Nieuws 2012

 

 

 

   

 

26 december 2012 Ook nog even op mijn site in vogelvlucht het nieuws over mijn moeder (gekopieerd van facebook):

26 december Iedereen bedankt weer, ik zit elke keer met een brok in mijn keel de reacties te lezen. Zo lief hoe iedereen meeleeft. En niet enkel op facebook. De huiskamer van mijn ouders staat vol met mooie bloemen en zelfs een kerstboompje. De laatste zomaar gekregen met alles erop en eraan van een lieve buur, zodat er toch wat kerstsfeer was als mam weer thuis kwam. Ook hebben mijn ouders met kerst heerlijk gegeten, super maaltijden verzorgd door weer een andere lieve buur! Echt geweldig! Gisteravond waren Mark en ik bij mijn schoonouders, lekker eten. Vandaag zijn Mark en ik traditiegetrouw bij mijn ouders wezen brunchen. Normaal gesproken heeft mijn moeder dan heerlijke broden en cakes gebakken, maar dat ging dit jaar natuurlijk niet. Dus hebben mijn broer, mijn vader en ik een poging gedaan. Hmm, wat zal ik zeggen, volgende keer mag mam het weer doen hahaha. Nee hoor, 't was lekker  Morgen vertrekken Mark en ik met zes van de acht Flatjes voor een weekje naar Drenthe, even bijkomen van het jaar en genieten van de hondjes! Pap en mam, houdt de telefoon maar bij de hand, want ik ga veel bellen hoor  

25 december Dagelijks krijgen we de vraag hoe het nu met mijn mam is. En we vinden het allemaal echt heel fijn dat iedereen zo meeleeft, maar na het laatste nieuws hebben we even tijd nodig gehad om dat te laten bezinken, voordat ik er hier iets over kon schrijven.... Afgelopen vrijdag was namelijk het gesprek met de gynaecoloog die de operatie had uitgevoerd en helaas had ze niet het nieuws waar we op gehoopt hadden. Ze hebben met de operatie heel wat weg kunnen halen, maar -zoals al eerder gezegd- niet alles. Wat dan dat "niet alles" precies is, weten we nu. De gehele darm is bezaaid met kleine plekjes en een hele darm weghalen kan niet... De chemo moet hier dus het werk gaan doen, maar de kans dat de chemo alles aanpakt is heel erg klein.... Vandaag mocht mijn moeder gelukkig wel naar huis. Er staat nu in de woonkamer een bed van de thuiszorg, want trappenlopen is voorlopig nog niet mogelijk. Ook staat er een rollator, waar dankbaar gebruik van wordt gemaakt. De hartmedicatie moet blijven en als mam weer voldoende sterk is gaan de chemo's weer beginnen.

20 december Mijn moeder voelde zich vandaag alweer ietsjes beter. Gelukkig maar, want na de operatie ging het even niet lekker hoor. Een hele slechte nacht gehad. Heel misselijk, nauwelijks geslapen en door de morfine wat rare beelden voorbij zien komen. Gisteren was ze ook echt heel bleekjes en vandaag was dat al veel beter. Bloeddruk blijft aan de lage kant, maar kan ook weer komen door de medicatie om hartslag rustig te houden. Ze mag nog niet eten en maar een heel klein beetje drinken (ze heeft nog een gluco-drip) en heeft nog een slang via de neus in de maag zitten en dat doet wel pijn als ze wil praten. De gevoelens na de operatie zijn dubbel. Heel blij dat het achter de rug is en dat ze het goed heeft doorstaan, maar helaas hebben ze niet alles kunnen verwijderen en dat was toch even een tegenvaller toen mam wakker werd na de op en dat te horen kreeg..... De chemo's moeten dus straks nog echt flink hun best gaan doen..

18 december Mijn moeder heeft vanmorgen rond half 9 de catheterisatie gehad. Gelukkig zag alles er goed (genoeg) uit. Toen werd het wederom afwachten wat er verder zou gebeuren.... Wachten en wachten... Ineens een berichtje. De operatie gaat toch door vandaag! Wat een emoties weer, zooooo blij, maar ook ineens bang, het is toch niet zomaar een operatie. Net het verlossende telefoontje gehad. Mijn moeder heeft de operatie goed doorstaan.

14 december Nou, ik kom net uit het ziekenhuis en helaas is er geen goed nieuws te melden. De hartritmestoornis is van dien aard dat mijn moeder in het ziekenhuis moet blijven en het is nu heel erg twijfelachtig of er wel een operatie kan komen...

13 december Dan nog even wat nieuws over mams. Helaas is ze vandaag opgenomen in het ziekenhuis. Haar bloeddruk en pols waren heel slecht. Ze moest gelijk aan allerlei monitoren op de cardiologie-afdeling. Vannacht moet ze blijven en morgen gaan ze een echo van haar hart maken. Gelukkig vinden de artsen allemaal dat de operatie dinsdag echt door MOET gaan, dus ze gaan er alles aan doen om dat te bewerkstelligen.

19 december 2012 Lekker uitwaaien met Freya, Jasper, Holly, Lizzy, Hera, Abby, Fenna en Phoebe in Hoek van Holland

In de duinen zonder balletje

Aan zee met balletje

7 december 2012 De Candy-pups (Broc x Abby) zijn vandaag 2 jaar! Tess & Raf, Abby jr, Senna, Tess, Yentl en Doeschka van harte gefeliciteerd!!! Helaas mocht onze Nikki haar 2de verjaardag niet meer meemaken... Ook de mama van ons Miracle-nestje (Cassio x Gina) is vandaag jarig. Gina is vandaag 6 jaar geworden! Danny en Gientje van harte he!

5 december 2012 Even geen zin gehad om de site te updaten, gewoon andere dingen aan mijn hoofd. Wat natuurlijk niet wegneemt dat er genoeg gebeurd is, wat wel het vermelden waard is.

Bij de vorige update heb ik nog niet vemeld dat Sky naar de fokdag is geweest op 11 november. Ik was wederom erg onder de indruk van het goede gedrag van ons ventje, een jonge reu met de leeftijd waarop de testosteron door de aderen giert, maar ik heb de hele dag geen grommetje gehoord van hem. Wat een heerlijk ventje toch! Hij scoorde goed op uiterlijk en werkaanleg en wat mij betreft scoorde het hele nest prima op karakter, hele lieve Flatjes! Sky voldoet bijna overal aan om op de dekreuenlijst te komen, hij mist enkel nog zijn werkkwalificatie. Omdat Isabel wegens gezondheidsredenen niet meer met Sky kan werken, wilde ik hem graag opgeven voor de Retrievertest. Helaas kunnen we daar waarschijnlijk pas eind 2013 terecht..... Misschien toch eens kijken of ik in het voorjaar met Sky een diplomadag kan lopen. Hoewel de Retrievertest wat mij betreft een veel completer en eerlijker beeld geeft over een hond dan een C-diploma, maar ja, om nou een jaar te gaan wachten....

Sky met Isabel (rechts)

Verder is er natuurlijk ook nog het een en ander over mijn moeder te vertellen. Een paar weken terug kreeg mijn moeder slecht nieuws. Uit de scan bleek dat de tumor niet genoeg geslonken was en dat er meer chemo's moesten volgen voor er uberhaupt over een operatie kon worden nagedacht. Dus de 4de chemo volgde... De algehele conditie van mijn moeder is zo ontzettend slecht, dat deze chemo er enorm inhakte en ze een aantal dagen op bed heeft gelegen met koorts.

Deze week is er gelukkig toch besloten om binnenkort te gaan opereren! We zijn hier enorm blij mee. Evengoed heeft mijn moeder nog een flink zware weg te bewandelen. De operatie is niet niks en na de operatie gaan de chemo's ook gewoon weer door. Toch voelt dit als een grote stap in de goede richting. Ik heb enorme bewondering voor de manier waarop mijn moeder dit allemaal doorstaat, want geloof me, het is echt geen pretje. Mijn moeder had altijd een super conditie, liep velen er uit op de hondentraining en leek niet kapot te krijgen. Als je nu ziet, dat een loopje van de tafel naar bijvoorbeeld de wc al eigenlijk te veel is en dat een wandelingetje met de honden -al is het maar 5 minuutjes- allang al niet meer te doen is, dan is dat wel even slikken. Mam en pap, houd vol he, nog "even" en we wandelen weer met z'n allen en alle honden over het strand!

De trainingen van Holly gaan weer met wat up's en down's. Sinds mijn moeder ziek is, train ik eigenlijk alleen nog met Holly bij Sander. Zelf trainen komt er niet meer van. En daarbij komt dan ook nog dat ik door alles rondom mijn mam en rondom het afscheid van Nikki en Yonas, gewoon nog steeds niet top in mijn vel zit. Tja, bij Holly merk je dat dan gelijk. Deze week heb ik wel de uitnodiging voor de BKB ontvangen. De BKB (Ben Koolen Bokaal) is zeg maar de finale wedstrijd voor de beste (Dual Purpose) Flatcoats van het afgelopen seizoen. Deze wedstrijd wordt op 10 maart 2013 gehouden in Oldenzaal. Ik ga mijn best doen om Holly voor die tijd weer helemaal op niveau te krijgen. Ook Holly's grote vriendinnen Fee en Gina mogen meedoen, dat maakt het natuurlijk wel extra leuk

Vrijdag worden de Candy-pups 2 jaar! We zijn heel blij dat het met Raf boven verwachting goed gaat! Nooit gedacht dat ons lieve kleine ventje het zo goed zou gaan doen. Marc en Karen, bedankt voor de goede zorgen voor ons Rafke! Wel weer even slikken dat onze Nikki niet meer onder ons is.... Abby, de mama van de Candy-pups, heeft inmiddels de loopsheid weer achter de rug, ook dat was weer even slikken, deze loopsheid zou ze namelijk gedekt gaan worden. Een nestje waar ik ontzettend naar heb uitgekeken, maar waar we om voor ons duidelijke redenen toch van af hebben gezien. Maar goed, op dit moment heeft het fokken van een nestje absoluut geen prioriteit! Eerst maar eens zorgen dat mijn moeder beter wordt!

Lekker uitwaaien met Lizzy, Freya, Holly en Jasper in Hoek van Holland, 4 december 2012

Jasper is dol op balletjes, maar vindt balletjes met zand een beetje vies  

13 november 2012 Soms kijk je naar je honden en vraag je je af wat er in die koppies omgaat. Afgelopen zaterdag wist ik zeker wat onze Yonas dacht. Hij was er klaar voor, het was genoeg..... Zondag was voor ons de bevestiging, hij kreeg het benauwd en heeft verder de hele dag alleen maar liggen slapen. Maandag begon hij weer heel vrolijk, maar ik wist dat we hem zijn rust moesten gunnen. Dus de dierenarts werd gebeld en de afspraak voor dinsdag werd gemaakt.

Vanmorgen is hij ingeslapen, het ging heel snel. Een hele vreemde gewaarwording. Al maanden horen we niks anders dan Yonas zijn gehijg en plots was het muisstil...... Yonas, je hebt je rust verdiend. Ons manneke, geboren op de 13de en gegaan op de 13de, 12 jaar en 9 maanden oud. Vandaag ook precies 9 jaar geleden dat onze Tabor overleed...

Yonas was, zoals de meesten wel weten, een zeer gecompliceerde hond. In veel opzichten een echte Flatcoat, maar in evenzoveel opzichten totaal niet een typische Flat.... Yonas hield niet van andere honden en die eigenschap maakte dat hij een heel moeilijke hond kon zijn. Hij ging nooit uit zichzelf naar andere honden toe, maar als een ander hem benaderde, gaf hij zonder brommen een knauw. Ook de honden van de eigen roedel vond hij in het verleden maar zozo. Zolang de nieuwkomers pup waren, moesten we ze gescheiden houden en dan als ze de 8 à 9 maanden naderden, dan gingen we voorzichtig eens samen op wandeling. Daarna bleef het nog een hele poos spannend, maar uiteindelijk wende hij aan de nieuwe roedelleden. De honden die er al waren toen hij kwam, die waren okee. Tabor had een natuurlijk overwicht en was zijn rots. Met Phoebe is hij samen opgegroeid en die twee waren dikke vriendjes. Met veel bemoeienissen van onze kant hebben we uiteindelijk Yonas geleerd hoe hij zich in een roedel diende te gedragen en dat gaf hem ook veel rust. Helaas is dat met vreemde honden niet volledig gelukt, dus op de wandelingen moest je altijd vooruitkijken. We ontwikkelden een zesde zintuig, een zintuig om de omgeving te scannen en te zien waar er mogelijk honden konden lopen en of die er dan ook liepen. M.a.w. je stond altijd op scherp.

In zijn werk gaf Yonas aan over een enorm jachtverstand te beschikken, maar zijn aanleg en zijn passie waren zo enorm, dat het voor ons als beginnende voorjagers niet echt goed te hanteren was. Toch heeft hij een aardig B2-niveau bereikt. Nu denk ik wel eens, dat als hij op dit moment in ons leven was gekomen, dat we veel meer uit hem hadden kunnen halen. Maar dat geeft niet, hij genoot van het werken op zijn niveau. En tot op hoge leeftijd hebben we nog wekelijks met hem getraind. Yonas woonde sinds juli 2007 bij Mark en mij, maar hij was echt mijn moeders hond. En dat merkte je als er getraind ging worden, dan bestond ik niet meer en zat hij vrijwel direct bij mijn moeder aan de voet. Zo mooi! Hij luisterde altijd op de wandelingen prima naar mij, maar als de dummies kwamen zag hij maar één persoon, mijn mam. Dat is altijd gebleven, hoe lang hij ook bij Mark en mij woonde.

Mijn moeders eerste eigen Flat, onze brombeer, Mark's lieve ouwe vriend, Yonepoon en Nasibal, da's allemaal voorbij. Yonas is niet meer.... Wat is het stil in huis, wat een enorme leegte laat hij achter.....

7 november 2012 Zondag hadden Holly en ik onze eerste workingtest in de A. Ik heb hier zo lang naar uitgekeken, maar toen het echt dichterbij kwam, vond ik het toch wel een beetje spannend worden. Ik vond het een mooie wt met leuke, soms pittige proeven. Holly heeft mooi sleepwerk laten zien, gaaf markeerwerk en behoorlijk luisterwerk. Soms wat stout met niet direct een dekking uitkomen als het vrouwtje fluit, maar okee, dit (het stoute) is nieuw voor ons en moet dus nog even wennen

De enige proef waar ik een beetje van baal was de waterproef. Mijn Holly is een ster in waterwerk, eerlijk waar, maar gister ging het nou net bij het water helemaal mis. Het water was breed, 136 meter, maar goed, ze zou het theoretisch moeten kunnen. Het schot aan de overkant klonk, Holly zat op scherp, mijn hand komt boven haar hoofd en mijn "voooooooooruit" klinkt. Ze duikt het water in, maar komt na een meter of 2 a 3 verstrikt in een takkenbos en schrikt daar zichtbaar van. Ze komt weer teruggezwommen en zit wat onzeker naast me. Ik zet haar een tweede keer in, maar dit keer raakt ze de touwen van de lokeenden en toen was het over. Ze komt gelijk weer terug en wil met geen mogelijkheid meer te water..... Ik ken Holly en weet dat dit dus een behoorlijke impact op haar kan hebben. Ik moest mezelf dus echt even herpakken om na deze proef weer relaxed te worden, maar het lukte redelijk.

Eindresultaat: ons eerste A-certificaat met 77 punten en een gedeelde 3de plaats! Het andere hondje was jonger en kreeg dus de 3de prijs, maar dat mocht voor mij de pret niet meer drukken! Trots op mijn Bolleke!

Er deden nog vier Jackanape's Flatjes mee. Djarno, een broer van Holly, deed mee in de B1. Helaas heb ik ze niet meer gesproken, dus weet niet wat zij hebben gedaan. Dan natuurlijk Floyd en Luna, beide kinderen van Holly. Zij deden ook mee in de B1 en hebben allebei hun certificaat gehaald! Floyd met 66 en Luna met 76 pnt. Annelies en Maris, van harte gefeliciteerd! En dan was er nog Tess. Tess is een dochter van onze Abby en Tessje gedraagt zich af en toe als een prinsesje  Tess kan mooi werk laten zien, maar laat zo nu en dan ook een dikke middelvinger zien. Op training laat Marguerite nu regelmatig merken dat zij als voorjager toch echt bepaalt wanneer er wat gebeurt en dat is soms wel moeilijk voor Tess. Het was even de vraag of ze als combi al aan een wt toe waren. Daarom ben ik dan ook reuze trots op hen beide dat ze hun eerste wt-certificaat hebben gehaald in de C met 69 pnt. Super Marguerite, van harte!

Tenslotte werd bij de prijsuitreiking ook nog een wisselbeker uitgereikt. De Darenth Wisselbeker voor de beste Flatcoat op de KNJV-proef van de FRC. En die ging naar mijn Holly!

En wat doe je na zo'n vermoeiende dag als zondag? Juist ja, dan rijd je maandag gewoon weer even naar Almere voor een mooie A-training! Wat hebben Holly en Fee hun best gedaan!!! Alsof er de dag ervoor helemaal geen wt was geweest, als een speer vlogen ze over het veld!

Sander had een pittig over watertje uitgezet en ik was daar heel blij mee, want na gister was ik erg onzeker over Holly's waterwerk.... Bang voor het effect van de waterproef.... Ik zag het al bij het aan komen lopen. Holly wilde niet lekker naast lopen. Bij mijn eerste commando ging ze wel te water, maar ze zwom gelijk schuin naar de kant en kwam weer terug. Daarna weer naast proberen te zetten, maar Holly ging direct in haar achteruit. Even een dummietje gegooid zodat ze lekker ongedwongen te water zou gaan en ja, dat werkte. Als een bommetje ging ze die halen. Goed de hemel ingeprezen en een vernieuwde poging om haar blind over te sturen. Het lukte! Met wat ondersteuning zwom ze het water over!!! Wat was ik hier blij mee.  

Verder was ze bij een andere proef erg creatief  We hadden rechtvooruit op zo'n 150 meter een blinde, maar eerst viel op 45 graden en zo'n 80 meter links een markeer. Ze had de markeer mooi gezien en moest toen eerst de lijn lopen, dit ging aardig, daarna mocht ze markeer halen. Zo, pats er boven op! En als laatste apport lag er nog op 60 meter op zo'n 75 graden links een verloren zoek in een bosje. Holly gaat het bosje in en gaat zoeken. En zoeken en zoeken en zoeken. Ze bleef laaaaaaang weg. Dat bosje liep als een soort U om het hele terrein heen. Wij staan met z'n allen naar het bosje (waar ze erin is gegaan) te staren. En ineens verschijnt ze op rechts helemaal blij in volle vaart met een bumper. Hmmm, Holly is dus al zoekend door het bos bij de bumpers recht vooruit uitgekomen en dacht dat ze hem daarmee gevonden had! Uh, nee Bol, maar wel knap gezocht hoor Tweede keer inzetten op het bosje en toen had ze hem in twee seconden! Een mooie training.

3 november 2012 Sinds vrijdag rijden we in een andere auto. De honden vinden het prima

30 oktober 2012 Vanmiddag lekker gaan trainen in het Abtswoudse Bos bij de Makro. We waren met vier honden: Marian met Fee, Mariska met Luna en ikzelf met Holly en Lizzy. We begonnen met lijnen onder verleiding van een markeer, een lijn over een oude valplek heen en daarna een lijn vanaf de andere kant van het veld vlak langs alle oude valplekken. Holly had moeite met de oude valplek op links en de drie andere trokken eigenlijk allemaal naar het bos op rechts waar ze ook al geweest waren, maar allemaal gingen ze toch vlot naar de goede plek.

Toen was het tijd voor wat sleepwerk. De eerste sleep was een konijnensleep. Deze sleep begon waar het springkonijn eindigde. Holly, Fee en Liz snapten dat goed, maar Luna is erg visueel en bleef dus maar op de plek hangen waar ze het konijn naartoe had zien schieten. Even een stukje meelopen en toen kon Luna ook de valplek los laten en doorgaan over de sleep.

De tweede sleep was een fazantensleep voor Fee en Holly over gras, over een paadje en door bos. Super!

De derde sleep was een eendensleep, voor de twee "groters" onder verleiding van een markeer in een greppel, voor de twee "kleintjes" enkel en alleen de eendensleep en daarna los even de markeer. Alle vier super gedaan! Heel tevreden over vanmiddag! Marian en Maris bedankt!

19 oktober 2012 Het is hoog tijd voor een update, dus ik ga er maar eens goed voor zitten.

Van de week kwam dan eindelijk een mailtje van dr. Rutteman met zijn bevindingen van Nikki's tumor. Volgens hem ging het in Nikki's geval om een osteosarcoom zonder erfelijke predispositie... Tja, ineens kijk je dan toch weer met andere ogen naar het besluit dat wij hebben genomen om niet meer met Abby te fokken. Nou ja, nu even andere dingen aan ons hoofd. Wel een geruststelling voor de nestgenootjes van Nikki, denk ik.

Gisteren, donderdag, hadden we een dagje uit gepland voor gezondheidsonderzoeken. Van Sky moesten nog steeds de heupen worden nagekeken en de Miracle-pups zijn inmiddels ook oud genoeg voor alle onderzoekjes. Dus met drie Miracle-pups en met Sky reden we naar Best. Alles was dik in orde! Het is natuurlijk nog even wachten op de officiële HD-uitslag, maar de foto's waren veelbelovend. Na de onderzoekjes zijn we lekker doorgereden naar 't Boshuys in Best, een echte aanrader. Eerst even in de buurt een mooie wandeling gemaakt en de nodige foto's geschoten en daarna lekker op het terras genieten van een drankje en een lekkere avondmaaltijd. Het was super gezellig met Danny, Petra en Dorien en de hondjes hebben zich voorbeeldig gedragen. Ik heb echt genoten van hoe Sky, Dobber, Fendi en Ziva zich onderling gedroegen.

De drie Miracle-pups Dobber, Fendi en Ziva

Woensdag was het tijd voor mijn moeders tweede chemo. Ik zou graag zeggen dat het goed gaat met mijn moeder, maar dan zou ik liegen. Mijn mams is zo moe, zo ontzettend moe..... De oncoloog had dit ook aangegeven hoor, het hoort bij deze vorm van kanker en de chemo is ook niet mis, dus die doet er nog even een schepje bovenop. Daarnaast heeft ze ook veel pijn en alles smaakt vies, wat het eten en drinken nou niet bepaald bevordert... Ik vind het heel moeilijk om mijn altijd zo sterke moeder ineens zo fragiel te zien. Maar de tweede chemo is weer een feit en we gaan door, op naar de derde en dan hopelijk opereren. We vechten stug door!

Dinsdag kwamen René en Mariska weer even langs met hun nieuwe aanwinst, Hailey. Hailey is een snoepje, een poppetje, een dapper klein ding! Totaal niet onder de indruk van onze over enthousiaste Lizzy. Natuurlijk moest Hailey even op de foto met haar tante Fenna. Een heus Duits onderonsje in Vlaardingen

Hailey en Fenna (Trapa-Ansi vd Bestthorritzen & Fenna-Ansi vd Bestthorritzen)

Op 6 oktober was de certificaatdag in Ewijk. Ik deed daar mee met mijn Lizzy en met Mus, een Tollertje. Normaal gesproken zou haar eigen baasje (Marguerite) mee hebben gedaan met Mus in Ewijk, maar Marguerite was helaas dit keer verhinderd. Het plan ontstond toen om Mus met mij in te schrijven. Mus is een hondje dat alles beheerst, maar waarbij alles, maar dan ook echt alles, moet kloppen op zo'n dag. Vorige jaar haalde Mus in Ewijk zeven keer een 10 en helaas een 0, dus net geen B-certificaat. Ewijk was voor Mus een fijne locatie, weinig tot geen fietsers, geen ander verkeer, weinig recreatie, enz. Alleen toen het weekend dichterbij kwam en ik de weersverwachtingen ging bekijken, vreesde ik voor het ergste. Er werd namelijk heeeeeeeel slecht weer voorspeld en ook door harde regen zou Mus kunnen blokkeren. Maar we gingen ervoor en we zouden wel zien.

Ik had zo gehoopt dat het met Mus zou gaan lukken, maar het stortte helaas de hele ochtend van de regen..... We begonnen bij verloren zoek, een moeilijke zo bleek, want de ene na de andere 0 viel. Mus ging niet op volle snelheid, maar wandelde rustig het bos in en wandelde 40 seconden later MET dummy het bos weer uit! De kop was er af. Weer even terug in de wachtkamer werd de regen steeds heftiger en Mus steeds kleiner en toen hoorde ze een schot van uit water en werd ze nog kleiner.... We gingen door, maar Mus zag er steeds ongelukkiger uit. Ik heb sprintjes met haar getrokken, probeerde met een balletje haar weer los te krijgen, heb haar lekker afgedroogd met een zeem, wat ze echt lekker vond, maar de blokkade ging niet weg. Bij het water aangekomen deed ze op mijn commando twee stappen en het was over en uit. Mus ging niet te water. Hierna nog 1 proef geprobeerd, maar het zat er niet meer in. Om Mus verder "leed" te besparen, is ze daarna lekker droog in de auto gegaan. Ik vind het zo jammer, maar het was niet Mus haar dag...

Liz heeft wel een mooie B gehaald, voor haar zelfs een hele hoge, met maar liefst 70 punten. Ja, dat is voor mijn Liz ernstig knap!

En dan Gina, de moeder van onze Miracle-pups, zij heeft haar A-certificaat gehaald! Heel knap!! Danny en Gina zijn de laatste maanden steeds meer een team geworden en dat was duidelijk te zien op de dirigeerproef, een knap staaltje samenwerken. Danny, van harte gefeliciteerd!!!

Een trotse Danny

En een broer van Liz, namelijk Floyd, werd gedeelde 3de in de B met 72 pnt. Jammergenoeg was de andere hond net iets jonger waardoor die met de prijs naar huis ging. Die nestgenoten van Liz hebben er een patent op. In Almere was het al niet anders met zusje Luna! Evengoed natuurlijk heel knap gedaan! Annelies, van harte gefeliciteerd!

Overigens was Mus een hele lieve logee, echt heel makkelijk met de andere honden. Ze is geweest van vrijdagmiddag tot zondagmiddag. Ik ben echt verknocht aan de Flatcoat en zal dat altijd blijven, dus denk niet dat hier ooit een Toller zal komen wonen, maar Musje heeft een speciaal plekje in mijn hart veroverd, hoe apart of gecompliceerd ze af en toe ook kan zijn, het is toch echt wel een lekker ding! Maar een Flatje is voor mij uitdaging genoeg

Lekker bankhangen met Liz

3 oktober 2012 Wat een geweldig weekend hebben we achter de rug. Het was afgelopen weekend namelijk weer tijd voor de KNJV-proef en de MAP van de FRC in Oldenzaal. Altijd een mooie omgeving en een gezellige sfeer. Dit jaar gingen mijn vader en ik maar met z'n tweetjes en echt wel met een dubbel gevoel. Mijn moeder kon namelijk niet mee, maar ze stond erop dat wij wel gingen! Van te voren wist ik dat het een emotioneel weekend zou zijn en dat is het ook geworden. Sommige mensen wisten het nog niet van mijn moeder en vroegen waar ze was. Anderen die het wel wisten, vroegen hoe het nu ging en ja, dan vloeiden toch vaak nog even de nodige traantjes. Gelukkig had iedereen daar begrip voor, dus we hebben het overleefd

Zaterdag was de KNJV-proef. Mijn pap deed voor het eerst mee met Fenna en ik deed mee met Holly en Lizzy. Abby mocht de dag in de auto doorbrengen en dat vinden onze honden gelukkig geen van allen een probleem. Fenna ging goed, heel goed, haalde alleen voor het uitsturen maar een 6-je, want dat vindt ze toch soms nog wel lastig en het terrein was echt niet makkelijk in Oldenzaal. Maar verder haalde ze alles. En toen moest ze markeren..... Zonde, zonde, maar ze schoot te ver door en dat betekende dus een 0 en dus geen KNJV-B voor Fentje. Maar ze hebben saampjes weer een mooie dag gehad en een mooie C gehaald met 43 pnt. Fenna lijkt zo enorm op Yamy en ook in haar doen en laten naar mijn vader toe is het meer en meer een kloon van Yames aan het worden. Waar mijn pa gaat, daar gaat Fenna, zo mooi om te zien! Nog geen seconde spijt gehad, dat we Fenna in onze familie hebben opgenomen, eerlijk waar een heerlijke hond!

Ook voor Liz zou dit een eerste KNJV-proef worden, dus ik was heel benieuwd hoe ze alles zou doen. Helaas werd Lizzy 's ochtends wakker met een koudwaterstaart... Balen, want ze was er echt wel wat van van slag.... Tja, wat zou ik doen, haar in de auto laten of haar toch maar meenemen en kijken hoe ver we konden gaan. Ik heb voor het laatste gekozen, vond de ervaring die ze hier op kon doen toch erg belangrijk en wilde haar dat dus niet ontnemen. Gelukkig heb ik daar voor gekozen, want Liz heeft een leerrijke dag gehad. We hebben hier en daar de bekende puntjes laten liggen, omdat Liz nu eenmaal geen Holly is en elke diplomadag wel wat verzint om anders dan anders te doen, maar ik kan dat inmiddels wel aan haar waarderen en weet dat we gewoon niet veel puntjes zullen halen Het uitsturen was naast een schapenweide en de schapen stonden tijdens het wegsturen allemaal nieuwsgierig aan het hek. Toen Liz langs denderde, begonnen alle schapen de andere kant uit te rennen en da's natuurlijk erg leuk voor een hondje als Liz. Maar ze liet zich goed doorsturen! Toen ik haar mocht influiten, waren de schapen weer terug bij het hek en lieten weer een zelfde scenario zien en dus wederom een extra commandootje voor Liz, maar ik vond haar reuze knap! Alles lukte, behalve de verloren zoek. Liz zag het helemaal zitten toen we aan kwamen lopen bij de proef, het was namelijk een bosje langs het water en Liz is een rasechte waterrat, dus die had er zin in! Toen bleek dat ze niet naar het water mocht, maar in het bos moest zijn, was de teleurstelling van haar koppie af te lezen.... En toen er ook nog eens een schot klonk aan de overkant van het water, was de motivatie om diep het bos in te gaan niet echt aanwezig. Ze is volgens de keurmeester echt NET niet diep genoeg gegaan, niks aan te doen. Dus ook Liz eindigde met een KNJV-C, eentje met 40 pnt.

Holly liep de dag zoals we van haar gewend zijn, gewoon goed. Liet hier en daar wat puntjes liggen op de C-onderdelen, maar haalde evengoed een mooi B-diploma met 75 punten, dus we mochten in de middag weer op voor de A. Ik verwachtte er net als in Bleiswijk eigenlijk niet te veel van, gezien alles wat er nu speelt, maar had er wel zin in. Ik wilde toch heel graag een A halen op een FRC-proef, vind dat toch wel speciaal. Ze startte als een trein, zonder aarzelen ging ze bij me weg. En wederom stopte ze op elk fluitje direct!!! Ik stond gewoon tijdens het dirigeren met een big smile te glunderen om wat mijn meisje liet zien, wat deed ze het goed! Ik maakte zelf een klein diepte foutje bij de duif, dacht dat ze al wel verwaaiing zou kunnen krijgen, maar dat bleek niet zo te zijn, stopte haar gelijk weer af, wat ze super deed en stuurde haar nog ietsjes dieper en pats, ze had de duif! Wat was ze knap, echt super de super trost op mijn Bolleke!!! We kregen hier een 8 voor. Nadat alle kandidaten waren geweest, gingen we naar de sleep. Spannend hoor. We moesten als eerste en ik maakte me een beetje zorgen om alle recreanten. Het was heel mooi weer en dat betekent in zo'n gebied gewoon dat het heel druk is met mensen. Holly laat zich op een sleep soms nog wel eens afleiden door wandelaars, dus ik vond dit echt wel een beetje eng. Maar ze ging als een speer naar de overkant, zat gelijk op de sleep en kwam in no-time weer terug met de eend!!!

Dan is het meestal lang wachten op de prijsuitreiking, want pas dan krijg je te horen of de sleep voldoende is afgelegd. En dat was zo!! We hadden een 10! En dat leverde ons een A-diploma op met 93 punten en een 1ste prijs!! Zoooooo trots op Bol, wat is ze toch een super wijfie Dit is ons derde A-diploma: de eerste haalde ze in juni in Simonshaven op een clubdag van de Goldens, de tweede (en onze eerste KNJV-A) haalde ze 14 september in Bleiswijk en nu dus het derde diploma (en ons tweede KNJV-A diploma) op 29 september. Holly voldoet nu dus aan de eisen (2 x KNJV-A) om te mogen starten in de MAP-A en dit betekent dus ook dat ze van haar leven geen diplomadagen meer hoeft te lopen! Eigenlijk wel jammer, want Holly vindt dat best leuk

's Avonds zijn we -net als vrijdagavond- lekker pannenkoeken wezen eten met een super gezellige groep en daarna weer op tijd ons bedje in, want zondag moesten we ook weer aan de bak. Zondag was namelijk de MAP. Ik kon kiezen wat ik wilde met Holly. Op zich mocht ze nu starten in de A, maar Holly heeft nog nooit een MAP gelopen en ik deed ook mee met Abby in de B. Alles meegerekend heb ik er uiteindelijk voor gekozen om er gewoon een ontspannen dagje van te maken met beide honden in de B en eens te zien wat Holly op zo'n MAP zou doen.

We begonnen bij proef B2, een dubbel verloren zoek met fazant en eend. Holly had beide apporten snel gevonden (100 pnt). Abby stoof ook op mijn commando onder het prikkeldraad door het bosje in, maar begon na een 30 seconden zoeken ineens te blaffen. De keurmeester is gaan kijken wat er aan de hand was en zag wandelaars en gaf Abby het voordeel van de twijfel, ze mocht door. Abby kwam daarop vlot met de fazant terug, maar wilde daarna niet meer naar rechts het bosje in om de eend te zoeken, ze vond het blijkbaar toch te spannend. Jammer hoor, want een apport niet binnen op een MAP betekent een 0 en dus geen diploma. Later ga ik denken "Had ik haar maar zo en zo ingezet," maar ja, daar verander je nu niks meer aan.

Door naar proef B3, een markeer van een duif tussen de lokkers en als die binnen is een blinde vooruit net iets verder dan waar de markeer had gelegen, ook een duif. Holly had vlot de markeer binnen en bracht daarna net zo snel ook de blinde binnen (90 pnt). Abby had ook snel de markeer te pakken, had daarna een keertje doorsturen nodig op de blinde, vond hem en bracht dus ook vlot beide apporten binnen (80 pnt). Knappe Abs!!

Proef B1 was een spannende, je stond op een pad richting het water. Het water was vanaf de inzetplek niet te zien. Uit zicht werd er op rechts geschoten en hoorde je als je goed luisterde een plons, een eend viel in het water tussen de lokkers. Als dat apport binnen was, lag er ook nog een verloren konijn op links. Holly had de plons super in de gaten en stoof op het geluid af, dook te water en was zo terug met de eend. Het konijn daarna ging ook vlot (100 pnt). Voor Abby zou dit lastiger worden, had ik in mijn hoofd. Ik kon haar niet helpen als ze op de plons het water niet in wilde gaan, daar kon je als voorjager namelijk niks van zien. Aby hoorde de plons en ik zette haar in. Ze verdween wat voorzichtig om de hoek en het bleef even stil, toen hoorde ik gespetter en daar kwam Abby weer in zicht met de eend. Wat was ik blij, heel knap van Abby! Het konijn daarna kwam vlot binnen. Het niet direct te water gaan, neemt een keurmeester de hond kwalijk en hier kregen we dus "maar" 70 pnt. Kon mij niks schelen, ik vond dit een reuze overwinning van Abby!

Na de pauze begonnen wij bij proef B5. Je moest hier je hond achterlaten en samen met de keurmeester een meter of 20 oplopen. De keurmeester vertelde je dan waar op links een eend verloren lag en terwijl jij deze uitleg kreeg, werd er op rechts een duif geschoten en moest de hond deze markeren. Je mocht dan je hondje voorroepen en de duif laten halen. Daarna mocht je de eend halen. Holly bleef netjes zitten, kwam keurig voor en stoof op de duif af, maar had hem niet meer heel exact in haar koppie zitten en moest dus eventjes zoeken. De eend daarna lag achter een hek van prikkeldraad en op deze zelfde plek hadden we vorig jaar ook een apport in de B2-workingtest en toen kostte het me ook even moeite om Holly door het hek te krijgen. Maar het lukte (80 pnt). Ook Abby bleef netjes zitten, kwam snel voor en stoof op de duif af. Zij had hem duidelijk beter gemarkeerd en had hem snel te pakken. De eend daarna gaf een beetje hetzelfde "probleem" als Holly, even wat extra commando's om door het hek te gaan, maar het lukte en ze kreeg hiervoor 83 pnt!

Proef B6 was een blinde over water en een verloren zoek aan dezelfde kant als waar de voorjager staat. Het over water was op dezelfde plek als waar Holly de dag ervoor de sleep heeft moeten lopen en eenmaal klaar aan de waterkant, zat ze dus ook helemaal op scherp van de herkenning. Ze zwom als een speer over en verdween in de verte op de sleep...... Uiteindelijk floot ik haar maar in en toen verscheen ze op rechts in de waterkant. Dat was ook niet de bedoeling, dus ik moest haar een beetje dirigeren om haar op de juiste plek te laten zoeken. Gelukkig luisterde ze wel en vond hem toen vlot. De verloren zoek was daarna voor mijn gevoel in 10 seconden binnen, maar we hadden veel tijd verspeeld op de over water (70 pnt). Abby kwam aan bij de waterkant en vindt schuin over zwemmen altijd wat lastig. Zij maakt graag rechte lijnen. Ze probeerde nu dus ook door langs de kant te lopen er een rechte over water van te maken, maar dat ging mij niet snel genoeg, dus ik haalde haar terug en zette haar opnieuw in. Toen ging ze en zij had de eend direct te pakken. Ook de verloren zoek daarna had zij in 10 seconden te pakken! De keurmeester zei me dat ze de snelste was en beloonde haar met 95 pnt.

Onze laatste proef, proef B4. Je stond op een pad langs de waterkant, op zo'n 45 meter zat een jager en op 55 meter lag in de dekking net van het pad af een konijn. Als de hond deze vast had, ging de jager staan en schoot tussen de bomen door een eend te water. Ik had gedacht dat het lastig zou worden om mijn honden langs het geweer te sturen, maar dat ging goed. Holly rende in één ruk voorbij het geweer en ging op mijn territoriumfluit gelijk de dekking in, had het konijn, markeerde de eend, kwam terug en haalde daarna in één streep ook de eend binnen (100 pnt). Abby ging ook als een speer vooruit, rook de plek tegenover het geweer waar de eenden het water uitkwamen en week heeeeeeel eventjes van de lijn af. Ik riep haar naam en stuurde haar door, wat ze super deed en ook zij had zo het konijn, markeerde daarna keurig de eend, gaf het konijn af en haalde daarna vlot ook de eend op. Ook Abs kreeg volle bak, 100 pnt. Wat eeuwig zonde van haar eerste proef, want verder heeft ze zo haar best gedaan!

De dag zat erop. Tevreden over het getoonde werk gingen we wachten op de prijsuitreiking. Holly's eerste MAP bleek succesvol te zijn geweest. Zondag mochten wij wederom een 1ste prijs in ontvangst nemen! Ik voelde me toch wat bezwaard, omdat Holly inmiddels in het bezit is van twee A-diploma's, maar reglementair hoef ik volgend jaar de MAP's pas in de A te lopen en om voor mij duidelijke redenen had ik de MAP die dag nog in de B gedaan. Volgens de mensen om mij heen moest ik ook gewoon niet zeuren en moest ik blij zijn met mijn 1ste prijs! Dus dat zijn we dan ook. Knappe, knappe Bol heeft het gewoon geflikt om in één weekend twee 1ste prijzen weg te halen! En ik was ook reuze blij met Abby en ik denk Abby ook met haar dagje uit. Abs is echt mijn moeders hondje en is nu begrijpelijk erg van slag. Dit was ook voor haar een mooie afleiding!

Danny en Gina werden 3de!

En nog even met een cadeautje van de sponsor op de foto

Na de prijsuitreiking reden we nog even naar ons weekendhuisje om de spulletjes te halen en daarna begonnen we weer aan de lange reis terug. Genoten hebben we gelukkig ondanks alles met volle teugen! Maar we waren ook weer blij dat we weer naar Vlaardingen terug reden, terug naar de andere hondjes, terug naar Mark en het belangrijkste terug naar mams... Want het was toch wel pijnlijk dat mijn moeder hier niet bij aanwezig kon zijn......

Mijn moeder is inmiddels weer een week verder na haar eerste chemo. Haar conditie was voor de chemo al heel erg achteruit gegaan en die chemo deed daar nog even een schepje bovenop. De moeheid, dat vindt ze nu echt het ergste. Maar we gaan door! Op facebook schrijven we wat vaker kleine updatejes, wil je meer lezen, dan kun je gewoon vriendjes met ons worden op facebook (Maaike Kort of Marijke Kort-Bakker).

20 september 2012 Pfff, weet even niet waar ik moet beginnen.... Enkele weken terug werd mijn moeder midden in de nacht wakker van hevige pijn in haar buik. Omdat het maar niet minder werd en omdat het zo ontzettend heftig was, belde mijn pap de huisartsenpost. Zij probeerden mijn pap af te wimpelen met het advies "Ach, twee aspirientjes erin en een warme kruik tegen de buik houden en gaat u dan morgen maar naar uw huisarts." Gelukkig liet mijn vader zich niet zo makkelijk afschepen en even later zaten ze dus bij de huisartsenpost. Er werd gedacht aan nierstenen en met zware pijnmedicatie mocht mijn moeder weer huiswaarts keren. Toch een dag later naar de huisarts, maar die bleef bij deze diagnose. Dat mijn moeder zich echt niet goed voelde, dat hoorde er bij, we moesten maar in ieder geval een week afwachten en na die week weer even een plasje inleveren en dan was het vast allemaal weer goed.

Maar het werd niet beter en mijn moeder drong aan op een echo. Op 4 september in de ochtend kreeg mijn moeder een echo. Daarop was te zien dat er wat veel vocht in de buik zat, maar verder werd er nog niet veel verteld. Na die echo is mijn moeder bijna dagelijks het ziekenhuis in geweest voor onderzoek (scan, bloedtest, biopten). Dit alles vanuit Rockanje, waar zij "lekker" vakantie aan het vieren zijn.

Sinds gisteren weten we de diagnose. Mijn moeder heeft eierstokkanker. In eerste instantie denk je "Nou, hup, haal die dingen eruit, dan zijn we daar van af!" Maar dat het zo simpel niet is, dat weten we inmiddels ook. De genezingskans is 30%...... Mijn moeder gaat volgende week starten met chemo. Dit moet drie maal, dan een scan, een operatie en dan weer drie maal chemo. De oncoloog zei: "Het is geen makkelijke weg, maar de enige mogelijke!" Waarop mijn moeder zei: "We gaan er voor!"

Mijn beide schoonouders en vele anderen hebben bewezen dat het mogelijk is om kanker te verslaan. Ik hoop zo dat mijn moeder ook aan dit rijtje van succesverhalen mag worden toegevoegd!

De oplettende lezer snapt nu ook beter mijn zin over de KNJV-proef in Bleiswijk hieronder: "...en eenmaal bij de wachtkamer liepen de tranen over mijn wangen, alle emoties van de afgelopen tijd -niet enkel van dit A diploma- kwamen er tegelijk uit." Mijn moeder kon er die dag niet bij zijn, want ze lag in het ziekenhuis wegens het nemen van biopten. Ik wil dan ook heel graag de mensen die ik die vrijdag in Bleiswijk om mij heen had heel erg bedanken, jullie hebben mij er doorheen gesleept! Marian, die -ondanks dat Fee er na de eerste proef uitlag- toch de hele dag tot aan de sleep met mij is opgelopen, om mij en Holly te steunen! Marian, je bent super! Dank je! En Jet en Mariska, die mij o.a. opwachtten na de sleep en een arm om mij heen sloegen toen ik dat het hardste nodig had. Dank jullie wel!

En nu? Nu gaan we vechten! Mam, zoals je zelf al zei : WIJ GAAN ER VOOR!

15 september 2012 Gisteren hadden Holly en ik de KNJV-proef in Bleiswijk. In mei en juni vonden Holly en ik elkaar weer terug na een dipje en gingen we weer helemaal de goede kant op. In juni resulteerde dat in een mooi A-clubdiploma, waar ik zo blij mee ben! Helaas kreeg Holly een bicepspeesblessure niet lang (half juli) na dit mooie resultaat en dat betekende dat onze stijgende lijn ineens weer werd stopgezet. Ze mocht vier weken niks doen en na die vier weken totale rust (enkel dus plas- en poeprondjes), mochten we voorzichtig weer wat gaan doen. Hmmm, onze eerste KNJV proef was op 25 augustus in Enkhuizen, ik hoopte zo dat we dat gingen halen.

Net voor de proef hadden Holly en ik weer twee keer zelf wat getraind, maar alles wat we voor ons eerste A'tje hadden opgebouwd, leek een ver verleden.... Holly's zelfvertrouwen was weer flink gekelderd en het mijne daarom ook. Omdat Holly een ontzettend gevoelig hondje is, is mijn stemming enorm belangrijk voor ons resultaat op zo'n proef en je raadt het al, het ging dus niet zoals het hoorde te gaan. Ja, de C- en B-onderdelen doorliep ze prachtig, daarin is ze echt heel stabiel, maar bij de A, daar is het zelfvertrouwen juist zo belangrijk, het weggaan van mij, dat leverde weer problemen op... Afijn, de dirigeer was onvoldoende omdat Holly niet goed reageerde op de fluit, ze kwam onzeker ingelopen in plaats van snel stoppen. Ons bekende probleempje. Toch bijna bij het zitpunt, maar de keurmeesters vonden het toen terecht genoeg geweest.

Daarna de volgende KNJV-proef op 3 september in Leidschendam, Vlietland. Nog steeds niet veel getraind, maar weer een mooie C en B en weer door voor het dirigeren. Ze begon hoopvol, in 1 streep naar het zitpunt, maar op de fluit weer diezelfde reactie en nu zelfs veel heftiger, ze kwam op me afgestormd op het 4de fluitje. De keurmeester zei me "Het positieve is dat je hondje wel ontzettend van je houdt!" Ja, ik weet het........

Moedeloos geworden vroeg ik me af of het dit seizoen nog zin had om voor die A te gaan. Maar ik heb toch zo'n super trainer!! Hij stelde direct voor om die zondag extra met Holly te trainen en op maandag was weer de eerste les van het winterseizoen. Dus twee lessen om te bekijken of Holly en ik nog voor de A moesten gaan. Ik had ergens de stille hoop dat hij me zou zeggen, dat ik het beter niet kon doen en maar gewoon voor de B moest gaan  Maar na de les van maandag zei hij "Je gaat er gewoon voor! Ze kan het!" En eerlijk is eerlijk, ze heeft mooi werk laten zien op beide trainingen.

Dus gisteren gingen we er weer voor. Ik rekende eigenlijk nergens meer op, was er van overtuigd dat de dirigeer voor Holly niets anders was dan het C-onderdeel "uitsturen en komen op bevel"... Maar op het eerste fluitje stopte ze als door een wesp gestoken en keek me hoopvol aan, daarna nam ze een keurige lijn aan en op het tweede fluitje stopte ze ook weer direct en op het derde en vierde ook en waren we bij het zitpunt!!! Ze mocht door en in twee commando's was ze bij de duif! Nu nog de sleep, ook daar zag ik erg tegenop, we hadden weinig gesleept en de slepen die ze maandag op training moest doen, daarvan ging er 1 goed en 1 niet.... Dus daar stond ik weer, te hopen dat ze het goed zou doen, maar met in mijn achterhoofd dat het ook zo maar eens niet zou kunnen lukken... Ik durfde niet te kijken naar het eerste deel van de sleep waarbij je je hond dus een heel stuk kon zien gaan, maar de keurmeester zei "Kijk nou toch hoe prachtig je hondje voor je aan het werk is!" Toen moest ik wel kijken. En ja, dat was mooi! Holly verdween uit zicht en even later kwam ze terug met de eend. Ik kon het toen nog droog houden, maar terwijl ik terugliep naar "mijn supporters" schoten er allerlei gedachtes door mijn hoofd en eenmaal bij de wachtkamer liepen de tranen over mijn wangen, alle emoties van de afgelopen tijd -niet enkel van dit A diploma- kwamen er tegelijk uit.

Ik ben zo trots op mijn meisje, ze heeft het geflikt, we hebben het gehaald! Met 92 punten en een 1ste prijs mochten we ons allereerste KNJV A diploma in ontvangst nemen!

Jet, dank je wel voor de foto!

11 september 2012 Terwijl mijn ouders genieten van het strand van de Maasvlakte (ze zitten 2,5 week in Rockanje), genieten Mark en ik van het "strandje" van de Waterweg. De honden zwemmen daar heerlijk in (op het oog) schoon water en worden daar zo lekker zacht van. Met grote regelmaat zwemmen de honden daar naast de zwanen, zoals ook op de foto van 6 september te zien is. De zwanen lijken er geen last van te hebben en de honden laten ze netjes met rust. Op een enkele gekke bui van Liz na dan, als ze ineens in haar koppie heeft dat een zwaan misschien ook wel wil spelen Voor de afwisseling lopen we natuurlijk ook nog wel eens ergens anders. Afgelopen zaterdag liepen we bij de Olsthoornplas aan de rand van Vlaardingen richting Schipluiden. Daar loop je langs de koeienweides en ook dat gaat meestal prima. De koeien kijken nieuwsgierig toe en de honden lopen gewoon langs. Op wederom die enkele keer na dat Liz ineens in haar koppie heeft dat de koe gedag moet worden gezegd. Maar de boeren zijn daar om duidelijke redenen niet van gediend en gelukkig laat Liz zich heel makkelijk terugroepen. We konden het alleen niet weerstaan om het drietal even met zo'n mooie typisch Hollandse dame op de foto te zetten. Op de foto is goed te zien hoe dicht het wandelpad langs de wei ligt, enkel door een smal greppeltje gescheiden.

Liz, Jas en Bol met "Bertha21"  

6 september 2012 Nu er verhalen rondgaan dat er in het Lage Bersche Bos, het Hoge Bergsche Bos en nog meer van onze favoriete wandelgebieden gif gestrooid is door een hondenhater, zijn Mark en ik de Waterweg weer eens opnieuw aan het ontdekken. Het drietal (Jasper, Holly en Lizzy) vindt dat een uitstekende keuze en geniet met volle teugen van het afwisselende terrein van bos, gras, strand en water. Hoewel ze het erg naar hun zin hebben, is het niet altijd fijn wandelen daar. De wandelpaden worden namelijk continu doorkruist door fietspaden en auto-aanrijroutes voor parkeerplaatsen. Je moet de tijd dus zorgvuldig uitkiezen, want in spitsuur is het bijna niet te doen. Maar daarbuiten is het heeeeeeeeerlijk!

Lizzy, Holly en Jasper aan de Waterweg

3 september 2012 Hmmm, wat zal ik er eens van zeggen. Vandaag de KNJV proef in Leidschendam, Vlietlanden. Holly deed de C- en B-proeven keurig, enkel wat puntjes laten liggen op het kort apport, het konijn was wat zwaarder dan ze verwachtte en een hond die heel zacht is in de bek kan dan even moeite hebben met oppakken. Dus een 8. Verder enkel 10-en, dus een B met 78 punten en we mochten weer door.

We waren als 1-na-laatste met dirigeren. Heb haar uit zicht weggelegd en ben zelf gaan kijken naar de andere deelnemers. Toen we bijna aan de beurt waren, ben ik haar op gaan halen en even lekker met haar gaan spelen. Ze was blij, dus we hadden er zin in! Ze liep een super eerste lijn, bijna tot op het zitpunt, maar op de zitfluit begon direct de onzekerheid weer toe te slaan. Na vier keer handelen kwam ze weer als vanouds op me afgesjeesd. Ik kon maar 1 ding uitbrengen en dat was een scheldwoord dat ik hier niet zal typen....

Het is toch niet te geloven. Je hondje gaat als een trein op training, haalt in juni een mooi A diploma, raakt geblesseerd en kan een krappe maand niks doen, je begint dan weer voorzichtig en je bent gewoon weer tien stappen terug in je training..... Het is zo ongelooflijk frustrerend te weten dat je hondje het kan, maar dat het er op zo'n proef maar niet uit wil komen.

Twee andere Flatjes hielden de eer van ons ras hoog en slaagden wel voor hun A-diploma. Marian met Holly's grote vriendin Fee haalden hun eerste A en Hans met Zelda haalden hun tweede A. Allebei van harte!!

1 september 2012 Vandaag vierden we de verjaardag van mijn moeder (op 28 augustus echt jarig) in het Oeverbos aan de Waterweg met mijn beide ouders, mijn broer met vriendin en de drie kinderen, Mark en ik en zeven van de negen Flatjes. Het was heerlijk!

Abby, Hera, Lizzy, Holly, Jasper, Fenna en Phoebe

Mijn ouders met 7 van de 9 Flatjes

Mijn nichtjes Jascha en Marijn en neefje Daco bij Mark op schoot

28 augustus 2012 Zaterdag de KNJV proef in Enkhuizen, altijd een prachtige locatie en een gezellige sfeer. Zo ook deze zaterdag! Zoals elk jaar zorgde de markeer wederom voor vele onvoldoendes, maar mijn moeder met Abby en ik met Holly kwamen er doorheen! Holly markeerde voor een 10 en werkte het ook voor een 10 af, maar de keurmeester vond haar op post iets te veel op scherp staan, dus een 9. Abby maakte het nog even spannend, stak iets te vroeg in, ging door en had hem toch vrij vlot, maar de keurmeester gaf er een 6 voor. Evengoed heel blij, want een 6 is altijd beter dan een onvoldoende  De overige proeven werkten we allebei met 9's en 10-en af, dus mijn moeder haalde haar zo felbegeerde diploma met minimaal 68 pnt voor de MAP's en ik mocht weer door voor de dirigeer.

Holly heeft duidelijk een klap gehad van haar 4 weken rust, haar conditie is gewoon niet meer optimaal en ze lag dus zelfs af en toe met de oogjes dicht in de wachtkamers. Afgelopen week hebben we voor het eerst weer heel voorzichtig met haar getraind en ik mocht er dus ook niet te veel van verwachten. De dirigeer ging op zich best aardig, ze luisterde best, maar kwam op de zitfluit toch iets te veel inlopen, stopte wel, maar het niet direct reageren was na 4 keer reden voor de keurmeesters om hun boekjes omhoog te doen, net toen ze rond het zitpunt kwam. Jammer, maar ja.

Maar, na thuiskomst liep mijn wijfie nog steeds goed na een paar uur in de auto te hebben gelegen!!!!!!! En daar ben ik toch echt wel super blij mee!!! Eindresultaat van de dag: Holly KNJV-B met 76 pnt. Abby KNJV-B met 72 pnt EN de 2de prijs!!! Van harte mam!

19 augustus 2012 Vandaag dus de certificaatdag in Almere! Allereerst even dit: door de goede organisatie verliep de dag gesmeerd en hebben de honden geen enkele last ondervonden van het warme weer. Overal was schaduw, nat koel gras en water om in te zwemmen. Rond 11 uur waren Liz en ik al klaar met alle C- en B-onderdelen! Ik weet zeker dat mijn Liz het beter had dan de honden die bij Mark waren thuisgebleven.

Lizzy deed iets wat we nog niet eerder hebben meegemaakt en dat kostte ons het B-certificaat. Bij de markeer kon ze zich niet inhouden en "sprong" in. Ik zei heel (!) zachtjes "hé" en na een halve meter dook ze in elkaar alsof ze ineens besefte wat ze nu deed. Ze was zo onder de indruk van haar foutje dat ze daarna pas na twee commando's vertrok naar de dummy en net een cm of 20 boven de wind langs de dummy schoot. Diepte was ze kwijt en dus een dikke 0.... Na wat zoekwerk vond ze hem gelukkig wel, fijn voor haar zelfvertrouwen, want mijn Liz is net als haar moeder een grote softie. Helemaal blij dat ze hem gevonden had, kwam ze hem als een speer model afgeven. De overige B-onderdelen deed ze keurig: over water als een trein en dus een dikke 10 en verloren zoek idem dito, maar struikelde bij terugkomst over de tas van de keurmeester en zat daardoor niet snel genoeg, dus een 9. De C-onderdelen gingen met wisselend succes, maar waren allemaal voldoende Ondanks dat de B niet binnen kwam, was ik wel blij met wat ze heeft laten zien, vooral de snelheid van de B-proeven vond ik heel mooi van haar. Toch weer leuk, zo'n dagje uit met mijn Liz!

Zus Luna van Mariska haalde een mooi B-certificaat en hield daarmee de eer van de familie hoog. Ze werd gedeelde 3de, was helaas net een paar maandjes ouder dan het andere hondje en viel dus niet in de prijzen. Maar toch Maris: knap gedaan en van harte!

Maar de klapper van de dag is toch echt wel onze Fenna!!!! Zij werd na drie weekjes training "gewoon" even 1ste in de B met 75 punten! Wat ontzettend gaaf hè en wat een super hondje is zij toch! Pap, van harte!!!! Fenna, 9 jaar oud, 4 weekjes bij ons in huis, 3 weekjes in training en dan even de 1ste prijs wegkapen! Doe haar dat maar eens na

Een trotse pap!

18 augustus 2012 Weer even leuk nieuws op de site: Yonas werd afgelopen maandag 12,5 jaar. Super dat deze vent nog steeds in ons midden is. Hij geniet nog van het leven en zijn ogen gaan nog steeds glinsteren als de dummy tevoorschijn komt. Op elk wandelingetje mag hij daarom een dummy meedragen en dat vindt hij het einde

 

Holly is afgelopen maandag weer "goedgekeurd" door de dierenarts en langzaamaan gaan we de belasting op haar voorpoot weer wat opvoeren. Ze mag weer loslopen en dat doen we dus ook, maar nog wel met beleid. Als moeder Holly en dochter Lizzy ineens samen de gekte krijgen, dan wordt Holly alsnog per direct aangelijnd, want dat vind ik nog te veel van het goede. Nog even en ook die racemomentjes mogen weer, maar nu niet. Ze heeft wel weer gezwommen en jeetje, wat vond ze dat heerlijk, na 4 weken enkel maar blokjes om aan de lijn. Ik kijk uit naar onze proeven samen, heb er echt zin in.

Gisteren was de laatste training van het zomerseizoen bij Sander. Ik durfde Holly nog niet mee te nemen naar de training, dus voor de allerlaatste keer mocht mijn Liz mee. We hebben genoten, wat een heerlijk weer was het. Het was warm, maar bij de Groene Kathedraal is het altijd koel  Liz heeft tweemaal een sleep zelfstandig opgelost en daar was ik wel het meeste blij mee. Liz besloot namelijk een paar weken geleden dat ze echt totaal niet meer wist wat "sleep" betekende en deed niks meer met de neus als ik "sleep" zei en bleef maar een beetje rondhangen. Nu is ze uit zicht verdwenen en kwam pas weer terug met eend! Okee, niet vlekkeloos over de sleep gelopen, maar dat ze het zelf oploste, dat vond ik voor nu voldoende en het belangrijkste. Verder wat gemarkeerd op land, van de steiger af te water en wat lijnen gelopen. Ja, het behoeft hier en daar wel verbetering, maar ik vond mijn Lizje best weer knap.

Ik heb genoten van het afgelopen trainingsseizoen: een super trainer, een onwijs gezellige groep en heel gaaf hondenwerk, elke keer weer!

Afgelopen dinsdag zijn mijn ouders lekker met de twee kleindochters naar het Dolfinarium geweest. Hun vier Flatjes waren daarom de hele dag bij ons. Dat wil zeggen dat er in dat leuke bovenwoninkje van ons dus NEGEN Flatjes rondliepen! Ze zijn natuurlijk wel vaker met zijn allen bij elkaar, maar dat is dan meestal bij mijn ouders thuis. Ach, ze waren goed uitgeweest, dus in huis lekker rustig.

Acht van de negen lekker dicht bij ons. Alleen Freya mist op het plaatje, zij ligt vaak ergens in een donker hoekje (onder tafel, onder het bureau, etc.).

Morgen doen Lizzy en Fenna mee aan de certificaatdag van de Flatjes in Almere. Het belooft een stikhete dag te worden, maar in Almere is gelukkig schaduw en water zat, dus het is daar voor mijn Liz vele malen lekkerder dan hier bij ons thuis. Ik had Lizzy in een stoere bui ingeschreven voor de A. Het dirigeren ging lekker, de slepen liep ze strak, ik had er vertrouwen in. Maar nu met ons huidige sleepdipje gaan we beter maar gewoon alleen voor de B. Dat zal met dit warme weer al moeilijk zat worden, want als Liz het warm heeft, wil ze wel eens een beetje rebels doen bij het water en er lekker in blijven liggen Ach, Liz heeft pas drie diplomadagen gelopen, dus gewoon wat ervaring opdoen is ook wel verstandig. Ik ben ook zo benieuwd hoe Fenna het doet. Ze is als jonge hond wel getraind, maar natuurlijk niet precies voor onze diploma-onderdelen. In de korte tijd dat ze hier nu is, heeft ze al zoveel bijgeleerd. Sinds een week zwemt ze nu ook blind over en ook een blinde diepe verloren zoek lukte de afgelopen week een aantal keren heel goed. We maken ons geen illusies, ze beheerst de oefeningen uiteraard nog niet volledig. Ik hoop dat ze in ieder geval een leuk C-certificaat mag halen, zodat mijn pa met haar een workingtest mag lopen. We gaan het zien morgen.

11 augustus 2012 Iedereen heel erg bedankt voor de lieve woorden. Langzaamaan beginnen we te beseffen dat het echt voorbij is, Nikki zal niet meer hevig kwispelend met een knuffel in haar bekkie op ons af komen lopen, ze zal geen streken meer uithalen, ze zal niet meer heftig spelen met zusje Tess.... Wat blijft zijn de herinneringen aan dit korte leventje...

Mama Abby was op de laatste dag van Nikki's leven erg van slag. Ze heeft voor het eerst in haar leven lelijk gedaan tegen Hera, gewoon omdat Hera iets te dicht bij Nikki in de buurt kwam. Onvoorstelbaar hoe honden zoiets toch aanvoelen. Toen Nikki was ingeslapen en in haar mandje lag, is Hera bij haar in de mand gekropen en heeft een hele tijd stijf tegen Nikki aangelegen. Dan krijg je toch tranen in je ogen.... Fenna heeft het allemaal maar zien gebeuren en deed er niet zo veel mee en Phoebe ging ermee om zoals met bijna alles in haar leventje: ze snuffelde even aan Nikki en ging daarna weer verder in haar eigen wereldje. Mijn honden zijn de zondag voor Nikki's afscheid nog even bij haar geweest. Holly en Lizzy hebben Nikki nog even een flinke wasbeurt gegeven, zoals zij dat het beste kunnen.

Ons roedeltje heeft twee weken uit tien honden mogen bestaan en sinds afgelopen maandag is dat weer "gewoon" een roedel van negen. Hoe lang dat zo mag blijven, is de vraag. Hoewel het met Yonas sinds de laatse aanval (8 juli) echt super gaat, weten we wel dat hij een hond van de dag is. Nu de temperatuur de afgelopen dagen weer iets hoger is, heeft hij het ook weer wat zwaarder, maar wat een energie heeft hij nog en wat een kop zit er toch nog op! Ongelooflijk, we hebben al drie keer bijna afscheid van hem genomen, maar elke keer heeft hij aangegeven dat zijn tijd nog niet was gekomen. Maandag de 13de is hij alweer 12,5 jaar!

Fenna voelt zich inmiddels helemaal thuis bij mijn ouders en is twee keer meegeweest naar mijn training bij Sander. Vanwege de vakantieperiode waren de groepen wat kleiner en mocht mijn pap gewoon meetrainen. Wat een natuurtalentje, die Fenna! Alle wild wordt zonder problemen geapporteerd en zittend afgegeven, markeren doet ze netjes en memories snapt ze ook al. Zelfs vooruitsturen, zitten op de zitfluit en dan een zijwaarts lijntje naar een markeer, deed ze prima! Een echte verloren zoek of blind over water is nog net wat te moeilijk, maar wie weet wat we deze dame nog kunnen leren. Ze geniet in ieder geval met volle teugen en wij dus ook.

Om mij heen haalt iedereen hun felbegeerde KNJV diploma's. Heel gaaf natuurlijk, maar ik zit hier maar.... Mijn Holly is geblesseerd. De diagnose is een bicepspeesblessure en dat kan twee kanten opgaan: of de voorgeschreven rust doet haar goed en de pees herstelt of de pees is zo ver heen, dat opereren de enige optie is... Volgens de dierenarts waren we er vroeg bij, omdat Holly alleen maar mank liep na zware inspanning. Inmiddels hebben we er nu bijna vier weken rust opzitten. De eerste drie weken mocht ze alleen maar een plas- en poeprondje en kreeg ze dagelijks ontstekingsremmende pijnstillers. Nu lopen we sinds een paar dagen een half uurtje aan de lijn. Holly vindt het helemaal niks en snapt er geen snars van. Okee, ze heeft zich er inmiddels bij neergelegd, maar de eerste anderhalve week waren eerlijk waar een ramp! Ze stuiterde letterlijk door het huis en vond het vreselijk om alleen achter te blijven als we met de anderen weg waren en dat heeft ze ook flink laten horen aan de buren... Maandag gaan we op controle en horen we hoe we verder gaan. Ik hoop zo dat ze toch nog een KNJV proef mag lopen. Maar ja, we hebben inmiddels dus ook al vier weken niks getraind. Zo balen, want we gingen zo lekker! Het enige voordeel hieraan is dat ik met Lizzy naar Holly's trainingen mocht komen en zo doen Lizzy en ik ook nog eens wat

6 augustus 2012 Vanmorgen is onze Nikki ingeslapen. Ik heb er geen woorden voor... Het voelt zo onaf, zo oneerlijk en het doet zo ongelooflijk veel pijn.... Anderhalve week na het vaststellen van de ziekte kanker, was ons meisje de strijd al aan het verliezen. Het enige wat we nog voor haar konden betekenen, was haar op een waardige manier te laten gaan. Ze was zo lief, zo lekker eigenwijs en een eeuwige kwispelaar. We missen haar...

2 augustus 2012 Toen Nikki nog een klein pupke was, heb ik mijn vader een Nikki-dummy cadeau gedaan. Een "volwassen" dummy voor als ze later groot zou zijn..... Vandaag hebben we haar dan eindelijk met haar eigen dummy op de foto gezet.

29 juli 2012 Vandaag even wat fotootjes gemaakt van Nikki en ook een groepsfoto van alle tien saampjes. Ze staat er echt op zoals ze is: lief, blij, een beetje gek en lekker eigenwijs. Nikki, Nikkepik, wat zullen we je missen.....

27 juli 2012 Nou, even iets meer over Nikki. We hadden een afspraak staan voor Nikki om gesteriliseerd te worden. Dat zou dus afgelopen donderdag, gisteren dus, gebeuren. Ongeveer anderhalve week terug voelde mijn moeder ineens een bultje bij Nikki's achterste rib, maar verder niks aan de hand, dus misschien een kneuzing ofzo. Een week geleden wilde Nikki niet meer zo lekker eten, maar buiten was ze gewoon vrolijk, niets aan de hand dus, zo leek het. En eten is bij Nikki altijd al een issue geweest.

Zondag gingen mijn ouders Fenna halen in Duitsland en toen ze op de terugweg langs mij reden om Fenna te showen, zei mijn moeder ineens "En je moet ook even naar Nikki kijken....." Nikki ziet Mark en mij en is natuurlijk lekker door het dolle. Helemaal blij springt ze de auto uit en ik zie hem gelijk zitten: een megabult aan haar laatste ribben. Heel snel gegroeid dus in 1 week tijd....

Gelijk overleg gepleegd met de arts waar we de afspraak hadden voor de sterilisatie, want als dit was wat we dachten dat het was, dan hoefde die sterilisatie niet meer..... Wat zijn we super opgevangen: tuurlijk kon eerst de bult worden nagekeken! En toen moesten we wachten tot donderdag. Nikki at steeds minder en wilde eigenlijk ook niet meer zo graag wandelen.... Nou, de bult werd aangeprikt en helaas was het heel snel duidelijk dat het om een histiocytair sarcoom ging en wel in de meest agressieve vorm.... Wat een klap in je gezicht...

Na dit nieuws zijn mijn ouders weer huiswaarts gekeerd, totaal verslagen.... Nikki krijgt nu pijnstillers, ze is weer vrolijk en wil weer wandelen, de bult geeft haar dus echt veel pijn. Ook eet ze weer! Ik hoop dat ze op deze manier nog eventjes een mooie tijd mag hebben.

Sommige dingen gebeuren volgens mij echt met een bepaalde reden en verklaar me maar voor gek, maar ik geloof dus heilig dat Fenna niet toevallig op ons pad is gekomen, maar dat zij in ons leven is gestapt om het afscheid van onze Nik iets draaglijker te maken.... straks...

26 juli 2012 Wij hebben besloten om nu geen tweede nestje met Abby te fokken. Onze Nikki (uit Abby's eerste nestje) is ernstig ziek, kanker, nog geen 20 maandjes oud. Meer hierover later.

24 juli 2012 Wat is Fenna een leuk hondje! Vandaag was het tijd voor de metamorfose Het heeft me twee uur gekost, maar ze ziet er weer tiptop uit.

Voor de trimbeurt

Na de trimbeurt

Ze heeft het allemaal braaf ondergaan

22 juli 2012 Zojuist zijn mijn ouders weer in Vlaardingen gearriveerd. Natuurlijk reden ze even met hun nieuwe aanwinst bij ons langs. En jeetje, wat is ze leuk!! Heel open, heel vrij en heel blij kwam ze gelijk naar Mark en mij toegelopen. Daarnaast heeft ze een mooi donker kleurtje en ze luistert ook nog eens heel goed. Pap, mam, van harte met de komst van Fenna! Ik hoop dat we nog een aantal mooie jaren met haar mogen beleven!

21 juli 2012 Vandaag waren Liz en ik lekker in Hellevoetsluis waar we met een klein groepje (7 man, 8 Flatjes) van het Flatcoat Forum een heerlijke strandwandeling hebben gemaakt. Liz en ik hebben genoten! Mijn moeder en Abby waren met Mariska en Luna (Jackanape's Lucky at Love) op de workingtest van de NLV in Heerle. Beide deden mee in de B1 en hebben goed hun best gedaan! Abby haalde met 79 pnt haar wt certificaat en Luna met 76 pnt! 'k Ben natuurlijk erg trots op ze! Een trainingsmaatje van Luna en Abby, Milton, haalde maar liefst 91 pnt en een 2de prijs. Jet van harte!! Trainster Sas mag trots zijn op haar cursisten

Morgen gaan mijn ouders "even" op en neer naar Duitsland. Als je wil weten waarom, moet je de site de komende dagen in de gaten houden

15 juli 2012 Yonas heeft ons helaas een tweede angstig moment gegeven. Op zondag 8 juli zou ik met Holly meedoen aan de diplomadag van de Goldens in Heerle, maar de dag is anders gelopen dan we gedacht hadden. 's Ochtends vroeg toen ik de honden ging uitlaten, schoot Yonas vrijwel direct in een spasme. Hij zette geen stap meer. Snel even de andere honden laten plassen en poepen en toen in mijn eentje geprobeerd om hem op te tillen en dan maar zo mee te nemen terug naar huis. Dat lukte een stukje, maar echt ver kwamen we niet. Dus weer neer gezet. Hij deed een paar stappen, maar hij had het zo benauwd dat hij na een paar meter gewoon neerviel en gelijk op zijn zij ging liggen. Ik knielde bij hem neer en belde in tranen Mark uit zijn bed. Die kwam gelijk (hoewel het een eeuwigheid leek te duren) en samen hebben we hem weer naar binnen gedragen. In een poging om hem meer lucht te geven, zit ik met mijn hand in zijn bek en in een reflex doet hij op volle kracht zijn kaken op elkaar.... Met mijn duim tussen zijn kiezen... Ik heb het uitgegild, denk dat de buren ook gelijk wakker waren. Het bloed stroomde op volle kracht uit mijn duim... Wat een pijn in mijn duim en geen proef, maar dat is het ergste niet. Ben bang dat we steeds dichter bij de beslissing voor Yonas komen.... Die zondag hadden we ook eigenlijk besloten dat we maandag afscheid van Yonas zouden gaan nemen. Maar maandag stond hij weer zo vrolijk naast me, dat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om hem "weg te brengen"..... Inmiddels zitten we een week verder en Yonas is er nog steeds, geen spasmen meer gehad en dat is denk ik mede dankzij het waardeloze weer. De kou doet hem goed.

Op de diplomadag zijn wel twee andere Jackanape's Flatjes geweest. Floyd (J's Feeling Lucky) en Tess (J's Bubblegum) zetten hun beste beentje voor. Floyd haalde zijn B diploma en Tess haalde haar C! Van harte gefeliciteerd beide!

Voor degene die zich zorgen maken over de kwaliteit van Yonas zijn leven: hij geniet nog elke dag! Hij ligt lekker op zijn knuffels te soppen, hij rolt uitgebreid door zijn mandje, hij staat nog te springen voor zijn etensbak en van de week heeft hij ook nog eens warm wild geapporteerd! Ik liep donderdag met hem hier door het parkje en hij huppelde naast me met de sleutelbos in zijn mond. Ineens tekende hij op iets in de bosjes. Hmm, doet hij wel vaker, 'k had eigenlijk geen zin om hem te laten snuffelen daar, maar hij tekende meer dan op zomaar een lekker luchtje! Ik pak mijn sleutels van hem aan en besluit toch maar om hem zijn neus te laten volgen. Zo hé, bofte hij even. In de struikjes lag een echt pas net overleden dikke duif, nog warm en al. Ik zei "apport" en Yonas kwam er trots mee aangelopen, da's nog eens een leuke verrassing voor een jachthond in hart en nieren! Yonas was helemaal het heertje

Vandaag is het feest hier, want onze Freya viert haar 9de verjaardag!!! Ik vind dit zo'n bijzondere verjaardag, misschien nog wel specialer dan de 12de van Phoebe anderhalve week geleden. De faktor "pech" loopt namelijk als een rode draad door Freya's leventje....

Freya kwam als pupje van 9 weken zo ons leven ingestapt, dapper en zelfbewust onderging ze de reis van Engeland naar Nederland. Wat een super pupje was ze, ontzettend leergierig en heel slim. Ze nam alles als een spons op en had een drive waar je U tegen zegt! Klein en fijn van stuk, maar groots in aanwezigheid, gewoon omdat ze voor me door het vuur ging, al vanaf die hele jonge leeftijd.

Werken zit haar duidelijk in het bloed, want ze wilde niets liever en ook nu gaan nog steeds haar oogjes fonkelen als ik haar aankijk terwijl ik een dummy in mijn handen houd. Die passie in die ogen, daar houd ik zo intens van. Ik denk, nee, ik weet zeker dat als we al die pech niet gehad hadden, dat mijn Freyaatje zo een A had kunnen halen! Het mocht niet zo zijn, tegen de tijd dat we weer echt konden gaan trainen, was er teveel verloren gegaan en zaten we met dirigeren niet meer op 1 lijn. Ja, op training wel, dat vond ze prachtig. Maar op diplomadagen, waarbij je pas op het end van de dag de dirigeer in mocht gaan, nee, dan was haar lijfje op en haar koppie vol. Zei ik dat ze rechts moest gaan, dan ging ze links. Ze maakte mij duidelijk dat ze dit (het dirigeren) niet meer wilde. Maar wat hebben we genoten van ons laatste seizoen samen en dat ze het wel degelijk nog kon, liet ze zien op de wt in Oldenzaal, waar ze haar eerste wt in de B2 deed en meteen ook haar allerlaatste wt ooit. Alle dummies kwamen binnen, niet allemaal even mooi, maar dat maakte mij niks uit, want ze vloog over het veld, ze straalde, dat vuur in die ogen, dat was er en dat was alles wat ik nog wilde van haar die dag.

Freya heeft mij iets prachtigs gegeven, mijn eerste eigen nestje. Ze was toen 2,5 jaar. Zelf vond ze het allemaal maar zo zo, maar ze deed alles wat een goede moeder behoorde te doen. Alleen ze was maar wat blij, dat er na 8 weken maar 1 zo'n zwart klein monstertje achterbleef

Vlak na het nest kwam echter de eerste echte tegenslag, een fikse e-coli besmetting, die veel te laat werd ontdekt en daardoor bijna haar einde betekende. De weg van herstel was een lange, maar het vuur in haar ogen zorgde ervoor dat we door vochten. Toen dat helemaal achter de rug was, kwam niet lang daarna de volgende tegenslag, de blessure aan haar achterpootjes. De buigpezen in de hakgewrichten waren ingescheurd en ontstoken. Meerdere operaties aan beide achterpootjes volgden en een complete benchrust van ruim 4 maanden was het gevolg. Helaas nog zonder echt resultaat. Er was een blijvende artritis in de hakgewrichten achtergebleven en prednison was het enige redmiddel. Dit ging een hele tijd aardig, tot augustus 2011. Haar hakken werden weer erg dik en toen zijn we begonnen met experimenteren met andere medicijnen. We hebben verschillende extreme opties uitgeprobeerd, maar voor de hakken deden ze weinig tot niks.... Wat ze wel deden, was een enorme aanslag op Freya's lichaam plegen. Haar vacht viel uit, overal.... Ik ben -tegen dokstersadvies in- acuut met experimenteren gestopt en heb geprobeerd gewoon met enkel de prednison alles weer onder controle te krijgen. Met Hella Mentjox besprak ik een kuur om Freya's lijf te ontdoen van alle gif en zo begonnen we aan een periode van homeopathische ondersteuning. Elke dag een pilletje voor de lever, een pilletje voor de nieren en een pilletje voor huid en vacht. Wat kan het smerig zijn als een hond gaat ontgiften, een lichaam vol groene bultjes en dat maandenlang. Wat moet er een troep in dat kleine lijfje hebben gezeten! Nu, juni/juli 2012, komt er weer een prachtig puppy-achtig donsje over haar hele lijf en dat heeft er voor gezorgd dat mijn Froutje op de leeftijd van 9 jaar nog een nieuwe bijnaam heeft verdiend. Voortaan gaat ze door het leven als Pluisje

Freya is een dapper klein meisje, hoe zij alles heeft doorstaan, ik vind het ongelooflijk. Die enorme flexibiliteit, dat aanpassingsvermogen en die wil om door te gaan, dat is echt kenmerkend voor haar. Ze is mij zo lief! Haar hakken blijven een beperking en daardoor hebben we dus het echte werk vaarwel moeten zeggen. Ik had dolgraag nog met haar een VUT-wedstrijd gelopen, maar tijdens het intrainen van de Groen&Grijs wedstrijd werd duidelijk dat ik dat niet meer van haar mocht verlangen. Geeft niks. Samen hebben wij onze draai gevonden en kunnen we aardig uit de voeten. Ze krijgt wat vaker 1-op-1 aandacht en dat vindt ze prachtig. We moeten haar wel echt tegen haarzelf in bescherming nemen, want ze wil nog altijd volle kracht vooruit!

Freya, Frou-Frou, Pluisje, vandaag is ze 9 jaar en ik ben daar zo blij mee!

Freya viert in stijl haar 9de verjaardag!!!

5 juli 2012 Door alle drukte helemaal vergeten te vertellen over de Groen (jong) & Grijs (oud) Wedstrijd van de FRC op 30 juni. Wat mij betreft een heel geslaagd evenement! Qua tijdsplanning is er zeker verbetering nodig, maar volgens mij hebben alle deelnemers en keurmeesters een mooie dag gehad. Het is zo leuk om de jonkies aan het werk te zien, lekker stout, maar met veel drive werd er gewerkt. Soms waren de voorjagers nog groener dan de groene hondjes, maar dat maakt zo'n dag juist extra waardevol. Je ziet dan eindelijk waar je dat eerste jaar voor aan het trainen bent en de keurmeesters en helpers waren bij elke proef zo vriendelijk om hond en voorjager te helpen tot succes en juist dat laatste heb je niet op een echte workingtest. De eerste prijs bij de groene honden ging naar een hondje (Dark Devotion Upper Star Utopy) dat mijn moeder met 7 weken ook getest heeft en toen werd het hele nest al als zeer talentvol bestempeld. Gaaf om te zien dat met de juiste begeleiding dit hondje dus waarschijnlijk ook echt ver zal komen. Hij heeft echt prachtig werk laten zien. De derde prijs, daar ben ik dan persoonlijk weer erg trots op. Nelson (of the Brightly Dunes) kwam als klein druk hummeltje bij mij trainen en was (en is soms nog steeds ) een hand vol. Voor trainer en voorjager een hele uitdaging. Om dan te zien dat hij op zijn allereerste wedstrijdje zeker zijn mannetje staat en de hele dag netjes heeft gewerkt en dat dat beloond wordt met een derde prijs, ja, dat vind ik geweldig! Mary van harte he!! Verder nog vele jonge hondjes gezien die mijn moeder en ik als pup hebben getest en ik heb echt van ze genoten zaterdag! Maar ook de grijze honden zorgden toch vaak voor een glimlach op je gezicht. Het tempo ligt vaak net iets lager, maar ze zijn soms net zo stout als de groene. Zo vertederend om een hond op hoge leeftijd met nog zo veel plezier te zien werken!! Hopelijk mogen we deze wedstrijd volgend jaar weer organiseren!

4 juli 2012 Phoebe is 12 jaar!!!! Onze grande dame in mini verpakking is 12 jaar geworden! Ze is wel duidelijk ouder aan het worden, maar als ze een vreemde hond tegen komt op de wandeling, dan is ze echt weer een jonge blom, staat de ander te versieren en geniet van de respons. Ons gebakkie, wat een lekker wijfie is ze toch! Ze vierde vandaag haar verjaardag in het Lage Bergsche Bos met bijna de hele roedel (Yonas en Freya waren thuis) en daarbij ook nog vriendinnetjes Tess en Mus. Ze heeft gezwommen, gerend en taart gegeten. Wat wil een Flatje van 12 nou nog meer Alle honden op training werden getrakteerd en Phoebe kreeg van Tess en Mus twee heerlijke verjaardagskluiven!

  Phoebe is zo'n schatje!   

Lekker zwemmen met die warmte, dat vindt ze wel wat!

Ready, steady, GO!!

28 juni 2012 Helaas, helaas, net een afbericht gekregen voor de KNJV proef in Lunteren. Wegens overinschrijving kan Holly niet mee doen. Aangezien wij direct toen het kon hadden ingeschreven, zal het wel gaan om het feit dat wij geen KNJV lid zijn. Dat zat er met de nieuwe regels om aan een MAP mee te mogen doen natuurlijk wel in. De KNJV proeven zullen overal wel overvol zijn. Tja, om nou een belachelijk bedrag aan lidmaatschapsgeld te gaan betalen, enkel en alleen om de KNJV B of A te kunnen bemachtigen.... Daar moet ik nog eens heeeeeel hard over na gaan denken... Misschien houden we het maar bij de wt's en diplomadagen van de rasverenigingen.

21 juni 2012 Het was weer even geleden sinds de laatste update. Inmiddels ben ik weer wat van mijn roze wolkje afgedaald, de training met Holly gaat gewoon door en we hebben echt nog genoeg te trainen, ook al is die A nu binnen Maar dat roze wolkje blijft wel om ons heen hangen hoor, ben nog steeds dolblij met ons eerste A-diploma!

Onze Jasper is voor de tweede keer opa geworden. En wel in Denemarken, waar Noia op 12 juni beviel van zes prachtige pupjes van Jasper's zoon Qashie. Annette (Bouncer's) van harte gefeliciteerd!! Noia is een zus van Pingus, de reu die wij voor Abby willen gebruiken.

Noia trots met haar kids

Onze Yonas heeft ons afgelopen zondag even flink laten schrikken. Yonas is nu ruim 12 jaar en met zijn ouderdom kwamen ook zeker de gebreken. Maar met een heel arsenaal aan pilletjes weet hij zich nog prima te vermaken. Dat koppie wil nog zo graag, maar wat we zondag hebben meegemaakt, daar werd ik echt een beetje stil van. Yonas heeft -naast wat andere kwalen- vooral last van zijn larynxspasme. Soms is er niks aan de hand en wandelt hij nog heerlijk dik anderhalf uur mee en haalt hij nog met het grootste gemak zeker 15 keer zijn balletje uit het water. Wat heeft hij dan een plezier! Bij thuiskomst ligt de hele roedel heerlijk te slapen, behalve Yonas, die zoekt altijd nog naar meer actie. Zondag wilden we hem weer graag meenemen op de wandeling. Een ampul valium is altijd mee, om indien nodig rectaal in te spuiten, mocht hij niet uit zijn spasme komen. Helaas raakte Yonas toen wij ver van de parkeerplaats waren in een spasme. Meestal komt hij daar na een tijdje vanzelf uit, dus we keken het eerst even aan. Hij ondergaat dat altijd rustig, dus er was (nog) geen reden tot paniek. Maar na een kwartier hebben we toch maar die ampul leeggespoten. De vorige keer werd hij na een minuutje of 20 na het legen van de ampul weer geheel ontspannen en was er niets meer aan de hand. Dit keer kwam hij er niet uit, hij had het zo benauwd. We hebben hem wat gekoeld en we bleven hopen dat de ampul zijn werk nog ging doen, maar helaas. We moesten hem naar de auto dragen, want lopen wilde hij niet. Jeetje, wat is die magere 30 kilo dan ineens zwaar, als je daar een dik half uur mee in je armen loopt. We hebben hem in de auto getild en zijn snel naar huis gereden. Thuis gekomen hebben we hem een tweede ampul gegeven en na toen nog eens 15 minuutjes ontspande alles en was Yonas ineens weer helemaal terug. Hij stond op, helemaal doped van alle valium, maar wilde wel direct zijn eten hebben, want ja, dat krijg je toch altijd na een wandeling! Nu kijkt hij je aan alsof er nooit iets gebeurd is! Tussen die spasmen door is hij nog zo goed en heeft hij nog zo’n waardevol leven, maar dit was echt even niet fijn… Yonas gaat inmiddels gewoon weer door alsof het voorval zondag nooit heeft plaatsgevonden, hij is stout, hij (vr)eet alles wat hij maar lekker vindt, hij speelt, hij rolt op zijn rug, ligt uren te soppen op zijn knuffeltjes en ga zo maar door. Yonas is volgens mij nog lang niet klaar hier! Voorlopig gaan we dus nog zeker door en we passen de diazepam doses maar weer aan.

Dan nog even iets over Duck (Roughcovers Golden Eye). Duck was een hond van Wim de Haas en echt zo eentje die je voor altijd in je hart draagt. Toen onze Tabor (Tabor vh Heutszpark) overleed en kort daarna ook onze Suzy (Camwood Misty Copper Another Way), bleef Yonas alleen achter en mochten wij tijdelijk Duck in huis hebben, zodat mijn vader weer even lekker kon trainen. Duck was een grote dame, heel groot van formaat welteverstaan, maar echt zo bescheiden als maar zijn kan. Ze was lief voor Yonas en later ook voor Jasper, die snel zijn intrede deed. Duck is van mei tot en met december 2004 een zeer gewaardeerd lid van onze roedel geweest. En een hond die acht maanden bij je in huis heeft gewoond, die vergeet je nooit! En de liefde was wederzijds. Ze is ons, en vooral mijn pap, nooit vergeten! Duck begon vorige maand wat te sukkelen en begin juni was de diagnose dan ook: kanker. Niet snel daarna ging ze hard achteruit en had ze pijn. Op 18 juni is ze ingeslapen... Duck, we zullen je nooit vergeten, bedankt voor de mooie tijd die je ons gegeven hebt! Wim en Attie, sterkte met het verwerken van dit verlies...

Duck (september 2007) in Denemarken, waar zij was voor de dekking met Trioaks Franklin

3 juni 2012 Ik kan het nog steeds niet geloven, maar het is echt zo! Vandaag heeft Holly haar A-diploma gehaald!!!

Vandaag was de diplomadag van de Goldens in Simonshaven en Holly en ik deden weer mee. Overleg met Sander gepleegd over wat ik nou in welke situaties het beste kon doen en wat in ieder geval vast stond, was dat ik Holly per direct terug moest halen als ze bij de dirigeer niet vlot genoeg vertrok. En dan dus een tweede keer inzetten. Maar goed, eerst maar eens die C- en B-onderdelen! En dat lukte! Toen naar de dirigeer en ja hoor, ze vertrok langzaam en onzeker, dus gelijk teruggehaald zoals afgesproken en opnieuw ingezet en hup, die tweede keer inzetten leverde een mooie strakke lijn richting zitpunt. Daar even wat bijsturen en we mochten door naar de duif en ook dat ging! Ik stond te janken toen ik de duif aanpakte! Wat was ik trots op mijn meissie en wat hebben we de laatste drie maanden veel moeten overwinnen om hier te komen!

En toen naar de sleep. Sinds de onderlinge wt op 4 maart heeft Holly in de trainingsgroep geen sleep meer in 1 keer goed gelopen. Ging ik zelf een sleep trainen, dan lukte het wel. Maar je begrijpt dat het vertrouwen voor de sleep ook heel magertjes was. Maar die Holly loopt hem gewoon en krijgt er ook nog eens een 8 voor!

Resultaat een A-diploma met 92 pnt en een derde prijs!!!! Mijn knappe Bolleke! Iedereen -in het bijzonder mijn mams- bedankt voor de support en de felicitaties! En Sander, bedankt voor de wijze raad en de super lessen!!

Holly's broer Djarno (J.'s Prime Time) haalde een mooi B-diploma en dat was zeker niet makkelijk. Van de -ik dacht- 54 B-kandidaten haalden slechts 14 een B. Dus Ron, een hele knappe prestatie en dus van harte gefeliciteerd!!! Holly's zoon Floyd (J.'s Feeling Lucky) strandde jammergenoeg op over water. Holly's dochter Luna (J.'s Lucky at Love) kwam ons nog even flink aanmoedigen, een echte familieaangelegenheid

26 mei 2012 Vandaag hebben we de proeven voor de Groen & Grijs wedstrijd ingetraind. We moesten hier en daar toch het een en ander omgooien, vanwege het mooie weer en de daarmee samenhangende drukte, maar ik denk dat we vijf hele leuke proeven bij elkaar hebben. Voor wie niet weet wat de Groen & Grijs is:

Groen & Grijs Wedstrijd. Op zaterdag 30 juni organiseert een aantal leden van de FRC voor de tweede keer de Groen & Grijs Wedstrijd.

Voor wie is deze dag bedoeld en wat gaat er gebeuren? Groen staat voor hondjes vanaf 9 maanden tot 18 maanden, die aan jachttraining doen en nog geen C-certificaat/diploma hebben behaald, of onlangs hebben behaald, maar nog GEEN ervaring hebben met workingtesten. Grijs staat voor veteranen vanaf 8 jaar op minimaal B niveau. Alle Retrieverrassen kunnen deelnemen, maar Flatcoats hebben voorrang. Voor de Groene en Grijze Retrievers, totaal samen 60, zetten Saskia de Kort (voor de grijze) en Maaike Kort (voor de groene) vijf leuke proeven uit. Hierbij kan ook een proef zitten waarbij de grijze en de groene Retriever samen moeten werken. Onervaren voorjagers kunnen de hele dag voor ondersteuning met hun vragen terecht bij Maaike.

Locatie Voor deze dag hebben we een mooie locatie gevonden, Simonshaven, een nieuw terrein voor de Flatcoated Retriever Club. Deze locatie staat garant voor prachtige plekken om uitdagende, maar vooral leuke proeven te doen in een ontspannen sfeer. Hippisch Centrum Simonshaven, Schuddebeursedijk 2 Simonshaven. Voor een routebeschrijving: zie www.hcsimonshaven.nl. U moet uw auto parkeren op het grote P terrein aan het begin van de dijk en niet bij de manege. De wedstrijdleiding bevindt zich in de kantine van de manege. Deze kantine is niet toegankelijk voor honden. U kunt hier diverse dranken, versnaperingen en/of een lunch verkrijgen.

Inschrijven en kosten U kunt on-line inschrijven vanaf 5 mei tot uiterlijk 16 juni via de FRC-website. Indien dit voor u niet mogelijk is, kunt u een inschrijfformulier aanvragen bij Marijke Kort-Bakker, tel. 010 4742908. De kosten voor deze dag bedragen €35,- voor leden en €40,- voor niet-leden en dienen door u overgemaakt te worden op de ING rekening nummer 965768 t.n.v. Flatcoated Retriever Club, Vlaardingen, o.v.v. GGW, naam van de deelnemer en de stamboomnaam van uw hond. Voor buitenlandse betalingen BIC INGBNL2A IBAN NL53INGB 0000965768. Uw inschrijving is pas definitief als uw betaling is ontvangen. Deelname is op volgorde van inschrijving. Op deze Wedstrijd is het reglement G & G Wedstrijd van de FRC van toepassing. Dit reglement vindt u in het wedstrijdboekje.

Tot slot Alle deelnemers ontvangen een door Angelique Riegman getekend Certificaat met puntenlijst. Het Winkeltje van de FRC is aanwezig, waar u trainingsartikelen en buitenkleding kunt kopen. We hopen op een mooie opkomst, goed proevenweer voor zowel voorjager als deelnemende hond en veel plezier voor de deelnemers en de organisatie, zodat wij hier een blijvend jaarlijks terugkerend evenement van kunnen maken! Voor informatie of vragen kunt u contact opnemen met Saskia de Kort: ggwt@frc-nl.com

24 mei 2012 Op de puppy-pagina is nu te zien wie wij voor Abby willen gaan gebruiken. Nieuwsgierig? Kijk op Puppies

22 mei 2012 Afgelopen zondag hadden we de kampioenschapsclubmatch van de FRC. Sky was ingeschreven in de jeugdklas, Gina in de openklas en alle Miracle pupjes in de puppyklas. Hoe leuk was het om al die pupjes weer terug te zien!!! Super dat iedereen was gekomen. Alle pupjes zijn heel duidelijk uit één nest afkomstig, een duidelijk herkenbaar type. Natuurlijk wel met de individuele verschilletjes, maar ze lijken echt op elkaar. De resultaten waren als volgt: Sky kreeg een ZG, de keurmeester gaf hem een mooi rapport met als commentaar dat hij wat meer tijd nodig heeft om volwassen te worden. Ja, dat wisten wij al Sky deed wel weer aardig zijn best, nog niet perfect, maar de oefeningen hadden effect gehad. Ik was dus best tevreden. Jammer dat er dit keer "slechts" een ZG uitkwam, maar ja, niks aan te doen. Gina deed het keurig in de openklas teven en schopte het met een U tot de laatste zeven, maar viel toen af. Dan de pups: Ziva kreeg een B, Dobber een WB, Milord een B, Joep een 3VB en Joey een 4VB. Twee mannetjes dus met een plaatsing! Ook Fendi viel ontzettend in de smaak bij haar keurmeester. Helaas heeft ze enkele dagen voor de clubmatch haar nagel behoorlijk gescheurd en onder een roesje is het afgescheurde gedeelte verwijderd. Maar het deed haar duidelijk nog pijn op de show. Ze stond keurig, liep heel netjes mee, maar liep mank en kreeg daardoor dus geen kwalificatie. Jammer, jammer. Wel hebben we van alle pupjes nieuwe foto's gemaakt en die zijn te zien op de Miracle-pups pagina. Van Joey en Joep heeft de officiele fotograaf standfoto's gemaakt. Zodra ik die heb, komen die ook op de site.

Dit jaar werd voor de derde keer de Lucky Wisseltrofee uitgereikt aan de Beste Baby. Ik heb deze trofee in het leven geroepen, nadat in 2009 twee Lucky-pups Beste Baby reu (Jackanape's That's Lucky) en Beste Baby teef (Jackanape's Happy Go Lucky) werden. Er bestond nog geen wisselprijs voor de Beste Baby en dit leek mij dus een mooie gelegenheid om er één beschikbaar te stellen en dus ook gelijk met de naam "Lucky". Dit jaar werden -net als in 2009- ook broer en zus Beste Baby reu en teef (Black Quick Feet) en de reu ging er uiteindelijk met de Trofee vandoor. Van harte proficiat!

Ook was de reu die wij voor Abby willen gebruiken aanwezig op de clubmatch. Heel leuk om hem ook weer even te zien en hem aan een paar mensen voor te stellen. Binnenkort wordt hij aan iedereen voorgesteld op de puppy-pagina!

Met gemengde gevoelens kijk ik op deze dag terug. Het was de laatste keer dat mijn ouders zich met de organisatie van de clubmatch hebben beziggehouden. Ik vind het ongelooflijk hoe enorm zij zich de afgelopen jaren hebben ingezet voor de FRC en blijf het dan ook jammer vinden dat er mensen binnen de FRC zijn die het oude bestuur op werkelijk schandalige wijze hebben weggepest. Sorry, dat ik dit zo zeg, maar je moest eens weten.... Ik krijg er echt tranen van in mijn ogen als ik soms hoor hoe er over het oude bestuur wordt gesproken, terwijl zij zich jarenlang (sommige zelfs meer dan 10 jaar) zo goed als mogelijk en belangeloos in het zweet hebben gewerkt. Daarom wil ik hier nog even mijn bewondering uitspreken voor het vele werk dat het oude bestuur heeft verzet! Pap, mam, Arthur, Wilma en Jan, bedankt!

19 mei 2012 Gisteren kwam Carla mij ophalen en zijn we met Sky en Donna eventjes wezen trainen. Eerst even een kort wandelingetje zodat beide hondjes hun ergste energie kwijt waren en toen op naar het water. Carla wilde graag met Donna het netjes afgeven uit water oefenen en voor Sky was dat ook wel een hele nuttige oefening. Helaas zaten overal langs de Vlaardingse Vaart vissers, lekker hoor... Toch een plekje gevonden waar ze niet zaten en toen konden we beginnen. Donna en Sky hadden het beide snel door en we sloten dan ook al vlot af met een model apport uit water Thuis gekomen heb ik Sky lekker gewassen. Door het vele zwemmen in de zee wordt zijn vacht toch wel wat droog vind ik, dus een lekkere verzorgende shampoo door zijn "wilde" haren kan alleen maar goed doen. Daarna zorgen dat het netjes opdroogt. Hmmm, Sky ging liggen rollen op het vloerkleed en ja hoor, daarna ging hij lekker op zijn rug liggen slapen. Okee, dan maar even met hem buiten lopen. Toen droogde het al snel mooi op. Vandaag heb ik hem getrimd en net als met het staan oefenen, was hij dus ook met het trimmen wat dwars. Hij gaat echt zijn grenzen opzoeken, deze puber van 13 maanden. Na het trimmen weer naar buiten en oefenen op het staan, maar meneertje heeft gewoon andere plannen. Na een tijdje leek het wat beter te gaan, maar zoals hij het op de show in Leiden deed, dat wil nu niet lukken. Eerst maar eens de hormoontjes in zijn lijfie op orde krijgen, dan zal het luisteren ook wel weer beter gaan

Morgen dus de clubmatch van de FRC. Sky staat in de jeugdklas reuen. Ook Gina zal weer meedoen in de openklas teven. En dan zijn ook nog eens ALLE Miracle-pups aanwezig in de puppyklas. Leuk hoor om het hele nest weer terug te zien. Ben benieuwd hoe deze Gina-kinders het zullen doen. Als het goed is, is papa Cassio ook aanwezig, dus we gaan ons best doen om een familieportret te maken.

18 mei 2012 Afgelopen weekend was weer lekker druk. Zaterdag hadden we een forumwandeling in Kaatsheuvel en we hadden weer een gezellige grote groep bij elkaar. Zo'n 20 Flatjes, een Ridgeback en een Cocker. De sfeer in de groep was prima. Er was ook een pupje bij en wat voor pupje! Een heerlijk ventje die Legend, eerlijk waar. Na een prachtige wandeling door mooi bosgebied en natuurlijk langs een mooie waterpartij hebben we nog met zijn allen wat gedronken en gegeten. Het was weer super en ik kijk vast uit naar de volgende wandeling!

Zondag was de fokdag van het Candy-nest. De meeste pups had ik al wel eens teruggezien, maar om ze allemaal zo bij elkaar te zien is wel weer gaaf. Het showgedeelte ging prettig, de keurmeester nam haar tijd en vond die soms wat onstuimige Flatjes alleen maar leuk. Het is een zeer uniform nest met voornamelijk de verschillen in de mate van ontwikkeling. Vooral Raf, "onze mascotte", was nog echt een sprietje en zal wat tijd nodig hebben om wat uit te zwaren, maar ook zusje Tess zal nog meer tijd nodig hebben om helemaal tot haar recht te komen. Het eindresultaat van het showgedeelte was 2 x G, 2 x ZG en 4 x U. Ervan uitgaande dat een keurmeester op een fokdag toch vaak wat strenger beoordeelt, vind ik dat we hier best tevreden over mogen zijn. Ja, tuurlijk zijn die twee G'tjes een beetje jammer, maar ja. Op een andere dag bij een andere keurmeester kan het zo weer anders uitpakken. Alle pups zijn op de knietjes nagekeken en zes zijn PL vrij en twee hebben graad 1 aan één kant. Ook de ogen zijn van sommige pups nagekeken en ze zijn vrij van PRA en Cataract. Het aanlegtestgedeelte was leuk om te zien. Alle hondjes apporteerden graag en toonden goed neusgebruik bij het eendenspoortje. Nikki apporteerde ook nog eens zonder aarzelen de eend. Knap wijfie Van de staatsiefoto's is niet veel terecht gekomen, voor standfoto's was gewoon geen tijd meer. Wel heeft Marc (van Raf) van elke hond een kopfoto geprobeerd te maken. Zodra ik die heb, komen ze ook op de pagina van het Candy-nest. De foto's die Danny en ik gemaakt hebben zijn er al te zien: Candy-nest. Iedereen nogmaals super bedankt voor jullie aanwezigheid!!!

V.l.n.r. Karen met Tess, mijn papa met Nikki, Piet met Abby jr., Femma met Yentl, Miranda met Doeschka, Susan met Senna, Marc met Raf en Marguerite met Tess

Vandaag stond het PL-onderzoek met Sky op de agenda. In Rotterdam Ommoord troffen we ook Lilly en Noa, twee zusjes van Sky. Alledrie zijn ze PL vrij!!

4 mei 2012 Eindelijk tijd gevonden om de pagina van de pups van Jasper en Klara bij te werken, kijk op: Jasper x Klara 2010. Sina, danke für die Bilder!

3 mei 2012 Dinsdag is Holly gesteriliseerd. Ik zag er erg tegenop, maar wilde het niet langer uitstellen. Het is gelukkig allemaal goed gegaan. Nu alleen nog even goed van de operatie herstellen, dus rustig aan doen. 't Was wel even slikken, het doet nog steeds pijn dat Holly geen tweede keer moeder mag worden, maar ik durfde het niet aan. Holly was een super moeder, zonder overdrijven. En ze heeft ook echt goede dingen aan haar kinders doorgegeven. Zo hebben zij haar super voeten, haar lekkere vacht en haar mooie dikke gespierde billen, drie dingen die ik bij een hoop Flatjes toch mis tegenwoordig.... Ook haar enthousiasme en haar drive heeft zij goed vererfd!

Maar ja, dan denk ik aan Gala, aan James en aan Joep, drie geweldige kinderen van Holly die de twee jaar niet mochten halen en dan kunnen de tranen weer over mijn wangen rollen en dan weet ik, het is goed zo, geen tweede nestje van Bol...

Inmiddels is Holly alweer up-and-running en is het zaak om haar rustig te houden. Het niet kunnen zwemmen nu, is voor haar het moeilijkste, dus de wandelingen gebeuren voorlopig nog aan de lijn. Ach, dat overleeft ze wel

24 aprl 2012 Afgelopen weekend was de workingtest in Bergschenhoek en de show in Goes. Om verschillende redenen had ik ervoor gekozen om Holly en Lizzy niet in te schrijven voor de wt. Dus zaterdag had ik nog lekker een dagje vrij. 's Middags werd Sky weer gebracht en kon ik hem even bijknippen en nog wat met hem oefenen voor zondag. Hmmm, het oefenen ging niet lekker, als dat maar geen voorbode was voor de zondag.... Jawel, zoals het oefenen zaterdag ging, zo ging het echte showen zondag ook. Hij was lekker dwars in de ring. Verder heeft hij zich voorbeeldig gedragen, wat dat betreft een ideale showhond Hij gaat zonder morren zijn benchje in, laat nooit van zich horen, doet netjes zijn plasjes buiten de hal en is lief tegen alles en iedereen. Maar ja, dat staan, oh oh. Het lopen deed hij keurig, maar als ik hem netjes wilde neerzetten, dan duurde het een hele tijd voor hij alle poten goed had staan en dan bleef hij net twee/drie seconden in de goede houding staan. De keurmeester heeft het ons duidelijk vergeven, want hij kreeg toch een mooie "uitmuntend" en dat terwijl er in de jeugdklas reuen ook een G en ZG's waren gegeven. Nou ja, zijn tweede uitmuntend is binnen, ik ben daar heel blij mee! We weten weer waar we op kunnen oefenen. Sky zijn volgende show is de clubmatch van de FRC op 20 mei.

17 april 2012 Wat een druk weekend hebben wij achter de rug. Zaterdag 14 april gingen we naar Almen (zo'n 2 uur rijden) waar de certificaatdag van de FRC was. Holly en ik zouden onze eerste poging van dit jaar gaan wagen voor de A. De dip van Holly en mij is nog niet over, maar we zouden wel zien hoe het zou gaan.

Nou, het was voor niemand echt een super dag. Jeetje, wat een slagveld..... Er zijn intotaal maar 3 B's gevallen, waarvan 2 voor A-kandidaten en die kwamen niet door het dirigeren. Dus we hadden slechts 3 C-prijswinnaars en 1 B-prijswinnaar. Overigens was dit de eerste keer dat deze combi opging voor de B en hij haalde hem gelijk, hij speelde toch maar mooi klaar wat 7 (dacht ik) A-kandidaten en al die andere B-kandidaten niet voor elkaar kregen!

Holly en ik behoorden dus ook tot de gesneuvelden... We begonnen met over water, de ene na de andere 0. Of honden gingen niet over, of ze gingen over maar konden de dummy niet vinden. Gelukkig lukte dat wel bij ons en kregen we een 10 met mooie woorden van de keurmeester. Daarna door naar uitsturen, ook een 10. Vervolgens verloren zoek. Hier zaten wat mensen te wachten, dus wij maakten even een tussenstopje bij uit water. En wat gebeurt daar? Holly deed iets wat ze werkelijk nog nooit heeft gedaan en ik stond er dan ook bij te kijken alsof ik water zag branden, me eigenlijk totaal niet bewust van wat er gebeurde. De dummy vloog door de lucht, Holly hupt naar voren, het schot klinkt, Holly zit in het water! Nou ja, bij een C-onderdeel leidt dit gelukkig slechts tot twee punten aftrek en ze werkte het verder perfect af, dus een 8. Okee, het mag niet, het hoort niet, maar ik moest er stiekum toch wel om lachen, mijn Bolleke is stout! Heerlijk!

Toen de verloren zoek. Werkelijk elke hond die wij voor ons hadden op dat moment, vond de dummy niet... Zo ook vriendinnetje Fee niet, die nooit de fout in gaat bij het zoeken. Toen moesten wij. De eerste keer inzetten vertrok Holly goed, zocht op de juiste plek, maar er stond bij ons groepje geen zuchtje wind en niemand kreeg verwaaiing, zo ook Holly niet.... Na een tijdje kwam ze leeg terug. Je mag ze drie keer inzetten, maar als Holly ergens geweest is en niks heeft gevonden, vindt zij het heel moeilijk om nogmaals in hetzelfde gebiedje te gaan zoeken en het lukte dus ook niet. Shit...

Op naar kort apport en down, want voor de vorm wilde ik het toch even afmaken, je zit toch niet voor Jan Lul 2 uur in de auto Twee tienen. En tenslotte de markeer. Holly markeert altijd perfect erbovenop of net boven de wind erlangs, maar schat meestal (!) de diepte goed in. Dit keer dus niet, ze zocht te ruim en de tweede 0 was een feit. Nou ja, het was wel een gezellige dag!

De volgende dag, zondag de 15de, hadden we ingeschreven voor de workingtest in Dongen. Ik met Holly in de B2 en mijn mams met Abby in de B1. Ook Marian en Fee (B2) waren weer van de partij en Mariska en Luna (B1). Holly heeft haar certificaat gehaald met 64 punten. Ze heeft mooie dingen laten zien, maar ook nog steeds -en best in heftige mate- de onzekerheid die ons de laatste tijd weer parten speelt. Het inkomen op de stopfluit is weer gewoonte in plaats van uitzondering.... Wel was ik ongelooflijk blij dat mijn meid onder verleiding een sleep heeft uitgewerkt, want dat was niet makkelijk en dat is ons (op een workingtest!) nog niet eerder gelukt. Achteraf vind ik wel dat ikzelf op twee proeven wat dom heb voorgejaagd. Of het nou de vermoeiheid was van de dag ervoor of gewoon de verslagenheid door de aanwezigheid van de onzekerheid, ik weet het niet, maar ik had daar zelf best wat slimmer kunnen doen. Ach, zo leer je weer eens wat bij

Mijn moeder heeft een mooi resultaat neergezet. Ik ben echt super trots op die twee! Mam, van harte! Hieronder het verhaal van mams en Abs:

"We zouden meedoen bij de WT van de Labradors in Son en Breugel, maar toen was Abby helaas loops. Gisteren bij de WT van de Goldens in Dongen waren we wel van de partij. We begonnen bij Henk Slijkhuis met een walk-up met 2 voorjagers. Tijdens de walk-up werd er eerst op links in het bos geschoten, vervolgens na weer een stukje volgen werd er op rechts in het bos geschoten en nauwelijks zichtbaar een markeer gegooid. Eerst moest de rechterhond de linker dummy halen en daarna de linkerhond de rechter. Wij begonnen links. Abby had de rechter dummy ongeveer gemarkeerd, maar moest even flink zoeken, wat ze deed zonder vragen, ze bleef keurig in het gebied. Commentaar "ze had de dummy iets sneller moeten vinden". Daarna van plaats wisselen en de proef begon opnieuw. De helper had naar links geschoten, dus ik lijnde haar naar links op. Ze bleef even in de bosrand naar de helper kijken of hij nog wat zou gooien. Er gebeurde niets, dus zonder verder commando ging ze zoeken en had snel de dummy. Commentaar "ze had gelijk moeten gaan zoeken, zonder zich af te laten leiden". Ze volgde op zijn Abby’s, liep voor mij en dat was natuurlijk niet goed. Resultaat voor deze proef 10 punten (vond ik wel een beetje streng).

Volgende proef was bij Cor Nijssen. Je stond op een heuveltje in het bos. Er werd op rechts geschoten, daarna voor je, aan de andere kant van een poeltje en daar viel een markeer. Dan moest je een stukje volgen naar beneden, naar het water en dan moest eerst de rechter dummy binnen komen. Abby vertrok keurig neer rechts, maar zag toen dat daar het water ophield en wilde omlopen naar de markeer achter het water. Na mijn fluit en aanwijzing naar rechts, ging ze rechts zoeken en kwam vlot met de dummy terug. Toen vooruit gestuurd naar de markeer over water. We stonden op een plek waar je links heel makkelijk om kon lopen. Dat deed ze dus. Ik besloot om geen druk op haar te zetten om haar toch over water te sturen en liet haar gaan. Ze vond de markeer en kwam ook weer omgelopen terug. De keurmeester zei dat dat niet tot een onvoldoende zou leiden en we kregen 14 punten.

De derde proef was bij Gradus de Klein. Volgen met de hond, je begon voor een bosrand, ongeveer 20 meter naar een paaltje in een veld, daar de hond achter laten, terug lopen en terwijl je terugliep werd er op rechts in de bosrand geschoten en een markeer gegooid tussen omgevallen bomen. Je moest je hond dan voor roepen, waarna de markeer gehaald mocht worden. Ik zette Abby bij het paaltje in de richting van de markeer. Ze keek keurig op het schot. Ik riep haar voor en op mijn apport had ze in 1 streep de dummy. 19 punten.

De vierde proef bij Theo de Bruin. Je stond op een veld en op links werd er voor een hek geschoten, de dummy lag al achter het hek. Dan liep de helper naar rechts, schoot daar en gooide een dummy tussen de kraaienlokkers. Volgorde vrij. De rechter dummy kwam heel vlot binnen. Ik lijnde daarna Abby naar links, maar ze trok naar de rechterkant. Ik floot en stuurde haar naar links. Ze kwam precies goed uit bij het hek en kreeg verwaaiing. Zonder aarzelen sprong ze over het hek, pakte de dummy, sprong terug en ook deze dummy was vlot binnen. 18 punten.

De laatste proef bij Bert vd Graaf. Je stond op een veld met wat lage begroeiing. Op ruim 60 meter werd geschoten en een markeer gegooid. Daarna werd er op links geschoten en een dummy gegooid in een bosrand die achter de bosrand langs het veld en een zandpad lag. Abby zat klaar, er werd voor haar geschoten en daarna op rechts bij een andere proef. Ze keek naar rechts toen er voor haar links geschoten werd. Snel keek ze in de goede richting. De twee dummy’s kwamen perfect binnen, 20 punten.

Eindresultaat 4e met 81 punten. Reuze trots ben ik op haar. Leuk was dat Jet, waar ik mee in de groep zat, met Milton 3e was met 83 punten."

En ook hier nog even van mij een felicitatie voor Jet en Milton. Knap gedaan, gefeliciteerd!

Door alle drukte was ik helemaal de allereerste verjaardag van onze Sky vergeten. Ik schaam mij diep.... Isabel, alsnog van harte met "onze" lieve schat! Maandag heb ik even lekker met Sky geknuffeld. Hij was weer op de jachttraining en hij geeft nu ook keurig zittend en de dummy vasthoudend de apportjes af bij Isabel. Hij is zooooo leuk! Alle andere Escada en Pepsi kinderen natuurlijk ook nog van harte met jullie 1ste verjaardag!!! Dit weekend komt Sky weer voor een nachtje hier logeren, want zondag is de show in Goes. Ik heb er alvast weer zin in.

7 april 2012 Vandaag hebben mijn moeder en ik zo'n 1100 km (dik 500 heen en ook weer dik 500 terug) afgelegd om de 2de verjaardag van de pups van Jasper en Klara in Duitsland te vieren. Het was echt heel leuk om de vijf Q-puppies weer terug te zien. Ook moeder Klara was van de partij. Er zijn heel veel foto's gemaakt, die zullen t.z.t. uiteraard op de site te bewonderen zijn. Wij hebben genoten van de pups en van de gezellige en geheel verzorgde dag, die afgesloten werd met een heerlijke bbq. Angelika, Sina en alle pupeigenaren, hartelijk bedankt!!!!

Ook hebben wij de (hoogstwaarschijnlijk) toekomstige echtgenoot van Abby weer even goed bekeken en op de foto gezet. Hieronder een klein voorproefje:

4 april 2012 De Q-pups van Jasper en Klara in Duitsland zijn alweer 2 jaar! Iedereen van harte gefeliciteerd!!

3 april 2012 Het is alweer even geleden sinds de laatste update. Dat wil niet zeggen dat we niks hebben meegemaakt, maar het ontbrak even aan tijd om de site bij te werken. Wat ik nog vergeten was in maart was de onderlinge workingtest van de training bij Sander op 4 maart. Holly deed mee in de B2+ en heeft hele mooie dingen laten zien, maar helaas ook de dingetjes die we van haar kennen als ze wat onzeker is. Zo heeft ze de slepen niet uitgelopen en was ze erg vragerig bij het zoeken. Heel jammer, want ik was die dag best relaxed, dus daar kon het niet aan liggen. Ook in de training moest ik na deze wt weer echt even een aantal stappen terug doen. Maar ik krijg langzaamaan de indruk dat mijn meisje weer de goede kant op gaat.

Holly was op basis van haar B2 workingtest (4de plaats) in Oldenzaal vorig jaar uitgenodigd om mee te doen aan de BKB, maar mede door ons dipje hebben wij hier uiteindelijk toch van afgezien. Meedoen aan een dergelijke wt op dit moment had in mijn ogen meer kwaad dan goed gedaan. Wie weet kunnen wij ons nogmaals voor deze "Flatcoat finale" kwalificeren, we zullen zien. Zaterdag 31 maart was deze finale wedstrijd en Saskia de Kort heeft hem met haar Santa gewonnen. Super Sas, van harte!!

Afgelopen zondag 1 april (de dag dat onze Tabor 16 jaar zou zijn geworden) deed ik met Liz mee met de workingtest van de NLV in Son & Breugel. We zouden gezellig met zijn drietjes aan deze dag deelnemen. Mijn moeder viel af, doordat Abby loops werd (tja, het risico van een teefje) en Mariska viel af door overinschrijving... En zo stond ik daar dus in mijn eentje met Liz.... Nou ja, helemaal alleen was ik niet hoor, er deden zo'n dik dertig honden mee in de B1 Maar ik had in gedachten dat dit voorlopig ons laatste wt'tje zou zijn en wilde dit gezellig afsluiten.... Liz laat op proeven niet zien, wat ze in de training laat zien. Ik zag op de wt in Ottersum vorig jaar geen vrolijk hondje, niet zoals ik van haar gewend ben in ieder geval! Ik had dus eigenlijk besloten om de wt in Son voorlopig maar als afsluiting te zien. En dat dus gezellig met mijn mams en Mariska. Nou ja, niet langer zeuren en maar gewoon naar de wt en we zien wel waar we eindigen. Nou, ik heb een hondje gezien dat wel degelijk plezier heeft op een wt! Helaas ging het op de tweede proef even mis en zag ik toch hetzelfde gedrag als in Ottersum, er werd niet goed gezocht, met als resultaat een dikke vette 0.... Maar op de andere vier proeven heeft ze voor haar doen echt leuk werk laten zien. We hadden o.a. een proef waarbij je met twee honden op post stond en er kruislings gemarkeerd diende te worden. Dat deed ze zo mooi. Niet super strak op de markeers, maar ik weigerde haar daar te gaan dirigeren, voor haar was het juist goed om zelf een oplossing te vinden. Kon me niks schelen dat deze keurmeester meer punten zou geven als ik eerder zou ingrijpen, ik wilde mijn meisje laten zien dat ze het best zelf kon. En dat kon ze en ze kreeg er nog 17 punten voor ook! Ze is op vier proeven gewoon super vertrokken in volle vaart en als ik haar door moest sturen, luisterde ze daar ook nog eens naar. Dus al met al was ik toch erg tevreden. Dat ons diplomaatje niet hoog zou zijn (als we het al hadden gehaald), dat stond al vast, dus het was geen schok dat we met slechts 57 pnt ons B1-certificaat mochten ophalen. Ach, mijn gevoel was na deze dag zoveel meer waard dan dat diplomaatje, maar toch wel leuk dat we het gehaald hadden  Danny en Gina haalden in de B2 een tweede prijs, Marian en Fee in de B2 een derde prijs en Saskia haalde met Flores in de B1 een derde prijs. Meiden, van harte!!!

Vandaag weer lekker met de zusjes Lizzy en Luna gaan trainen en bewust in drie bosjes meerdere verloren zoekjes gedaan. Bosjes vol met kreupelhout, greppels, bramen en brandnetels. Nou, je raadt het al: Lizzy zocht tot ze ze gevonden had en geloof me, ze lagen echt niet makkelijk. Voor de laatste dummy is ze echt een paar minuten bezig geweest en gewoon doorgaan hoor! Ach ja, wij trainen gewoon lekker door. We zien wel wat we in de toekomst nog in het wt-gebeuren of diploma-gebeuren gaan doen.

20 maart 2012 Abby had zo rond begin/half februari loops "moeten" zijn en eind januari begonnen de eerste tekenen dan ook al te komen: ze begon meer te plassen, was pieperig en de andere honden zaten steeds in haar achterste te snuffen. Maar Abby werd maar niet loops.... Eind februari verdwenen eigenlijk alle tekenen en Abby ging gewoon door alsof er niets aan de hand was. Helaas hoor je soms wel eens verhalen van teven die niet meer loops worden en dus ook niet meer vruchtbaar zijn en de schrik zat er hier even in. Kon natuurlijk ook wel gewoon een stille loopsheid zijn geweest, maar ja, het liefste heb je gewoon dat alles werkt zoals het hoort te werken. We hielden Abby nauwlettend in de gaten en eigenlijk toen we dachten "die wordt niet meer loops", bleek ze dus gister ineens toch loops te zijn. Gek hè, normaal heeft ze er 7 tot hooguit 8 maanden tussen en nu dus dik 9 maanden. Nou ja, wel fijn om te zien dat alles het daarbinnen nog doet De planning en de hoop is om Abby haar volgende loopsheid weer te laten dekken. De reu staat al bijna vast. We gaan hem in april nog eens goed bekijken en als hij dan nog steeds goed bevalt, dan gaan we alles in orde maken en zal hij ook op de site worden voorgesteld.

Onze hoop is nu echt op Abby gericht. Met Holly zullen we niet meer fokken. Door de gezondheidsproblemen in haar eerste nestje durf ik een tweede nest echt niet meer aan. Hoe spijtig ook....

Vandaag volgde Abby's dochter Nikki dan ook met haar eerste loopsheid. Ze is nu 15,5 maand en is de laatste van de dames uit Abby's eerste nest om loops te worden. Maar er zijn er jammergenoeg ook een paar voor de eerste loopsheid gesteriliseerd, dus hier kan ik niet echt iets over zeggen (of ze echt de laatste is). Ik ben benieuwd hoe Nikki haar loopsheid zal ervaren. Mama Abby heeft er nooit zo'n last van, ik hoop dat dat bij Nik ook zo zal zijn.

Vanmiddag hebben Mariska en ik gezellig met de zusjes Lizzy en Luna getraind. We begonnen met een over water. Eerst gewoon enkel over water, daarna viel er een markeer en moesten ze eerst dezelfde over water doen en daarna pas de markeer halen. De markeer viel ook over water, maar net een ander watertje. Was best pittig, maar de beide meisjes losten het snel en goed op. Hierna door naar het moerassige terrein met greppels, riet, poeltjes en ondergelopen grasveldjes. We deden hier een dubbel markeer, 1 viel in een poeltje en 1 viel ver op het veld achter twee greppels net voor een glooiing naar het volgende poeltje. Lizzy deed het echt super mooi, gaf heel duidelijk aan dat ze precies wist in welke lijn de dummy op land moest liggen en zocht op de juiste plek en vond hem dan ook snel. Die vond ik echt heel knap. Hierna door naar een bosje. In het bosje legden we een konijn. Voor Luna een eerste keer konijn, voor Lizzy ik denk een tweede keer, maar het was wel heeeeeeel lang geleden. Vooraf brachten we eerst samen met de hondjes een dummy in tegenovergestelde richting weg, die dummy gooiden we dan in een dicht begroeide greppel. Weer teruglopen naar de inzetplek en daar de hondjes het bos insturen voor het konijn. Lizzy zocht vlot en vond dan ook al snel het konijn, maar wist even niet wat ze daar nou mee moest. Na enige aanmoediging pakte ze hem op en bracht hem helemaal bij me. Daarna had ze de memory snel binnen. Luna vond het konijn maar een raar ding, maar heeft hem met wat hulp wel meegenomen. Vervolgens gingen we even slepen, want ook dat is al heeeeeel lang geleden. En wat mij al eerder is opgevallen bij deze hondjes: als je ze het beginpunt laat zien, dan werken ze daarna niet met de neus, maar enkel op de ogen. Stom dus van mij, dat ik ze het begin van de sleep wilde laten zien, maar ja, soms vergeet je wel eens wat en ik dacht ze ermee te helpen aangezien we al zo lang niet meer hadden gesleept. De sleep begon met zijwind en kwam na zo'n vijftig meter haaks op een sloot uit en boog daar af naar links en ging dan nog een stuk verder met rugwind. Voor veel honden is een sloot een soort barrière en laten ze zich daardoor afremmen, maar niet voor Liz en Luna. Die renden vol op de sloot af en sprongen met een bommetje zonder aarzelen te water en gingen over water een verloren zoekje doen. Dus maar even terugfluiten en opnieuw inzetten. Lizzy begon toen bij de haak veel bewuster haar neus te gebruiken en liep toen pas de sleep. Luna bleef echt nog op de ogen zoeken. Dus op een ander plekje nogmaals een sleep uitgezet en nu dus niet de meiden laten zien waar de sleep begon. Ja hoor dit werkte (had ik kunnen weten!). Nu werkten ze beide direct vanaf het begin met de neus en liepen een mooie konijnensleep!

18 maart 2012 Vandaag was de show in Hazerswoude (Show Leiden). Sky mocht voor de eerste keer starten in de jeugdklas (zes reuen in deze klas) en hij deed het heel netjes. Hij kreeg een uitmuntend en mocht achter bordje 2 plaats nemen! Knappe vent!

Bij "Links" is een nieuwe link te vinden naar de site van de kennel van Marian: of the Brightly Dunes. Zij hopen binnenkort hun Lotte te laten dekken door Pepsi (de vader van onze Sky!).

14 maart 2012 En vandaag even tijd genomen om de "staatsiefoto's" van Sky te maken. Het oefenen van de afgelopen dagen heeft duidelijk geholpen, want inmiddels kan hij al best mooi vrij staan. Of dat op de show ook lukt, dat is even afwachten, maar ik ben alvast erg blij met deze standfoto

13 maart 2012 Vandaag zijn we met de hele roedel aan de wandel gegaan, dus met de tien Flatjes. Ik wilde graag van Sky met de hele roedel een foto hebben. Normaal zijn dat soort foto's zo gemaakt, maar vandaag wilde het maar niet lukken. Ik had ze allemaal op een rijtje zitten en liep naar achteren om mijn camera in te stellen en toen ging Sky lekker liggen. Dus weer even terug om Sky in de zit te zetten. Okee. Weer naar achter, een testfoto gemaakt en even kijken naar het resultaat. Nee, nog niet goed, iets aan de instellingen wijzigen en hup alles sprong op en kwam aangerend..... Grrrrr.... Dus weer alles terug op de plaats, maar er waren er een paar die niet met hun billen in het moerassige gras wilden. Uiteindelijk zat alles weer en toen kwam er een man met een hond achter de honden langs en zijn hond luisterde niet, waarop die man maar bleef roepen naar zijn hond, met als resultaat dat alle oortjes naar achteren gingen. Ach ja, er is 1 fotootje redelijk gelukt en daar hielden we het maar bij

Phoebe, Hera, Abby, Nikki, Freya, Holly, Lizzy, Yonas, Jasper en Sky

Gisteren was de jachttraining van Sky en ik heb lekker met hem meegetraind. Eens kijken of hij ook in de groepstraining snapt dat hij een dummy vast moet houden tot er los wordt gezegd. Hij maakte 1 keer een vergissinkje, toen had hij een natte dummy en dat vond hij kennelijk toch nog raar. Maar na hem de dummy weer vast te hebben gegeven, hield hij ook de natte dummy keurig vast. Ik was erg tevreden over hem, hij markeerde echt heel goed, hij zocht goed en hij was heel braaf bij zijn eerste ABC'tje

11 maart 2012 Sky logeert hier en wat is dat genieten!! En ik ben zo trots op Yonas dat hij op zijn oude dag toch nog een jonge reu in zijn roedeltje gedoogt!

Sky met zijn tijdelijke roedeltje: v.l.n.r. Yonas, Jasper, Freya, Holly, Sky en Lizzy

Van Isabel mocht ik ook met Sky gaan trainen en dat zijn we dan ook gelijk gaan doen Onze taak deze tien dagen: de los-vast! Sky apporteert heel makkelijk van nature, maar het afgeven was meer een uitspugen op de voeten. Dat geeft niks hoor bij een jonge hond, ik vind dat nooit een probleem. Tot de hond mentaal sterk genoeg is voor het volgende stapje en dat is dus de los-vast oefening. Donderdag deden we de los-vast een eerste keer, gewoon aan het lijntje en zittend. Zaterdag deden we het een tweede keer, eerst nog even aan de lijn en zittend en toen dat heel goed bleek te gaan heb ik er in de gang in huis een apportje aan vastgekoppeld. Ook dat ging goed, dus ik kon haast niet wachten tot we de volgende dag met hem buiten een iets verder apportje zouden doen. En vandaag was het dan zover: op de wandeling even een traininkje ingelast. Sky moest blijven zitten terwijl ik een dummy weg ging brengen. Weer terug bij Sky mocht hij op commando de dummy gaan halen en dan gingen we zien of hij het netjes vasthouden en netjes afgeven in deze situatie ook zou snappen. Nou, hij snapte het prima!!! Knappe vent!!

4 maart 2012 Ook Abby jr heeft HD A (zie uitslagen Candy-pups). Vijf van de acht Candy-pups hebben dus HD A!! Afgelopen vrijdag heb ik Ziva (Miracle-pups) weer terug gezien, inmiddels alweer 5 maandjes oud. Wat lijkt zij op moeder Gina, exact hetzelfde loopje en dezelfde belijning! Leuk om zo die gelijkenis te zien. Ik vind sowieso dat de pupjes van Gina erg op haar lijken, veel meer dan we in het nest dachten.

29 februari 2012 Vandaag kwam dan eindelijk post van de Raad van Beheer! Een dikke maand nadat de foto's zijn genomen, druppelen de HD uitslagen binnen. Inmiddels weten we van vier AbbyxBroc-pups dat zij HD A hebben!! Daarnaast is Nikki ook nog eens ED vrij! De uitslag van de Belgische Tess en van Abby junior zullen ook vast spoedig volgen. Ik ben alvast helemaal happy! En nogmaals iedereen hartstikke bedankt voor de medewerking!!!! De uitslagen zijn bijgewerkt bij de Candy-pups.

27 februari 2012 Vandaag wederom een verjaardag! Jasper is alweer 8 jaar geworden! Onze teddybeer, onze knuffelaar en ja, met zijn bijna 35 kilo ook nog steeds ons schoothondje Hij is nu dus ook officieel een veteraan, maar dat zie je niet aan hem hoor. Op elke wandeling vindt hij nog wel een vreemd voorwerp dat dan al huppelend en uitdagend aan de rest moet worden geshowd, elke wandeling wordt er nog een paar keer een flinke sprint met kleindochter Lizzy getrokken en elke begroeting gaat nog even enthousiast! Inmiddels woont hij alweer ruim een jaar bij Mark en mij en ik zou niet meer anders willen, ik ben echt gek op deze knuffelbeer! Jas, van harte vent!

Jasper 8 jaar

Dochter Holly 6 jaar

Kleindochter Lizzy 3 jaar

Jasper, Yonas, Holly, Freya en Lizzy

14 februari 2012 Gisteravond hebben de vijf hondjes hier een lekker stukje appeltaart gekregen, voor Yonas een extra groot stuk en voor allemaal een lekkere dot slagroom erbij! Als er eentje 12 jaar wordt, moet dat natuurlijk wel echt gevierd worden hè

13 februari 2012 Ja, vandaag is het dan zover, Yonas is jarig en dat betekent dat hij maar liefst 12 jaar is geworden!!! Wat een feest!!! Afgelopen jaar hebben we een paar keer gedacht dat het bijna afgelopen was met hem, maar op de een of andere manier waren dat steeds hele korte periodes en daarna ging hij verder of er niets aan de hand was. Yonas is zijn hele leven lang al ongelooflijk eigenwijs en ook nu bewees hij ons elke keer dat hij toch wel doet waar hij lekker zelf zin in heeft En dat mag hij van mij nog wel even zo blijven doen! Yonas is een aparte, zoals vaak op mijn site te lezen is. In heel veel dingen is hij geen typische Flat. Hij houdt niet van wandelen, heeft een haat-liefde verhouding met water en heeft een hekel aan honden. Maar wat hem nou wel typisch Flatcoat maakt, is dat hij met zijn 12 jaar nog net zo ondeugend kan zijn als toen hij een pupje was, hij zal zijn hele leven lang jong en ondeugend blijven, wat dat betreft dus een typische Flatcoat in hart en nieren! Yonas, van harte vent!

12 februari 2012 Vorige week kreeg ik van Marguerite een leuke foto van Tess (Jackanape's Bubblegum) in de sneeuw, maar oh oh, wat was Tess ongetrimd. Het was hoognodig dat Tess haar oortjes eens een schaar zouden zien Dus nadat we vorige week woensdag met de groters getraind hadden, hebben we Tess uit de auto gehaald en hebben we op de parkeerplaats in de vrieskou Tess haar oortjes bijgewerkt. Mijn handen waren flink bevroren na de oortjes, dus hier hebben we het bij gelaten, maar zeg nou zelf, zo worden het toch veel mooiere foto's! Na de knipbeurt zijn we nog lekker met onze negen en met Tess en Mus (de Toller) aan de wandel gegaan. Genieten! En jeetje, zo op de foto is pas echt te zien hoe ongelooflijk Tess op haar moeder Abby lijkt!! Marguerite, bedankt voor de nieuwe foto's!

Tess voor        Tess na

Tess haar "na-foto" heb ik gelijk op de pagina van de Candy-pups gezet, net als Nikki's portretfoto van vorige week. Wie weet volgen er nog meer (hint, hint, hint!!!!!!).

7 februari 2012 De honden genieten heerlijk van de sneeuw. Gisteren zijn we met alle negen aan de wandel geweest en -geloof me- dan geniet ik ook! Wat is het toch een fijn roedeltje zo. Yonas heeft helemaal zijn plekje gevonden en kan zelfs van Nikki inmiddels een hoop hebben. Vandaag zijn we wederom met alle negen aan de wandel gegaan en hadden we in de polder afgesproken met Mariska en Luna (Jackanape's Lucky at Love). En toen liepen we dus met tien van die monsters te wandelen De natuur heeft het wel zwaar hoor met dit weer. Gisteren vonden we een vogeltje, dat in mijn handen zijn laatste adem uitblies...... En vandaag vonden we zo'n zelfde vogeltje dat net overleden was. Verder vond Abby gister een reiger, in perfecte staat, maar diepgevroren. Natuurlijk kwam zij daar vandaag ook weer mee aangelopen

Nikki exact 14 maandjes jong

Ons enige bruintje: Hera

V.l.n.r. Holly, Lizzy, Abby, Hera, Freya, Jasper, Phoebe, Nikki en Yonas

V.l.n.r. Nikki, Lizzy, Phoebe, Hera, Yonas, Freya, Luna, Jasper, Holly en Abby

Abby met reiger, met aanbidders Luna (links) en Lizzy (rechts)

5 februari 2012 Gisteren was de show in Eindhoven waar Fendi meedeed in de babyklasse. Ze deed keurig haar best en haalde een mooie 1ste plaats met een Veel Belovend en werd daarmee ook Beste Baby van het Ras. Fendi kreeg een prachtig rapportje van de keurmeester. Danny, van harte!

Vandaag is het alweer 6 jaar geleden dat mijn eerste nestje werd geboren. De Time-pups vieren vandaag dus hun 6de verjaardag! Time flies! Frodo, Djarno, Sky, Chico, Flip, Maus en onze eigen Holly, van harte gefeliciteerd! Papa Jasper mag eind van de maand zijn 8ste verjaardag vieren en we hopen in juli Freya's 9de verjaardag te mogen vieren.

29 januari 2012 Volgende week maakt Fendi (Miracle-nest) haar showdebuut (show Eindhoven). Dus afgelopen vrijdag moesten haar puppyhaartjes eraan geloven. Ze was heel braaf en heeft tussen het trimmen door lekker met mama Gina en met Lizzy gespeeld. Tot groot genoegen van Lizzy, die vond het geweldig, draaide soms helemaal door en maakte van onze woonkamer een heuse apenkooi! Fendi vond het allemaal prima, wat een lekker wijfie! Het eindresultaat is hieronder te zien:

Fendi, 4 maandjes jong

26 januari 2012 Gisteren wederom een spannende dag. We hadden met vijf Candy-pups afgesproken in Best om de HD-foto's te laten maken. Bij alle vijf zag het er gelukkig goed uit en nu is het afwachten op het officiële papiertje van de Raad. Nadat we vorige week Tess en Raf in België hadden terug gezien, was het heel leuk om er vandaag weer vier te zien. Na de foto's zijn we lekker een wandeling gaan maken, daar waren we geloof ik allemaal wel aan toe Doeschka kon helaas niet meewandelen, dus hebben we op de parkeerplaats bij de kliniek nog even gauw een fotootje geschoten van de vijf zusjes samen. Iederen bedankt voor de medewerking!!! Van de Belgische Tess zullen ook nog de heupjes worden nagekeken en dan hebben we dus van zes van de acht nakomelingen een uitslag.

V.l.n.r. Abby jr., Nikki, Senna, Tess en Doeschka

V.l.n.r. Mus, Tess, Senna, Hera, Lizzy, Phoebe, Abby, Nikki en Abby jr.

22 januari 2012 Vandaag zijn we met Lizzy naar Hoek van Holland gegaan, waar we hadden afgesproken met Aad, Isabel en Sky. We zouden daar een zusje van Sky treffen, gewoon lekker kletsen over de Flatjes en even lekker aan de wandel. Eenmaal aan het strand zagen we op de afgesproken plek twee mensen met een Flatje. "Nou, dat zullen ze dan wel zijn." Dus wij ons voorstellen, maar er klopte iets niet. Door de harde wind hoorde ik de namen niet goed, maar buiten dat was het hondje ook van een totaal ander type dan we verwacht hadden. Ik vroeg dus maar gauw "Dit is Noa niet, of wel?" Inderdaad, dit was Noa dus niet Ach, evengoed altijd leuk om Flatjes te ontmoeten, of het nou familie is of niet! Wij verder zoeken en al gauw zagen we Noa en ja, dit was duidelijk een zus van Sky! We hebben lekker wat gedronken, zijn dan aan de wandel gegaan, daarna weer even wat drinken en toen weer op huis aan. Lizzy, Sky en Noa hebben genoten van het strand, van de wind en van elkaar. En ik heb genoten van de super goede karakters van Noa en Sky, wat een lieve honden zijn dat! Moira (from Destiny's Child), mijn complimenten hoor! Omdat de weersvoorspellingen nogal slecht waren, heb ik geen camera meegenomen. Gelukkig heeft Marco op het laatst met zijn mobiel nog even snel een plaatje van het drietal geschoten. Toch even leuk. Dank je wel!

V.l.n.r. Lizzy, Sky en Noa

Verder zijn we donderdag naar Merelbeke in België gegaan, waar we een afspraak hadden voor een hartecho en tegelijk een kleine familiereunie hadden. Karen was er namelijk ook met Raf en Tess (Candy-pups), heerlijk om die twee weer terug te zien. Raf is echt prachtig aan het uitgroeien, hij klopt helemaal met het plaatje dat ik met 6,5 week van hem had! En Tess zit net als Nikki in het hoge-benen-stadium, maar is wel beter in verhouding dan onze spriet Het weer was verschrikkelijk, dus ik heb helaas geen goede foto's kunnen maken van de familie, maar toch even snel een plaatje geschoten. Slechte foto, maar ja. Afijn, de hartecho, daar kwamen we voor. Abby en Holly wilde ik graag nagekeken hebben met het oog op eventuele toekomstige fokplannen. Beide meiden zijn prima in orde, geen afwijkingen te vinden in en om hun hartjes!!! Wat ben ik daar blij mee. Dan Raf, zijn echo liet best een redelijk stabiel beeld zien. Iets waar we toch ook blij mee mogen zijn. Zijn toekomst blijft uiteraard nog onzeker, maar vooralsnog gaat het naar omstandigheden heel goed met hem!

V.l.n.r. Holly, Abby, Nikki, Tess en Raf

En dan heb ik ook nog even tijd gevonden om de foto's van de forumwandeling (14 januari) te bekijken. Sylvia Renders en Frank Busschaert hebben de hele wandeling mooie plaatjes geschoten. Ook Martijn had de camera mee, maar volgens mij heb ik die foto's nog niet voorbij zien komen. Ik wil hier ook nog even een speciaal dankwoord uitspreken voor Carla. Zij was zo lief om mij op te pikken op weg naar Bussloo. Dankzij jou, Carla, heeft Lizzy een topverjaardag gehad!!! Super, super, super bedankt hè!!!!!

Liz in haar nopjes

Moeder Gina met dochter Fendi en zoon Milord (Jackanape's Miracle-pups)

Bijna de hele groep compleet

21 januari 2012 Normaal gesproken heb ik rond de jaarwisseling altijd een heel verhaal over de doelen van het afgelopen jaar en over de doelen voor het komende jaar. Dit keer is dat verhaal er nog niet eerder van gekomen. In het kort nu toch even een terugblik.

Mijn doelen voor 2011 waren kort maar krachtig: een B met Liz en een A met Holly. Die B met Liz is gelukt en zelfs ook de B1 workingtest, maar de A met Holly zat er in 2011 echt niet in. Hoewel Holly op de training goed werk liet zien, kwam dit er op de dirigeerproef niet uit en zijn we zelfs voor het einde van het KNJV seizoen gestopt met de diplomadagen. De spanning die ik maar blijf voelen voor zo'n proef, die zijn bij een gevoelig hondje als Holly funest. In september/oktober zijn Holly en ik bij een andere trainer terecht gekomen en tot nu toe werkt dat voor ons beider zelfvertrouwen erg goed! Op de training laat ze echt geweldig werk zien en als ik nou toch eens wat rustiger op zo'n proef kan staan, dan zou 2012 wel eens een heel mooi jaar kunnen worden Abby is in 2011 snel en goed hersteld van haar nestje en heeft in het najaar drie proeven kunnen lopen, een MAP en twee workingtesten. Nikki is uitgegroeid tot een enorme slungel met puberstreekjes. Mijn pap heeft de neiging wat te lief te zijn voor haar en tja, dan doet madam dus echt wat ze zelf wil Dat ze een sterk karaktertje heeft, was al jong duidelijk! Verder heeft Yonas in 2011 een hele mooie VUTwedstrijd gelopen!

Dan enige doelen voor 2012: Allereerst de jongste twee. Ik hoop dat mijn vader met Nikki een mooi C'tje zal halen en dat ze in de training verder samen hun draai zullen vinden. En Sky zal wat shows gaan bezoeken dit jaar in de jeugdklas en wie weet waagt Isabel ook wel een gokje op de diplomdagen. Dan mijn Lizzy. Lizzy is niet een heel makkelijk hondje om voor te jagen. Als je net lekker gaat, verzint ze weer iets nieuws wat je nog niet eerder met een hond hebt meegemaakt. Ze kan het zo ongelooflijk goed, maar de weg naar een doel toe is er één met vele hobbels. We trainen gewoon lekker door en we zien wel waar we uiteindelijk uitkomen. Geen echt concreet doel dus voor 2012, maar meer gewoon proberen om samen zo ver mogelijk te komen Mijn doel met Holly blijft hetzelfde, we gaan dit jaar nogmaals proberen om onze A te halen. Abby zal weer lekker workingtesten gaan lopen. Hera blijft lekker doortrainen, want daar geniet ze nog steeds met volle teugen van. Phoebe geniet al jaren van haar leventje als "gewone" huishond en dat gaan we dit jaar dus lekker voortzetten. Met Freya hoop ik dit jaar een VUTwedstrijd te doen, zo af en toe trainen we weer wat en haar achterpoten lijken het goed te houden, dus hopen dat het zo goed blijft gaan. Jasper mag weer genieten van zijn leven als knuffelbeer, dat kan hij het allerbeste. Zo nu en dan mag hij ook een dummietje halen, maar gewoon lekker spelen en rennen met de meiden vindt hij eigenlijk net zo leuk. En dan Yonas, nog een dikke drie weken en we hopen zijn 12de verjaardag te mogen vieren! Dat is al een doel op zich natuurlijk! Waarschijnlijk is zijn conditie niet meer goed genoeg om een VUTwedstrijd te lopen, maar we zullen zien. Trainen doen we nog steeds met hem, hij is er voor gemaakt en alleen als hij aan het werk is, is hij echt gelukkig!

14 januari 2012 Vandaag zijn de Lucky-pups alweer 3 jaar oud! Van harte gefeliciteerd Skipper, Homer, Casper, Floyd, Luna en onze eigen Lizzy! Lizzy en ik zijn vandaag op nieuwjaarswandeling geweest van het Flatcoat Forum in Bussloo. We hebben een prachtige wandeling gemaakt van zo'n dik 2,5 uur lang met een hondje of 18. Wat wil je als Flatcoat nou nog meer op je verjaardag Ook Hera vierde vandaag haar verjaardag. Zij mocht alweer 7 kaarsjes uitblazen. Bruintje Beer van harte!

4 januari 2012 Weer terug van een paar daagjes Drenthe, heerlijk genieten van onze negen Flatjes als één hechte roedel. Ook eindelijk tijd gehad om ze allemaal weer eens lekker kort te trimmen en wat nieuwe plaatjes van ze te schieten. Van sommige zijn deze nieuwe foto's op hun eigen pagina te zien. Pap, mam, bedankt voor deze geheel verzorgde korte vakantie voor Mark, mij en de hondjes!

 

Copyright (c) 2005 Jackanape's. All rights reserved.