Soms kan ik er niet bij hoe ongelooflijk hard een jaar voorbij kan gaan...
In mijn facebookherinneringen kwam mijn terugblik van 2014 / vooruitblik voor 2015 voorbij. Het voelt als gisteren, dat ik dat schreef, maar inmiddels is er alweer een jaar verstreken. Een dik jaar nu zonder mam en het eerste hele kalenderjaar zonder mam ߒ” Het blijft moeilijk....
Een jaar waarin ik geregeld op de automatische piloot overschakelde om er door te komen. Een jaar waarin pap en ik in het begin best even moeite hebben gehad om met elkaar om te gaan zonder mam als "buffer". Een jaar waarin ik onvoorwaardelijk op Mark kon rekenen, ondanks dat ik het hem niet makkelijk heb gemaakt. Een jaar waarin we afscheid hebben moeten nemen van ons Jaspertje, maar waarin ons Beertje ons wederom aangenaam verraste en gewoon nog steeds "still going strong" is
Qua hondenwerk is 2015 niet erg spectaculair geweest. Abby en ik zaten niet meer goed op één lijn en op één mooi resultaat na, moest ik inzien dat dit het was en dat we beter konden stoppen. Wel nog een paar prachtige jachtdagen met haar mogen meemaken! Holly en Lizzy waren uiteraard al met pensioen. Hera's gezondheid kreeg een flinke klap en dat betekende ook het einde van haar trainingen..... Voor pap een moeilijke stap, na bijna 11 jaar met Hera getraind te hebben... Gelukkig is daar Wina om hem bezig te houden ߘ‰
Mooie dingen op hondengebied zijn er volop. Zoals gezegd is Hera nog steeds onder ons. Ook al is het werken nu over, ze loopt alle wandelingen nog vrolijk mee. Ze heeft een flinke jas uitgedaan en is echt wel een oude dame geworden, maar we prijzen ons gelukkig dat ze -tegen alle verwachtingen in- over twee weekjes hopelijk 11 jaar mag worden!! De jongste bruine, Wina, is over twee dagen alweer 17 maanden. Alles doet ze vol overgave. Zo'n lieve knuffel, zo'n energiebommetje, zo'n lekker ding! Een talent in de dop. Hopelijk mogen pap en Wien in 2016 mooie diploma's halen en veel lol hebben samen!
Onze drie zwarte meiden gaat het ook goed. Ze genieten van het leven! Holly mag over een dikke maand hopelijk 10 kaarsjes uitblazen en rent nog steeds op elke wandeling de meeste kilometers van allemaal. Bol, ons blije ei, mijn allessie. Lizzy (op de foto rechts tegen mij aan) mag over twee weekjes alweer haar 7de verjaardag vieren! Mijn allerliefste meisje, ik zie haar zo graag. En Abby, de stabiele factor in onze roedel, staat overal boven met haar arrogantie en haar koele houding, zij mag hopelijk in mei haar 9de verjaardagsfeestje geven! Ons werkertje, wat een talent, maar ook vooral een hele fijne Flat. Ik waardeer zo enorm haar invloed op de roedel. Ze speelt, voedt op en laat zich niet gek maken.
De jongste zwarte toevoeging aan onze roedel ligt op de foto links tegen mij aan: Joris! Volgende week alweer 7 maanden. Gister zei iemand tegen mij: "Je bent echt verliefd op hem hè?" En ja, dat is helemaal waar. Ik vind hem zo geweldig! Ongeacht welke resultaten we zullen halen op show of jacht, ik ben zo dol op ons ventje. Hij is zo precies wat wij nodig hadden! Hij past perfect in de roedel en hij is zo makkelijk in de omgang. Ik had me op dit moment geen betere match kunnen voorstellen. Qua trainen is hij de makkelijkste die ik ooit gehad heb en dat was nu precies wat ik even nodig had ߘ‰ Ik ben zo benieuwd naar wat 2016 ons zal brengen!

Voor iedereen de beste wensen voor 2016! Met hopelijk goede gezondheid en veel mooie momenten!