bah, gisteren is Holly al loops geworden, slechts 6,5 maand na de vorige keer. Nog nooit heeft er zo weinig tijd tussen gezeten. Al vrij snel na de komst van Jasper hier in huis - nu zo'n twee maanden geleden- begon Holly met meerdere plasjes te doen op één wandeling. Raar, want net als dochter Lizzy doet zij eigenlijk ook gewoon maar één plas per wandeling en van geurtjes afzetten hebben die twee nog nooit gehoord. Behalve dus rond de loopsheid. Tja, er had toen natuurlijk al een lichtje moeten gaan branden bij mij. Ook Yonas werd een beetje verliefd op Holly, maar ach, die zal wel beginnen te dementeren, dacht ik nog Jasper begon vorige week zelfs helemaal te klappertanden als hij ergens een plasje van Holly ontdekte. "Goh, wat raar, hij heeft toch nooit zo'n last van een niet-loopse teef.....", zei ik toen nog. Ook op training deed Holly ineens raar, maar nog steeds wilde ik er niet aan dat ze wel eens loops zou kunnen worden. Gistermiddag lag ze languit op haar rug en toen kon ook ik er niet meer om heen. Nog geen bloed, maar al wel een enorm opgezette vulva. En 's avonds volgde dan ook de bloeddruppeltjes... Ach, één voordeel, ze is nu lekker van alles af voor we aan ons KNJV seizoen gaan beginnen! Maar ja, nu ik beide reuen in huis heb, betekent het wel dat mijn loopse dame straks uit logeren gaat bij mijn ouders en dat vind ik niks. Niks ten nadele van mijn ouders, want de hondjes hebben het daar super goed, maar ik mis mijn meisjes gewoon liever niet Vandaag heeft Holly voor het eerst -sinds het uitvliegen van Abby's nest- kennis gemaakt met onze Nikki en dat werd een stevig potje negeerwerk! Nikki was enorm gefascineerd door deze voor haar toch wel onbekende hond die zo lekker overal door de waterkantjes banjerde. Nikki volgde haar op de voet, maar Holly gaf niet thuis en deed dus echt of Nik niet bestond! Ach, dat komt ook wel goed hoor.

1 april 2011 Jeetje, 1 april.... Op 1 april 1996 werd onze allereerste Flatcoat Tabor geboren. Tabor was zonder twijfel bijzonder en onze once-in-a-lifetime hond, zo'n fijne Flatcoat, zo'n makkelijke reu en zo'n fanatiek werkertje. In onze zoektocht naar een nieuwe pup of naar dekreuen heb ik altijd onze Tabor in mijn achterhoofd gehouden. Hij benaderde sterk het beeld van de Flat zoals ik de Flat graag zag. Maar ook Tabor was niet perfect. Nee hoor, geen één hond is namelijk perfect. Tabor had qua uiterlijk best een paar dingetjes die mooier hadden gekund. Zo mocht hij best wat zwaarder bone hebben en zo mochten zijn ogen wat minder rond zijn. Qua werk mocht hij wat meer rust uitstralen, maar of dat kwam doordat hij onze eerste was en wij alles nog moesten leren of dat dat echt gewoon in hem zat, tja, daar kan ik nu geen antwoord meer op geven. Qua karakter hoefde er wat mij betreft niets aan hem te veranderen. Dat was zo goed als foutloos. Met reuen ging het altijd goed en met teven was hij redelijk netjes. Voor onze eigen teven was hij een echte gentleman en als het nodig was een ware beschermer. Andere reuen mochten aan de teven komen, maar als Tabor doorkreeg dat zijn dames echt werden lastig gevallen en de mannelijke aandacht niet meer fijn vonden, dan kwam hij eraan gelopen en ging tussen onze teef en de vreemde reu staan en het was klaar. Zo subtiel, maar oh zo duidelijk! Ook onze Sam had hij uiteindelijk onder de duim. Sam was een vechtersbaas, een dominante vent. Als Sam weer eens een uitdaging met een ander wilde aangaan, kwam Tabor eraan, dook twee tellen op Sam en Sam staakte zijn "aanval". Maar dat heeft wel even geduurd, voordat Tabor dat durfde te doen. Eenmaal zelfverzekerd genoeg, deed hij dit in alle kalmte.

Ja, ook al is onze allereerste alweer enige jaren uit ons midden, ik denk nog met grote regelmaat aan hem terug. Hoe onervaren wij waren toen hij kwam en hoe wij nergens vanaf wetend zo het jachtwereldje inrolden. En wat beviel dat goed! Tabor pakte alles razendsnel op en haalde met 4,5 jaar zijn eerste A-diploma. Hmm, moet met het schaamrood op mijn wangen bekennen dat me dit hierna niet meer gelukt is met een Flatje van deze leeftijd..... Maar okee, Tabor was de enige op dat moment waar we jachttraining mee deden en ik trainde hem, mijn vader trainde hem ook en als ik op school zat of mijn vader op zijn werk, dan was mijn moeder met hem in de weer. Aan training dus zeker geen gebrek. En hij vond het geweldig! Heerlijk toch!

Toevallig fietste ik deze week -sinds lange tijd weer eens- bij ons langs de surfplas en kwam langs allemaal plekjes waar we met Tabor vroeger met regelmaat wandelden, bruggetjes die hij geweldig vond om even onder te duiken, rietpluimen die hij graag even uitzocht (en altijd een balletje in vond), bosjes waar altijd wel wat lekkers in te vinden was (grrrrr) en picknickbankjes waarop we foto's van hem hebben gemaakt. Vandaag liep ik met Mark en de honden door de polder en daar hebben onze honden al sinds we daar komen een vaste plek waar ze altijd ineens voor ons uit stuiven en een konijnenhol in duiken. Volgens mij woont daar al zeker 15 jaar geen konijn meer in, maar ook Tabor vond het een te gekke plek om even naar binnen te kijken en de luchtjes op te snuiven. Ten tijde van Tabor kon je hond nog volledig in het hol verdwijnen en zag je enkel nog zo'n zwarte hevig kwispelende staart boven de grond. Nu kunnen ze enkel nog hun kop en hals naar binnen duwen, meer is er niet van over, maar toch blijft die plek trekken. Waarom? Geen idee, maar ook deze morgen waren ze ineens weg en ja hoor, bij het konijnenhol kwamen we ze weer tegen. Die kleine dingetjes, die maken, dat de honden uit het verleden altijd nog onderdeel blijven van het heden en ik zou het niet anders willen. Ze blijven altijd bij je, ook al zijn ze er niet meer "echt" bij.

31 maart 2011 Afgelopen dinsdag is er van de buik van Fee een echo gemaakt. En het goede nieuws is dat Fee drachtig is!! En hoe! Ze zit lekker vol! Kijk voor meer info op de pagina Puppies

Vandaag werd ik door Danny gebeld met nog meer goed nieuws. Enige tijd geleden zijn wij met Gina bij dierenkliniek Den Heuvel in Best geweest voor ED foto's en vandaag kwam daar de uitslag van binnen. Gina is ED vrij. Daar zijn we natuurlijk heel blij mee.

26 maart 2011 Vandaag toch zo ongelooflijk genoten van alle hondjes op de VUT wedstrijd van de Nederlandse Labrador Vereniging!!! Wat een genot om die oudjes nog zo heerlijk te zien werken. Mijn moeder deed mee met onze Yonas. Yonas woont al bijna 4 jaar bij Mark en mij, maar nog steeds bestaat er niemand anders dan mijn moeder zodra er gewerkt moet worden. Ik vind dat elke keer weer zo bijzonder om te zien. Ook al houd ik tussendoor het lijntje wel eens vast, die kop staat altijd omhoog naar mijn moeder en niet naar mij We hadden een gezellig klein groepje: Marian met Macy, mijn moeder met Yonas, een super Golden en een lekker eigenwijze Lab. (De Golden is overigens derde geworden!) Voor Yonas was dit kleine groepje ideaal, hij voelde zich helemaal op zijn gemak.

We begonnen bij proef 2. Er werd op rechts geschoten ter verleiding en dan moest de hond eerst vooruit om een sleep op te pakken. Yonas ging keurig vooruit, pakte de sleep op, liep hem prima, kwam keurig terug met de eend en draaide toen met mijn moeder mee richting het bosje rechts. Alleen op rechts waren twee bosjes en mijn moeder stuurde Yonas dus precies het verkeerde bosje in. Toen de keurmeester haar daar op wees, floot ze Yonas in, stopte hem af, stuurde hem vervolgens verder naar rechts voor het juiste bosje en toen had Yonas vrij vlot de dummy. Hij had zo mooi geluisterd! Tja, om als eerste bij een proef te starten heeft soms ook nadelen. De voorjagers hierna wisten nu precies waar de hond moest zijn

Door naar proef 3. Je stond met hond op post. Op een meter of 80 werd een soort drijfjachtje nagebootst tussen wat heuveltjes en werden twee dummies als markeer geschoten. Als de drijfjacht klaar was, dan mocht de hond gaan werken. Yonas deed het perfect, zat super attent alles te volgen en liet daarna twee perfecte markeers zien. Wow!

Proef 4 was een dubbele verloren zoek. Vooruit lag een dummy in een bosje en op rechts lag een dummy in een bosje. Yonas werd eerst op de dummy die vooruit lag gestuurd. Hij liet zich goed sturen, ging het bos in en kwam vrij vlot weer terug met de dummy. Daarna stuurde mijn moeder hem naaar rechts. Hij kwam wat links uit en ging in het bos al zoekend verder naar links. Mijn moeder floot hem terug, maar hij luisterde niet. Zijn hele houding gaf aan dat hij de dummy rook, maar dat kon niet, die dummy had hij immers al! Hmm, de fluit kon hem gestolen worden, hij wist het zeker. En jawel, even later kwam Yonas triomfantelijk met de dummy tevoorschijn. Tja, de helper had de dummy voor de volgende hond alweer klaargelegd en Yonas zijn neus is nog steeds goed he! Eenmaal binnen met deze dummy, zette mijn moeder hem wederom naar rechts in en dit keer kwam hij precies goed uit, zocht op de juiste plek en had snel zijn dummy gevonden. Een dubbele verloren zoek, waar Yonas er drie binnen bracht haha

Proef 5 zag er pittig uit. De honden zagen aan de overkant van een slootje (de brug was gelukkig erg dichtbij ) een markeer vallen, die net achter een rietkraag ook weer in het water viel. Als die lag, dan moest de hond eerst in tegenovergestelde richting gedirigeerd worden naar een blinde. Voor veel honden bleek dit toch lastig, maar in ons groepje kwamen alle dummies binnen en best goed ook. Yonas draaide vrij makkelijk mee na de markeer te hebben gezien, hij liet zich wederom mooi sturen en met een beetje bijsturen zat hij zo op de dummy. Hierna werd de markeer uiteraard via de brug binnengebracht!

De laatste proef, proef 1, was er eentje met een verrassingselement. Op een meter of 40 was in een veld een kuil en in die kuil lagen drie dummies, drie winterpenen en een of twee paardenborstels. De drie dummies binnenhalen leverde je 15 punten op en met alles wat daarna nog binnen kwam kon je die laatste 5 punten verdienen. Yonas had best weer snel de drie dummies zonder te wisselen binnen gebracht en mijn moeder wilde toch 1 poging doen om te kijken of hij ook iets van die andere voorwerpen binnen wilde halen. Yonas rende de kuil weer in, begon ergens vreselijk te kwispelen, maar pakte het niet op hoor. Je zag hem duidelijk twijfelen, maar nee, die penen, dat hoor je als echte jachthond niet mee te brengen! In ons groepje was Macy de enige die -naast de drie dummies- met een paardenborstel binnenkwam, de rest had enkel de dummies. Macy, lekker beessie!

Bij de prijsuitreiking bleek dat onze Yonas het niet alleen voor ons gevoel heel goed had gedaan, hij was met 92 punten ook nog eens 5de (dacht ik) geworden van de 23 deelnemers. Super knap van onze vent! Hij heeft zo genoten van zijn dagje uit en dat werken, ja, dat zit hem nog steeds in zijn bloed. Hij past prima als gepensioneerde B-hond tussen die A-cracks Ook Macy had het zo lekker gedaan, de beide trainingsmaatjes lieten zien dat een Flatje ook op leeftijd nog prima in staat is te werken en ja, dat ze ook op leeftijd nog steeds zo gek zijn als een deur!

   

14 maart 2011 Vandaag is Lizzy gesteriliseerd... Het valt me zwaar, maar het was de enige juiste beslissing. Aangezien drie van haar nestgenoten op jonge leeftijd zijn overleden, was het onverstandig om met Liz te gaan fokken. Ik heb hier veel met anderen over gepraat, ook met andere fokkers en we kwamen steeds weer bij hetzelfde uit. Rationeel weet ik dat dit de enige juiste beslissing was, maar mijn gevoel wil er nog maar niet aan wennen. Liz is mij zeer dierbaar. Zij is niet alleen mijn mooiste Flatcoatje, zij is ook absoluut mijn liefste. Ik weet zeker dat zij ook een fantastische moeder zou zijn geweest, maar het heeft niet zo mogen zijn.....

12 maart 2011 Vandaag hebben Danny, Serge en ik een bezoekje gebracht aan de toekomstige partner van Gina. Wij waren het er alledrie over eens: dit is 'm! Een heerlijke hond die direct contact met je maakt. Omdat hij al aardig wat nestjes heeft en vrouwelijk hondenbezoek associeert met dekken, was hij in het begin erg "in love" met Gina. Desondanks apporteerde hij graag even een dummietje en wilde hij evengoed nog steeds dolgraag met ons knuffelen. Ja, ik ben zeker voor hem gevallen! Naast deze reu heeft de eigenaar ook zelf een zoon van hem en ook hij is ontzettend lief en maakt makkelijk contact. Danny heeft lekker veel foto's gemaakt en als ik deze heb, dan komen ze op de site met de naam van de reu. Ben je nieuwsgierig, houd de site dan goed in de gaten

Donderdag zijn Danny, Marian, mijn moeder en ik weer heerlijk een dagje naar Engeland geweest voor de Crufts. Wat was het weer genieten om al die blije mooie Flatjes bij elkaar te zien. Broc was ook ingeschreven en ik vond het heel leuk om hem weer te zien. Nog mooier vond ik het om ook zijn beide ouders op de Crufts te zien. Zijn moeder van bijna 10 jaar werd 5de geplaatst in de veteranenklasse teven! Broc zijn vader van bijna 13 jaar (!!!) was aanwezig in de veteranenklas reuen en wat genoot deze hond van zijn dagje uit. Lekker rollen over "the green carpet" en heerlijk kroelen en kussen met iedereen die er voor in was. Broc's halfbroer Sprout werd in zijn klasse 5de geplaatst en ook van hem heb ik weer genoten, zo'n makkelijke lieve reu. De beste van het ras werd Vbos the Kentuckian en hij is absoluut een terechte winnaar. Wat een show weet deze hond weg te geven met zijn altijd kwispelende staartje, prachtig glanzende vacht en super uitstraling!

Na woensdagnacht en donderdagnacht nauwelijks te hebben geslapen in de bus, was het vrijdag weer tijd voor Lizzy's training. Toen ik vrijdagochtend rond 7 uur weer thuis kwam, ben ik dan ook heel bewust nog even naar bed gegaan, want voor een Lizzy-training moet je scherp zijn, anders verzint ze weer wat nieuws Vrijdagmiddag stonden Liz en ik op het trainingsveld en ze heeft het prima gedaan, keurige bumper-behandeling, dus de training van de afgelopen week heeft absoluut geholpen. Ja, met een hondje als Liz moet je creatief zijn, maar als het dan zijn vruchten afwerpt, is de blijdschap des te groter.

Morgen weer puppytraining van de Candy-pupjes. Hopelijk kan ik nu ook van Nikki een paar mooie plaatjes schieten.

6 maart 2011 Vanmorgen zijn Mark en ik weer lekker met onze vijf gaan wandelen, voordat de puppytraining begon. Dit keer gingen we naar het Ackerdijkse Bos in Delft. Ook heb ik weer wat fotootjes van ze gemaakt. Na een dik uur reden we door naar Bergschenhoek waar om half 11 de puppytraining van de Candy-pups weer zou beginnen. Deze week hadden de pups in ieder geval veel mooier weer dan de vorige les. Het zonnetje scheen, maar de temperatuur was nog wel laag. Maar goed weer voor wat fotootjes. Mijn vader had vandaag andere verplichtingen dus Nikki was er helaas niet bij. Jammer, want van haar moet ik ook dringend nieuwe foto's schieten.

De groep: Adri & Yentl, Marguerite & Tess, Piet & Abby, Susan & Senna en Miranda & Doeschka

Onze honden bekijken alles vanuit de auto

Doeschka

Abby

Senna

Tess

Yentl (links met trainer Guus)

En dan nog even ons huidige vijftal:

Yonas (11 jaar), Jasper (7 jaar), Freya (7,5 jaar), Holly (5 jaar) en Lizzy (2 jaar)

5 maart 2011 Wat denk je als je onderstaande foto ziet? Voelt Jasper zich hier al thuis??? Ik denk het wel. Normaal mogen de jongens hier niet op de bank, maar heeeeeel af en toe kruipt Jasper stiekum naast Mark en Mark vindt dat prima, voor eventjes dan he

Jasper heerlijk relaxed op de bank

4 maart 2011 Gisteren hebben mijn moeder en ik eindelijk weer eens met Freya en Yonas getraind. Wat was het heerlijk om die twee weer te zien genieten van hun training. Freya rende de benen uit haar reet en Yonas was weer helemaal die jonge puber die we gewend zijn te zien als hij het naar zijn zin heeft. We hebben wat markeers met verleiding gedaan, wat zoeken in zeer ruig terrein, zoeken in bos, lijnen over een smal slootje, een blinde lijn naar dummies op een boomstam en we sloten af met een dubbel markeer. Die twee waren helemaal voldaan toen we weer thuis kwamen.

Deze week natuurlijk ook de training met Holly op dinsdag en de training met Liz vandaag op vrijdag gehad. Holly gaat echt lekker, ben super blij met de training. Liz heeft wat meer moeite met het appel en zij gaat dat op verschillende manieren op mij afreageren. Zo had ze vandaag echt lekker gewerkt, we kwamen steeds meer op 1 lijn. Haar laatste apport deed ze zo netjes en gaf ze vervolgens ook zo perfect af, dat ik vond dat ze nu eens echt een happy dummy had verdiend. Hmmm, die had ik beter achterwege kunnen laten, want daar kwam de stoute Liz die mij gaat uitdagen weer om het hoekje kijken. Zonde van de mooie oefening en een goede leer voor de volgende keer: geen happy dummies meer voor Liz voorlopig

De 27ste schreef ik al dat ik met Marian naar het hoge noorden ben afgereisd en dat daarover later meer info volgde. Inmiddels staat het ook al op de beginpagina, maar hier ging het dus allemaal om: op zondag en maandag ben ik dus met Marian en Fee meegeweest naar dekreu Caelen. Fee is zondag, maandag en dinsdag gedekt. We hebben genoten van Caelen, wat een lieverd! Tijdens zijn spel om Fee voor zich te winnen, kwam hij ook nog even snel Marian gedag zeggen en tijdens de koppeling met Fee werden vakkundig ook nog even Fee haar oortjes gewassen. Ja, ik geloof dat Caelen haar wel zag zitten. En de liefde was wederzijds Nou gaan we duimen dat over een weekje of 4 de echo laat zien dat Feetje drachtig is!!!

Hieronder nog even Jasper zijn verjaardagsfoto's en een paar plaatjes van een wel heeeeeeeele natte puppytraining van afgelopen zondag:

"Mjammie, dat smaakt naar meer!!!"

   

Tess                                                 Wat een weer......                                                                       Senna bekijkt eens goed wat zusje Nikki moet doen  

   

Yentl                                                                           Doeschka (met onze springveer Nikki op de achtergrond)              Abby

27 februari 2011 Vandaag is Jasper jarig. Hij heeft helaas nog niet zijn verjaardagstaartje gekregen, want ik ben de hele dag weggeweest. 's Ochtends zijn Mark en ik met onze honden lekker uitgebreid gaan wandelen in Bergschenhoek, waar om half 11 de puppytraining begon. Daar ben ik heel even wezen kijken en om 11 uur werd ik in B'hoek weer opgepikt door Marian en reden we verder naar "het hoge noorden". Ik vond het super om die kleine frummeltjes toch nog even snel te zien van een afstandje. Wat groeien ze toch hard nu! Maar ja, ik kon niet langer blijven. 's Avonds om kwart over 8 was ik dan eindelijk weer thuis, een vermoeiende maar zeer gezellige dag en hopelijk met een mooi resultaat, maar daarover later meer

Maar goed, terug naar Jasper zijn verjaardag. Hij is vandaag 7 jaar geworden. Inmiddels woont hij alweer bijna 4 weken bij Mark en mij en het lijkt al heel gewoon. Voor alle partijen zijn sommige dingen even wennen, maar we mogen niet klagen. De eerste dagen dat hij hier was, was hij zooooo braaf. Je hoefde zijn naam maar te fluisteren en hij stond naast je. Na een klein weekje ging hij eens proberen of hij door kon gaan met snuffelen als hij werd geroepen, maar hij snapte al gauw dat ik daar niet zo blij van werd. Maar soms kan zelfs Jasper dus wel wat ondeugend zijn Ach, hij heeft het toch zo naar zijn zin met zijn dochter Holly en kleindochter Lizzy. Vooral Liz en Jasper kunnen rennen samen, dat gaat zooooo hard! Vroeger waren Jasper en Freya ook hele dikke vriendjes, maar na Freya's nest wilde Freya niet meer met hem spelen, terwijl ze van elk moment van de dekkingen heeft genoten, maar nee, na haar nest was de liefde over en werd Jasper steevast genegeerd door Frou! Maar ik heb ze nu toch al meerdere keren betrapt op een gezellig onderonsje. Als Jasper maar lief genoeg blijft aandringen valt ook Freya vast weer helemaal voor zijn charmes, hij is ook zo'n lekkere teddybeer! Ook Yonas lijkt het okee te vinden dat Jasper hier nu is.

Ja en op zo'n verjaardag denk je toch altijd even terug aan bepaalde momenten in Jasper zijn leven. De dag dat wij hem gingen halen weet ik nog heel goed. Wij kwamen aangereden bij Patrick en Michele in Engeland en parkeerden de auto naast hun voortuin. In de tuin renden een stel Flatcoats en daartussen hobbelden ook twee pups: dametje Star en onze Jasper. Jeetje, wat een beren van pups, wat een poten zaten daaronder, het leken wel Newfoundlanders, een body en bone om U tegen te zeggen! Geweldig hoe zij daar rond liepen, pure kracht en dat al met 4 maanden oud. Die kracht is Jasper nooit kwijtgeraakt, het is eigenlijk zelfs wel iets te veel geworden Één bonk spieren. Zijn body en bone zijn nog steeds super en ook de reden dat ik hem voor mijn Freya wilde gebruiken. De dekkingen van Jasper en Freya waren echt een feestje, we hebben het helemaal aan die twee overgelaten en t/m de eerste dekking hebben ze meerdere dagen uren voorspel gehad. Toen eenmaal de eerste dekking achter de rug was, was het over met het voorspel en zaten ze vanuit de auto per direct gekoppeld. Met Holly als resultaat. Zijn karakter heeft hij ook sterk doorgegeven, Holly lijkt in heel veel opzichten op haar papa.

Ook weet ik nog goed de diplomadagen die mijn moeder met hem heeft gedaan. Jasper is een enorme softie en dat soort dagen waren dus erg spannend, helemaal als je vrouwtje op is van de zenuwen. Apporteren deed hij prima, maar op zo'n dag dan wel het liefste met het vrouwtje nog in zicht. Jasper strandde dus steeds op de verloren zoek. Na een tijdje mocht ik het eens proberen, maar ja, ik ben net zo'n zenuwpees. Toch kon ik het net genoeg van mij afzetten, of Jasper stond toen nog net iets verder van mij af, want Jasper slaagde erin zijn B te halen met als allerlaatste apport van de dag het verloren zoek. Hij was knap! Twee jaar later liepen we ook nog een paar KNJV-proeven met hem en haalde hij ook zijn KNJV B-diploma.

Ook de eerste keer dat er een vreemd teefje voor Jasper over de vloer kwam, zal ik nooit vergeten. Haar fokker zei dat zij absoluut die dag gedekt moest worden, maar Jasper snuffelde aan haar en ging lekker naast haar liggen slapen! Hij zag absoluut niets romantisch in deze ontmoeting. Vervolgens voor de zekerheid maar even progesteron laten bepalen en hij had groot gelijk, deze dame zat nog lang niet op haar hoogtepunt. Afijn, drie of vier dagen later zag hij haar weer en het was zo gepiept

Ja, Jasper, onze teddybeer met zijn dikke kop, een grotere liefhebber van knuffelen zie je niet gauw! Morgen, Jasper, krijg jij ook je taartje

22 februari 2011 Al veel reacties gekregen op onze nieuwe fokplannen en tot nu toe alleen maar leuke En ja, zelfs al een aantal mensen op mijn lijstje kunnen plaatsen. Dat is natuurlijk helemaal fijn! Danny en ik hebben er zin in. We hopen snel een bezoekje te kunnen brengen aan de reu die wij in gedachten hebben, dan kunnen we alles rondbreien.

Verder zit ik met mijn eigen hondjes natuurlijk ook niet stil. Lizzy en Holly volgen sinds 2 à 3 weken eindelijk echte jachttraining. Ik ga het niet meer allemaal zelf doen, maar krijg nu professionele begeleiding en daar ben ik erg blij mee. Er gaan wat dingetjes veranderen en we gaan alles weer van begin af aan opbouwen volgens een bepaald schema. Omdat ik even wil afwachten hoe snel alles gaat en hoe goed het ook zal gaan, zal ik in het voorjaar geen proeven lopen. En als alles gaat zoals gehoopt, dan gaan we er van de zomer helemaal voor! Bij Lizzy in de groep zit ook zusje Luna en wat is dat toch een superhondje! Supersnel en zooooo braaf, precies haar mama, maar misschien zelfs wel sneller. Ja, die Luna die komt er wel. Ik ben trots op jullie hoor Mariska

Freya is met de VUT, Yonas en Jasper waren dat natuurlijk al zo'n beetje. Toch zullen we binnenkort wel even met ze gaan trainen, want Yonas heeft in maart nog een VUT wedstrijd te gaan, maar hij heeft al meer dan een half jaar geloof ik geen dummy meer gezien. Oh oh..... Toch zal hij het apporteren nooit verleren. Waar ik me wel een beetje zorgen om maak zijn zijn pootjes. De arthrose bezorgt hem steeds meer pijn. Wandelen heeft hij al nooit zo leuk gevonden, maar nu vindt hij het steeds minder leuk worden. Het enige waar je Yonas echt blij mee maakt, is dus dat apporteren. We zullen zijn koppie dus weer even wakkerschudden met wat traininkjes! En dan kun je je afvragen of dat nou verstandig is met die poten van hem. Tja, liever een leuk, maar korter leven, dan een ongelukkig en lang leven, denk ik dan.

De Candy-pups hebben inmiddels alweer twee lessen gehad. Jammergenoeg kon ik er afgelopen zondag niet bij zijn. Komende zondag hoop ik wel van de partij te zijn. Hoewel Fee daar nog wel eens een stokje voor zou kunnen steken. Fee van Marian is namelijk loops en ik ga samen met Marian straks naar het noorden afreizen voor de dekking. Het zou dus zo maar kunnen, dat we zondag voor de dekking op pad gaan. Ook heel leuk, dus ik vermaak me wel. Maar ik wil ook heel graag "mijn kindjes" weer even zien We zullen zien hoe ons weekend gaat verlopen!

20 februari 2011 We hebben nieuwe puppyplannen!!! Onverwacht, maar uiteraard zeer doordacht, zijn deze nieuwe puppyplannen ontstaan. En hoewel ons laatste nestje pas is uitgevlogen, kan ik al haast niet meer wachten Kijk op Puppies!

13 februari 2011 Jaaaaa, Yonas is vandaag 11 jaar geworden!!!!! Wat een feest, onze oude brombeer is 11! Hoewel hij qua gedrag nog steeds overwegend als puber door het leven gaat, begint zijn lichaam hem af en toe toch wat in de steek te laten. De arthrose in (vooral) zijn rechtervoorvoet bezorgt hem soms erge pijn. Heel sneu om te zien. Hij wil nog graag, maar het gaat niet allemaal meer soepeltjes. Inmiddels krijgt hij al dagelijks een pijnstiller en zo gaan wij vrolijk verder.

Afgelopen maandag was Hera hier voor haar trimbeurt en ook zij had nog een verjaardagstaartje van mij tegoed voor haar verjaardag op 14 januari. En natuurlijk smulde zij ook

De volgende verjaardag is die van Jasper op 27 februari, hij wordt dan alweer 7. Zijn taartje ligt hier al in de vriezer

5 februari 2011 Hieperdepiep hoera!!!!! Holly is vandaag jarig, 5 jaar alweer! Hollekebolleke, van harte meid! Verder natuurlijk al haar broers van harte met hun verjaardag! Flip, Djarno, Maus, Frodo, Chico en Sky, maak er een mooie dag van!

Het verjaardagsfeestje is weer in stijl gevierd, d.w.z. met appeltaart en slagroom. Omdat de verjaardag van Liz (14 januari) eigenlijk niet echt gevierd was door de pupjes, mocht ook Liz vandaag haar tanden in een appeltaartje zetten. Moeder en dochter genoten van hun verjaardagstaartje. En als toetje voor iedereen nog wat slagroom!

4 februari 2011 Het leven is hier weer bijna zoals voor het nestje. Abby is weer terug naar mijn ouders en heeft haar dochter Nikki meegenomen. Ik hoop dat dit kleine dametje een mooie toekomst in het veld tegemoet gaat samen met mijn vader. Pap, ik wens jullie saampjes heel veel geluk toe! Onze roedels hebben -buiten de komst van Nikki- nog een veranderingetje doorgemaakt. Vanaf dat de pups waren geboren, logeerde Phoebe al bij mijn ouders, zodat ik niet met zes honden zat. Hoewel Mark en ik Phoebe best wel misten, beviel het Phoebe en mijn ouders eigenlijk prima. Mijn ouders hadden immers -na de dood van Yamy- toch nog een lekker oud dametje in huis en dat is gewoon echt genieten. Mijn moeder en ik hadden al eens gesproken over Jasper. Ik heb dolgraag een reu in huis en als onze Yonas er niet meer zou zijn, zou ik dus heel graag Jasper in huis willen hebben. Die afspraak stond dus al een beetje. Toen ons ventje uit het Candy nest naar alle waarschijnlijkheid hier zou blijven, begon ik stiekum al helemaal te wennen aan het idee dat ik -naast Yonas- nog een reu in huis zou hebben. Phoebe zou dan bij mijn ouders blijven, zodat we allebei vijf honden hadden. Voor het Candy-ventje liep het anders, hij vond toch nog een prachtig thuis! Na wat gepraat met mijn ouders hebben we besloten dat Jasper nu al bij Mark en mij mag komen wonen en dat Phoebe bij hen blijft. Zo hebben mijn ouders nu dus Phoebe, Hera, Abby en Nikki. En Mark en ik hebben Yonas, Jasper, Freya, Holly en Lizzy.

Het is alweer bijna een maand geleden dat onze Yamy is ingeslapen. Ik heb haar tekst op de memoriam pagina nog niet kunnen schrijven....

14 januari 2011 Vandaag is het alweer 2 jaar geleden dat de Lucky pups werden geboren. Het is werkelijk omgevlogen! Floyd, Casper, Skipper, Homer en Luna van harte gefeliciteerd!!! Lizzy heeft haar feestje gevierd met haar 7 nichtjes en 1 neefje, wat vindt ze het geweldig om met hen te spelen!

Maar ook Hera is vandaag jarig! Zes jaar is onze bruine Herebeer alweer.

7 januari 2011 Het is over.... Onze Yamy is vandaag op de leeftijd van 11 jaar en ruim 7 maanden ingeslapen. We zijn er kapot van.....

2 januari 2011 Het nieuwe jaar is alweer 2 dagen bezig. Tijd dus om mijn site weer even bij te werken. Het nieuws van 2010 is verplaatst naar een aparte pagina. Via de link hierboven is alles voor de liefhebber nog eens terug te lezen. Mijn ouders zijn -net als voorgaande jaren- weer lekker een weekje in Drente. Voornamelijk om alle vuurwerkdrukte te ontlopen, maar ook omdat het gewoon lekker is om eens even lekker op vakantie te zijn. Sinds Abby's nestje logeert onze Phoebe bij mijn ouders, dus Phoebe viel met haar neus in de boter en mocht mee op vakantie. Maar ook onze Freya mocht lekker mee en ik heb uit de eerste berichten begrepen dat de meiden zich prima vermaken. Freya pikt van alle sneeuwpoppen de wortelneuzen en smikkelt ze gauw op Tja, sinds Freya's medicatie lust ze werkelijk alles.

Begin 2010 schreef ik het volgende over het toen-komende jaar:

In 2010 gaan we met Lizzy de eerste stappen wagen in de jachtwedstrijden en hopen op een mooi C-diploma en misschien ook wel wat C-workingtesten. Freya's achterpootjes zijn goed onder controle en ze kan weer naar hartelust werken. Wedstrijden zaten er in 2009 nog niet in, maar wie weet wat 2010 ons brengt. Zowel Holly als Abby hebben beide in 2009 mooie B1 workingtesten gelopen en Holly zelfs een eerste keer in de B2. In 2010 gaan we daar uiteraard weer lekker mee door. Het tripje naar Oostenrijk in 2009 is super goed bevallen en wordt in 2010 nog eens over gedaan! De workshop in Engeland is door omstandigheden niet doorgegaan, maar wat in het vat zit verzuurt niet. Daar gaan we zeker nog gehoor aan geven. Hera is geweldig goed hersteld na haar hernia en kan weer volop mee trainen. Jasper traint ook nog lekker mee en geniet van "zijn" dames. Ook Yamy doet het super met haar 10,5 jaar oud, wat heerlijk om zo'n oudje in ons midden te hebben. Ze geniet nog steeds volop van haar trainingen met mijn vader. Hopelijk mogen wij nog lang van haar genieten! Ook Yonas en Phoebe doen het nog steeds prima met hun ruim 9 jaar. Yonas is soms nog een echte jonge puber, compleet met zijn eigenwijze puberstreken, maar de grijze snoet verraadt zijn echte leeftijd. Phoebe is al bejaard sinds dat ze drie jaar oud was, maar hobbelt op haar eigen manier nog steeds vrolijk en vol plezier door het leven. In 2010 hopen we ons derde nestje te fokken. De zoektocht naar een reu is in volle gang. Ik heb een aardig lijstje met potentiele partners. Zo nu en dan komt daar weer een reu bij en zo nu en dan streep ik er weer een af. Zo hoop ik over enkele maanden de definitieve keuze te kunnen vermelden op de puppy-pagina.

Terugkijkend kan ik zeggen dat onze doelen op werkgebied met Liz gelukt zijn. Ze heeft twee mooie C-diploma's/-certificaten en twee mooie C-workingtesten gelopen. Ook met Freya heb ik weer een heerlijk seizoen mogen werken. We hebben geen A gehaald, maar wel zes mooie KNJV-B diploma's en als afsluiting van Freya's werk-carrière een super B2-workingtest certificaat gehaald met 78 punten. Heel blij ben ik daar mee. Freya is nu -om te veel belasting op haar achterpootjes te voorkomen- toch echt met pensioen. Trainen doen we nog wel zo nu en dan om dat koppie lekker bezig te houden, want dat heeft ze zo nodig. Yonas en Phoebe zijn 2010 weer prima doorgekomen. Beide mochten ze 10 jaar worden. Yonas heeft in mei 2010 nog een super VUT wedstrijd gelopen en daar haalde hij punten die hij zijn hele loopbaan nog niet heeft mogen halen! Hij deed zo zijn best. Mijn moeder heeft van hem genoten en hij genoot van de dag. Holly heeft in 2010 net als Freya een poging mogen wagen voor het A-diploma, wat ons niet gelukt is, maar we kunnen terugkijken op een mooi seizoen met als hoogtepunten een KNJV-B diploma met 80 punten en een B2-workingtest met 75 punten. De Flatcoat week in Oostenrijk (Kaprun) was ook weer geweldig. Hoewel Holly en ik wel even een dipje hadden op dirigeergebied, hebben wij toch erg genoten van ons uitje. Ook mocht Holly dit jaar weer mee op jacht. Gewoon een echte Hollandse jacht, dus de hele middag ploeteren door de omgeploegde velden of de hoge begroeiingen voor een haas, fazant of eend. Holly vond het geweldig, heeft keurig voor de voet gezocht, heeft fazanten en hazen voorgestaan en opgestoten en heeft verschillende hazen en eenden mogen apporteren. Twee keer mocht ze met mij mee en ze is ook een keer met mijn pa meegeweest. Holly's nestje is in 2010 succesvol geweest op werk- en showgebied. Jammergenoeg liet de gezondheid van drie pups wat te wensen over. Jasper mocht in 2010 opnieuw papa worden en verder geniet hij nog steeds van zijn leven als man in een dames-roedeltje Hera gaat nog steeds super. Yamy mocht in 2010 11 jaar worden, wat natuurlijk helemaal geweldig is! Vlak voor haar verjaardag werd helaas wel bij haar kanker geconstateerd. De dierenarts dacht niet dat wij nog erg lang van haar zouden mogen genieten, maar Yamy mocht in november 2010 zelfs 11,5 jaar worden en ze is er nog steeds! Ook zij heeft in mei een geweldige VUT wedstrijd gelopen! Hoewel ze nu steeds vaker slechte dagen heeft en echt wel zichtbaar achteruit gaat, geniet ze toch nog van het leven en is ze "still going strong"! En dan Abby. Abby heeft ook een heel goed KNJV seizoen gehad, waarbij zij heeft laten zien dat de trainingen succesvol waren geweest. Na de laatste KNJV proef werd ze al snel loops en kon het hele avontuur beginnen. Op naar Engeland voor de dekking, waar Abby als een blok viel voor Broc. En op 7 december werd dan Abby's allereerste nestje geboren: 7 meiden en 1 knul. Wat zijn wij gelukkig met dit nestje en ook vooral met hoe goed Abby het moederschap heeft opgepikt. Zo rustig en liefdevol. Eén van de meiden van Abs zal hier blijven en wordt hopelijk een goed werkhondje voor mijn papa, want hij mist de diplomadagen en workingtesten zo. En wie weet zal zij ook ooit naast mijn papa schitteren op de jachten, zoals Yamy dat ooit kon.

Dan mijn hoop voor 2011 op werkgebied: In 2011 hoop ik met Liz een B te halen en met Holly een A. Ik ga mij echt even enkel op de diplomadagen richten met deze twee meiden. Hopelijk mogen Holly en ik eind van het jaar weer mee op jacht in Nederland en misschien ook wel een keertje in België. En ook Kaprun staat weer op de planning. Abby krijgt eerst even lekker de tijd om helemaal te herstellen van haar nestje en als alles lekker gaat, zal zij eind van het jaar vast weer een workingtest gaan lopen. Yonas mag bij goede gezondheid wederom gaan schitteren op de VUT wedstrijd! En de kleine, die mag vooral lekker mee naar training en als ze er aan toe is, zit er misschien een eerste certificaatdag voor haar in. De rest (Yamy, Jasper, Hera, Phoebe en Freya) loopt geen wedstrijden meer, maar zal voor de geestelijke gezondheid uiteraard wel naar behoefte blijven trainen.

Verder hoop ik in 2011 dat onze eerste twee nesten verder gezond mogen blijven en dat de pups van ons derde nestje mogen uitgroeien tot gezonde, leuke, vrolijke Flatjes, waar de baasjes blij mee zijn. In 2011 plannen wij nog geen volgend nestje. Met onze nieuwe spruit van Abby's eerste nestje en met het reutje uit het nest wil ik in 2011 graag wat shows gaan lopen en ook Liz zal nog wel een show doen, maar zij waarschijnlijk maar een enkele keer. Ik hoop dat wij in 2011 weer veel verjaardagen mogen vieren en dat Yonas en Phoebe 11 jaar mogen worden, Freya 8 jaar, Jasper 7, Hera 6, Holly 5, Abby 4 en Lizzy 2! Yamy zou in mei 12 jaar kunnen worden, maar op dit moment is elke dag een cadeautje...

 

 

Copyright (c) 2005 Jackanape's. All rights reserved.